سوره نساء آیات 92 تا 93 - سزای كشتن مؤمن ومجازات قتل عمد
در این مقاله، به بررسی و ترجمه سوره نساء آیات 92 تا 93 خواهیم پرداخت. این آیات از قرآن کریم سزای کشتن یک مؤمن و مجازات قتل عمد را مورد بحث قرار میدهند. از طریق این آیات، قرآن میآموزد که هیچ مؤمنی نباید مؤمن دیگری را بکشد که عذابی سخت و سهمگین در انتظار اوست، مگر اینکه کشتن از روی خطا باشد. آیات بعدی به تفصیل عواقب کشتن از روی خطا و عمد را شرح میدهند، از جمله مفاد مهم دیگر این آیات اهمیت بخشش و گذشت، روزه و توبه میباشد.
| وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ اَنْ يَقْتُلَ مُؤْمِنًا اِلّا خَطَئًا | هیچ مؤمنی نباید مؤمن دیگری را بکشد، جز از روی خطا. |
| وَ مَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَئًا | و هر کس مؤمنی را از روی خطا کشت |
| فَتَحْريرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ | کفّارهاش، آزاد کردن بندهای مؤمن است |
| وَ دِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ اِلیٰ اَهْلِهى اِلّا اَنْ يَصَّدَّقوا | و خونبهایی هم باید به خانوادهاش داد، مگر اینکه گذشت کنند |
| فَاِنْ كانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَكُمْ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ | و اگر فردِ کشتهشده مؤمنی از دشمنان شما باشد |
| فَتَحْريرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ | کفّارهی آن فقط آزاد کردن بندهای مؤمن است. |
| وَ اِنْ كانَ مِنْ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ ميثاقٌ | و اگر از گروهی باشد که با شما پیمان صلح دارند، |
| فَدِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ اِلیٰ اَهْلِهى | کفّارهی آن دادن خونبها به خانواده مقتول، |
| وَ تَحْريرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ | و آزاد کردن یک بندهی مؤمن است. |
| فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ شَهْرَيْنِ مُتَتابِعَيْنِ | امّا کسی که برده ای نیافت، باید دو ماه پیاپی روزه بگیرد؛ |
| تَوْبَةً مِنَ اللّهِ | تا خدا توبه اش را بپذیرد ؛ |
| وَ كانَ اللّهُ عَليمًا حَكيمًا (92) | و خدا همواره دانا و حکیم است |
| وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا | چنانچه کسی مؤمنی را عمداً بکشد، |
| فَجَزائُهو جَهَنَّمُ خالِدًا فيها | کیفرش جهنّم است و در آن ماندگار است؛ |
| وَ غَضِبَ اللّهُ عَلَيْهِ وَ لَعَنَهو | و خدا بر او خشم میگیرد و لعنتش میکند؛ |
| وَ اَعَدَّ لَهو عَذابًا عَظيمًا (93) | و برایش مجازاتی بزرگ آماده ساخته است. |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است، توجه داشته باشد:
- هیچ مؤمنی نباید مؤمن دیگری را بکشد، جز از روی خطا. و هر کس مؤمنی را از روی خطا کشت، باید خون بهایی به خانواده مقتول بدهد، مگر اینکه آنها گذشت کنند. چنانچه کسی مؤمنی را عمداً بکشد، کیفرش جهنّم است و در آن ماندگار است و خدا بر او خشم میگیرد و لعنتش میکند و برایش مجازاتی بزرگ آماده ساخته است.