سوره آل عمران آیات 26 تا 29 - فرمانروای مطلق هستی
در این مقاله، ما به بررسی و تفسیر سوره مبارکه آل عمران آیات 26 تا 29 قرآن مجید خواهیم پرداخت. این آیات توجه ما را به تأمل در عظمت و توانایی خداوند جلب میکند. از فرمانروایی مطلق او در هستی، تا توانایی او در تغییر و تحول روز و شب و زندگی و مرگ. همچنین، این آیات به ما میآموزد که چگونه باید با کافران برخورد کنیم و به ما یادآوری میکند که خداوند همه چیز را میداند، چه آنچه پنهان است و چه آنچه آشکار. این آیات از سوره آل عمران نه تنها برای فهم بهتر دین اسلام مفید است، بلکه برای تأمل و تفکر در رازهای هستی نیز میتواند راهنمایی تامل برانگیز باشد.
| قُلِ اللّٰهُمَّ مالِكَ الْمُلْكِ | بگو: «بار الها ! ای مالک هستی ، |
| تُؤْتِى الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ | مالکیّت و حکومت را به هر کس که بخواهی، میدهی؛ |
| وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشاءُ | و از هر کس که بخواهی، میگیری؛ |
| وَ تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ | هرکس را که بخواهی عزیز یا خوار میگردانی؛ |
| بِيَدِكَ الْخَيْرُ | خیر، تنها به دست توست ؛ |
| اِنَّكَ عَلیٰ كُلِّ شَىْءٍ قَديرٌ (26) | و فقط تو بر همهی کارها، توانایی» (26) |
| تولِجُ اللَّيْلَ فِى النَّهارِ وَ تولِجُ النَّهارَ فِى اللَّيْلِ | به آرامی شب را در روز و روز را در شب وارد میکنی؛ |
| وَ تُخْرِجُ الْحَیَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ تُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَیِّ | زنده را از مرده، بیرون میآوری؛ و مرده را از زنده، بیرون میآوری؛ |
| وَ تَرْزُقُ مَنْ تَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ (27) | و به هر کس که خواهی فراوان و بیحساب روزی میدهی (27) |
| لا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنونَ الْكافِرينَ اَوْلِياءَ مِنْ دونِ الْمُؤْمِنينَ | مؤمنان نباید کافران را، به جای مؤمنان، به سرپرستی بگیرند؛ |
| وَ مَنْ يَفْعَلْ ذٰلِكَ | و هر کس از شما چنین کند، |
| فَلَيْسَ مِنَ اللّهِ فى شَىْءٍ | خداوند او را به حال خود رها میکند؛ |
| اِلّا اَنْ تَتَّقوا مِنْهُمْ تُقاةً | مگر به خاطر اینکه بخواهید از خطری پیشگیری و تقیّه کنید |
| وَ يُحَذِّرُكُمُ اللّهُ نَفْسَهو | و خدا شما را از مجازات خود میترساند؛ |
| وَ اِلَى اللّهِ الْمَصيرُ (28) | و بازگشت همهی تحوّلات به سوی خداست (28) |
| قُلْ اِنْ تُخْفوا ما فى صُدورِكُمْ اَوْ تُبْدوهُ | بگو: «اگر آنچه را در سینههایتان هست، پنهان یا آشکارش کنید، |
| يَعْلَمْهُ اللّهُ | خدا آن را میداند ؛ |
| وَ يَعْلَمُ ما فِى السَّماواتِ وَ ما فِى الْاَرْضِ | و آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است، را میداند؛ |
| وَ اللّهُ عَلیٰ كُلِّ شَىْءٍ قَديرٌ (29) | و خدا بر هر کاری تواناست». (29) |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است به شرطی که:
- بدکاران را به سرپرستی نگیریم، عزّت را فقط از خدا بخواهیم و بگوئیم: «بار الها ! ای مالک هستی، مالکیّت و حکومت را به هر کس که بخواهی، میدهی؛ و از هر کس که بخواهی، میگیری؛ هرکس را که بخواهی عزیز یا خوار میگردانی؛ خیر، تنها به دست توست؛ تو بر همهی کارها، توانایی، و به هر کس که بخواهی، فراوان و بیحساب روزی میدهی »