سوره مائده آیات 1 تا 2 - احکام الهی در ایّام حجّ
در این مطلب به بررسی و ترجمه سوره مائده آیات 1 تا 2 از قرآن کریم میپردازیم. این آیات، احکام الهی در ایّام حجّ و برخی از مسائل مرتبط با آن را بیان میکنند. از وفاداری به پیمانها و قراردادها، تا احترام به شعائر الهی، حرمت ماه حرام، حرمت قربانیها و احترام به زائران بیت الحرام، تمامی این موضوعات در این آیات مطرح میشوند. همچنین، این آیات به ضرورت تقوا و پرهیز از گناه و ستمکاری اشاره میکنند. در ادامه، تلاوت و ترجمه تفسیری این آیات را ارائه خواهیم داد.
| يا اَيُّهَا الَّذينَ آمَنوا اَوْفوا بِالْعُقودِ | ای کسانی که ایمان آوردهاید، به همهی پیمانها وفا کنید |
| اُحِلَّتْ لَكُمْ بَهيمَةُ الْاَنْعامِ | خوردن گوشت چهارپایان زبانبسته برایتان حلال شده ، |
| اِلّا ما يُتْلیٰ عَلَيْكُمْ | مگر آنچه که حکمش بر شما خوانده میشود[i] |
| غَيْرَ مُحِلِّى الصَّيْدِ وَ اَنْتُمْ حُرُمٌ | اگر در حالِ احرام باشید، شکار کردن را حلال نشمارید |
| اِنَّ اللّهَ يَحْكُمُ ما يُريدُ (1) | به درستی که خدا آنچه را میخواهد، حکم میکند |
| يا اَيُّهَا الَّذينَ آمَنوا لا تُحِلّوا شَعائِرَ اللّهِ | ای اهل ایمان، شکستن حرمت و شعائر الهی را جایز ندانید |
| وَ لَا الشَّهْرَ الْحَرامَ | و حرمت ماه حرام را پاس بدارید؛ |
| وَ لَا الْهَدْیَ وَ لَا الْقَلائِدَ | و حرمت قربانیها، علامتگذاری شده ، یا نشده |
| وَ لا آمّينَ الْبَيْتَ الْحَرامَ | و نیز احترام افرادی که به قصد حج میآیند، |
| يَبْتَغونَ فَضْلًا مِنْ رَبِّهِمْ وَ رِضْوانًا | و به دنبال فضل و خشنودی خدای خود هستند؛ |
| وَ اِذا حَلَلْتُمْ فَاصْطادوا | و هرگاه از احرام بیرون آمدید، پس میتوانید شکار کنید؛ |
| وَ لايَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ اَنْ صَدّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ اَنْ تَعْتَدوا | و دشمنی با گروهی از مردم که مانع ورود شما به مسجدالحرام شدند، باعث نشود که زیاده روی و تعدّی کنید؛ |
| وَ تَعاوَنوا عَلَى الْبِرِّ وَ التَّقْویٰ | امّا در نیکوکاری و تقوا یکدیگر را یاری نمایید؛ |
| وَ لاتَعاوَنوا عَلَى الْاِثْمِ وَ الْعُدْوانِ | ولی در گناه و ستمکاری همکاری نکنید؛ |
| وَ اتَّقُوا اللّهَ اِنَّ اللّهَ شَديدُ الْعِقابِ (2) | و تقوای الهی داشته باشید که خدا به سختی، کیفر میکند |
[i] بهیمه از ریشه بُهم به معنای زبان بسته است.
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است به شرطی که:
- به همهی پیمانهای خود وفا کنید و دشمنی با گروهی از مردم، باعث نشود که زیاده روی و تعدّی کنید؛ در نیکوکاری و تقوا یکدیگر را یاری نمایید؛ و در گناه و ستمکاری همکاری نکنید و تقوای الهی داشته باشید