سوره نساء آیات 137 تا 141 - وصف منافقان و كافران
در این مقاله، نگاهی به سوره نساء آیات 137 تا 141 خواهیم انداخت. این قسمت از قرآن، به توصیف منافقان و کافران میپردازد و بر اصول مهمی در رابطه با رفتاری که مؤمنین در مواجهه با این گروهها باید اتخاذ کنند، تاکید میکند. این آیات با توضیحاتی درباره کسانی که از ایمان به کفر و باز به سوی ایمان رفته و سپس مجدداً کفر خود را افزایش میدهند، آغاز میشود. سپس به مسئله ایمان آوردن به منافقان و کافران، انتظارات آنها از مومنان و نهایتاً حکم دادن خدا در روز قیامت، میپردازد.
در این مقاله، نه تنها متن اصلی آیات به زبان عربی ارائه شده، بلکه ترجمه دقیق و تفسیری درک شده از هر آیه به زبان فارسی نیز آورده شده است .
| اِنَّ الَّذينَ آمَنوا ثُمَّ كَفَروا | قطعاً کسانی که ایمان آوردند، سپس کافر شدند، |
| ثُمَّ آمَنوا ثُمَّ كَفَروا ثُمَّ ازْدادوا كُفْرًا | باز ایمان آوردند و دوباره کافر شدند، سپس بر کفرشان افزودند؛ |
| لَمْ يَكُنِ اللّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ | خداوند هرگز آنان را نمیبخشد، |
| وَ لا لِيَهْدِيَهُمْ سَبيلًا (137) | و به هیچ راهی، هدایتشان نمیکند |
| بَشِّرِ الْمُنافِقينَ بِاَنَّ لَهُمْ عَذابًا اَليمًا (138) | منافقان را بشارت بده به اینکه مجازاتی دردناک دارند |
| اَلَّذينَيَتَّخِذونَ الْكافِرينَ اَوْلِياءَ مِنْدونِ الْمُؤْمِنينَ | کسانی که کافران را به جای مؤمنان به سرپرستی خود میگیرند؛ |
| اَيَبْتَغونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ | آیا نزد آنها عزّت و سربلندی میجویند؟ |
| فَاِنَّ الْعِزَّةَ لِلّهِ جَميعًا (139) | با آنکه همهی عزّت فقط در اختیار خداست |
| وَ قَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى الْكِتابِ | و البتّه او در این کتاب که نازل نموده، فرموده است: |
| اَنْ اِذا سَمِعْتُمْ آياتِ اللّهِ يُكْفَرُ بِها | که «هرگاه شنیدید آیات خدا انکار میشود |
| وَ يُسْتَهْزَأُ بِها فَلا تَقْعُدوا مَعَهُمْ | و مسخره میگردد، با آنان ننشینید، |
| حَتّیٰ يَخوضوا فى حَديثٍ غَيْرِهى | تا به سخنی دیگر، مشغول شوند؛ |
| اِنَّكُمْ اِذًا مِثْلُهُمْ | و اگر درآنجا بمانید در اینحال، شما نیز مثل آنها هستید» |
| اِنَّ اللّهَ جامِعُ | مسلّماً خدا، جمع کنندهی |
| الْمُنافِقينَ وَ الْكافِرينَ فى جَهَنَّمَ جَميعًا (140) | تمام منافقان و کافران، در جهنّم است |
| اَلَّذينَ يَتَرَبَّصونَ بِكُمْ | کسانی که برای مشاهدهی عاقبت کار شما، به انتظار نشستهاند؛ |
| فَاِنْ كانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِنَ اللّهِ | اگر پیروزی و فتحی از جانب خدا به شما برسد، |
| قالوا اَلَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ | میگویند: «آیا ما با شما نبودیم؟» |
| وَ اِنْ كانَ لِلْكافِرينَ نَصيبٌ | و اگر کافران سهم و بهرهای از پیروزی داشته باشند، |
| قالوا اَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ | میگویند: «آیا ما شما را حمایت و تشویق نکردیم؟ |
| وَ نَمْنَعْكُمْ مِنَ الْمُؤْمِنينَ | و ما بودیم که شما را از آزار مؤمنان حفظ کردیم»؛ |
| فَاللّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ | امّا خدا در روز قیامت، میانتان حکم میکند؛ |
| وَ لَنْ يَجْعَلَ اللّهُ لِلْكافِرينَ عَلَى الْمُؤْمِنينَ سَبيلًا (141) | وخدا هرگز راهی را که منکرانِ حقیقت، برمؤمنان، تسلّط یابند، قرار نخواهد داد. |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است، توجه داشته باشد:
- منافقان را بشارت بده به اینکه مجازاتی دردناک دارند . کسانی که کافران را به جای مؤمنان به سرپرستی خود میگیرند؛ آیا نزد آنها عزّت و سربلندی میجویند؟ با آنکه همهی عزّت فقط در اختیار خداست