سوره بقره آیات 285 تا 286 - خلاصه دینداری: ایمان، نیکی و عذرخواهی از خداوند
در این مقاله، به بررسی و ترجمه فارسی دو آیه پایانی سوره بقره آیات 285 تا 286 خواهیم پرداخت. این آیات با موضوع ایمان، نیکی و عذرخواهی از خداوند، دروس با ارزشی در مورد دینداری و تقوا را برای ما به تصویر میکشند. از طریق بررسی تفسیر این آیات، ما به فهم عمیقتری از مفاهیم قرآنی خواهیم رسید. همچنین، ما نحوه تطبیق این آیات قرآنی در زندگی روزمره را بررسی خواهیم کرد
| آمَنَ الرَّسولُ بِما اُنْزِلَ اِلَيْهِ مِنْ رَبِّهى | پیامبر به آنچه از جانب خدا بر او نازل شده، ایمان آورد؛ |
| وَ الْمُؤْمِنونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللّهِ | و همهی مؤمنین، ایمان آوردند: به خدا، |
| وَ مَلائِكَتِهى وَ كُتُبِهى وَ رُسُلِهى | فرشتگان، کتابها و پیامبران الهی؛ |
| لا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِنْ رُسُلِهى | باورشان این است که: «ما، بین هیچ یک از پیامبرانش فرق نمیگذاریم» |
| وَ قالوا سَمِعْنا وَ اَطَعْنا غُفْرانَكَ رَبَّنا | و گفتند: «شنیدیم و اطاعت کردیم؛ خدایا، آمرزش تو را میخواهیم |
| وَ اِلَيْكَ الْمَصيرُ (285) | و بازگشت همه، به سوی توست» |
| لا يُكَلِّفُ اللّهُ نَفْسًا اِلّا وُسْعَها | خداوند کسی را جز به اندازهی توانایی او تکلیف نمیکند؛ |
| لَها ما كَسَبَتْ وَ عَلَيْها مَا اكْتَسَبَتْ | هرکه نیکی یا بدی کرد، به خود کرده است؛ |
| رَبَّنا لاتُؤاخِذْنا اِنْ نَسينا اَوْ اَخْطَأْنا | و گویند: «خدایا اگر فراموش کردیم، یا خطا نمودیم، برما ببخش؛ |
| رَبَّنا وَ لاتَحْمِلْ عَلَيْنا اِصْرًا | خداوندا ، بر دوش ما بار سنگینی نگذار؛ |
| كَما حَمَلْتَهو عَلَى الَّذينَ مِنْ قَبْلِنا | آنچنان که بر دوش کسانی که پیش از ما بودند، نهادی؛ |
| رَبَّنا وَ لا تُحَمِّلْنا ما لاطاقَةَ لَنا بِهى | خدایا، چیزی را که توان آن را نداریم، بر عهدهی ما مگذار؛ |
| وَ اعْفُ عَنّا وَ اغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا اَنْتَ مَوْلانا | و از ما درگذر و ما را بیامرز و به ما رحم کن. سَروَرِ ما تویی، |
| فَانْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرينَ(286) | پس ما را در مقابل گروه کافران یاری کن». |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است به شرطی که:
- به خدا، فرشتگان، کتابها و پیامبران الهی ایمان آورید و بین هیچ یک از پیامبران الهی، فرق نگذارید
- و چنین دعا کنید: «خدایا، سخنت را شنیدیم و اطاعت کردیم؛ خدایا، آمرزش تو را میخواهیم و بازگشت همه، به سوی توست». بدانید خداوند کسی را جز به اندازهی تواناییاش تکلیف نمیکند؛
- هرکه نیکی یا بدی کرد، به خود کرده است