سوره نساء آیات 116 تا 121 - روش های شیطان برای شایع نمودن شرک به خدا

در این مقاله، نگاهی عمیق به سوره نساء آیات 116 تا 121 خواهیم انداخت. این آیات، روش های شیطان برای شایع نمودن شرک به خدا را بررسی می کند، با تاکید بر اینکه خداوند هرگز شرک ورزی را نمی بخشد. آیات مذکور، مفهوم عمیقی از گمراهی و توهماتی را که شیطان در ذهن انسان ها ایجاد می کند، فراهم می آورد. همچنین، توضیح می دهد که چگونه شیطان با وعده های خود، انسان ها را از راه راستگی دور می کند. در پایان، این آیات به سرانجام تلخ کسانی می پردازد که شیطان را به جای خدا سرپرست خود انتخاب کرده اند. در ادامه این مقاله، ما به ترجمه و تفسیر این آیات خواهیم پرداخت.
| اِنَّ اللّهَ لايَغْفِرُ اَنْ يُشْرَكَ بِهى | قطعاً خداوند، «شرک آوردن به خودش» را نمیبخشد |
| وَ يَغْفِرُ ما دونَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَشاءُ | ولی کمتر از آن را، برای هر کس که بخواهد میآمرزد؛ |
| وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا بَعيدًا (116) | و هر کس به خدا شرک ورزد، کاملاً گمراه شده است |
| اِنْ يَدْعونَ مِنْ دونِهى اِلّا اِناثًا | به جای او فقط بتهایی بی اثر[i] را میخوانند |
| وَ اِنْ يَدْعونَ اِلّا شَيْطانًا مَريدًا (117) | و فقط شیطان بیخیر و سرکش را میخوانند |
| لَعَنَهو اللّهُ وَ قالَ | شیطان را خدا لعنت کرده، درحالیکه میگفت: |
| لَاَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبادِكَ نَصيبًا مَفْروضًا (118) | «قطعاً از بندگانت، گروهی را به خدمت خود میگیرم» |
| وَ لَاُضِلَّنَّهُمْ وَ لَاُمَنِّيَنَّهُمْ | «و قطعاً آنان را گمراه میکنم و به آرزوها، سرگرمشان مینمایم |
| وَ لَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ آذانَ الْاَنْعامِ | و به آنها امر میکنم تا گوشهای چهارپایان را بشکافند[ii] |
| وَ لَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللّهِ | و به آنها دستور میدهم تا آفرینش خدا را دگرگون سازند» |
| وَ مَنْ يَتَّخِذِ الشَّيْطانَ وَلِيًّا مِنْ دونِ اللّهِ | و هر کس شیطان را به جای خدا سرپرست خود بگیرد، |
| فَقَدْ خَسِرَ خُسْرانًا مُبينًا (119) | قطعاً به زیانی آشکار، گرفتار شده است |
| يَعِدُهُمْ وَ يُمَنِّيهِمْ | شیطان به آنان وعده میدهد و آنها را به آرزو میافکند[iii] |
| وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ اِلّا غُرورًا (120) | ولی وعده شیطان فقط برای فریب دادن آنان است |
| اُولٰئِكَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ | آنان هستند که جایگاهشان جهنّم است |
| وَ لايَجِدونَ عَنْها مَحيصًا (121) | و از آن گریزگاهی نمییابند. |
[i] «اناثاً» جمع «انثی» است، یعنی «جنس ماده»، در قدیم به بتها نام های زنانه میدادند ولی ریشه و اصل آن کلمه به معنای شیئ قابل انعطاف است، در سایر سرزمینها نیز بتها نامهای زنانه داشتند، مثلاً در یونان بتی به نام «آتنا» و در ایران به نام «آناهیتا» بوده است.
[ii] در آئین مشرکان، بریدن گوش چهارپایان، نشانهی حرام شدن گوشت آنها بود.
[iii] شیطان با وعده های خود کارهای خیر را به عقب می اندازد تا فرصت کار خیر را از انسان بگیرد.
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است، توجه داشته باشد:
- قطعاً خداوند، «شرک آوردن به خودش» را نمیبخشد ولی کمتر از آن را، برای هر کس که بخواهد میآمرزد؛ و هر کس به خدا شرک ورزد، کاملاً گمراه شده است
