سوره أنعام آیات 50 تا 55 - گنجینه های جهان و غیب، فقط نزد خداست
در این مقاله، به بررسی و ترجمه سوره أنعام آیات 50 تا 55 خواهیم پرداخت. این آیات از قرآن کریم، روایتی است از توجیهات الهی به رسول مکرم اسلام در مورد مفهوم علم غیب و محدودیت های آن. این بخش از سوره انعام، به بیان معنای واقعی توبه و رحمت خداوند می پردازد و دستورات الهی در خصوص برخورد با افراد با ایمان را توضیح می دهد. همچنین، توضیحاتی در مورد تفاوت بین 'علم غیب' و 'خبر از غیب' در این آیات وجود دارد، که این موضوعات را در ادامه بررسی خواهیم کرد.
| قُلْ لا اَقولُ لَكُمْ عِنْدى خَزائِنُ اللّهِ | بگو به شما نمی گویم: «گنجینههای رحمت الهی نزد من است» |
| وَ لا اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَ لا اَقولُ لَكُمْ اِنّى مَلَكٌ | و «غیب هم نمیدانم»[i]، و نمیگویم: «من فرشتهام» ، |
| اِنْ اَتَّبِعُ اِلّا ما يوحیٰ اِلَیَّ | «من فقط از آنچه به من وحی میشود پیروی میکنم». |
| قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمیٰ وَ الْبَصيرُ | بگو: «آیا بینا و نابینا یکسان هستند؟ |
| اَفَلا تَتَفَكَّرونَ (50) | آیا اندیشه نمیکنید؟» |
| وَ اَنْذِرْ بِهِ الَّذينَ | و با این قرآن به کسانی هشدار بده |
| يَخافونَ اَنْ يُحْشَروا اِلیٰ رَبِّهِمْ | که میترسند در پیشگاه الهی حاضر شوند؛ |
| لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دونِهى وَلِیٌّ وَ لاشَفيعٌ | چرا که جز او هیچ سرپرست و شفاعتکنندهای ندارند. |
| لَعَلَّهُمْ يَتَّقونَ (51) | باشد که خود را از مجازات الهی حفظ کنند |
| وَ لا تَطْرُدِ الَّذينَ | و مبادا کسانی را از خود دور کنی |
| يَدْعونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشیِّ | که در هر صبح و شب خدایشان را میخوانند، |
| يُريدونَ وَجْهَهو | و در پی خشنودی او هستند؛ |
| ما عَلَيْكَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَىْءٍ | چرا که تو، هیچ وظیفهای برای محاسبهی اعمال آنان نداری، |
| وَ ما مِنْ حِسابِكَ عَلَيْهِمْ مِنْ شَىْءٍ | و آنان نیز هیچ دخالتی در محاسبهی اعمال تو ندارند، |
| فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكونَ مِنَ الظّالِمينَ (52) | که اگر آنان را طرد کنی، از ستمكاران خواهی شد |
| وَ كَذٰلِكَ فَتَنّا بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ | اینچنین، بعضی از آنان را به وسیلهی بعضی دیگر آزمودیم |
| لِيَقولوا اَهٰؤُلاءِ مَنَّ اللّهُ عَلَيْهِمْ مِنْ بَيْنِنا | تا بگویند: «آیا خدا از میان ما، فقط بر اینها منّت گذاشته؟» |
| اَلَيْسَ اللّهُ بِاَعْلَمَ بِالشّاكِرينَ (53) | آیا خدا به حالِ سپاسگزاران، آگاهتر نیست؟ |
| وَ اِذا جاءَكَ الَّذينَ يُؤْمِنونَ بِآياتِنا | هر گاه کسانی که به آیات ما ایمان دارند، نزد تو بیایند، |
| فَقُلْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ | بگو: «درود بر شما ؛ |
| كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلیٰ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ | صاحب اختیارتان، رحمت را بر خود واجب کرده ؛ |
| اَنَّهو مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سوءًا بِجَهالَةٍ | هر کسی از شما از روی نادانی، کار بدی انجام دهد، |
| ثُمَّ تابَ مِنْ بَعْدِهى وَ اَصْلَحَ | ولی بعد از آن، توبه كرده و رفتارش را اصلاح نماید؛ |
| فَاَنَّهو غَفورٌ رَحيمٌ (54) | خدا با او بسیار آمرزنده و مهربان است» |
| وَ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ | و بدین ترتیب، ما آیات خود را شرح میدهیم، |
| وَ لِتَسْتَبينَ سَبيلُ الْمُجْرِمينَ (55) | تا راه تبهکاران از راه نیکوکاران مشخّص شود. |
[i] بنا به آیات قرآن کریم، پیامبران الهی «علم غیب» نداشتند ولی «اخباری از غیب» به آنان میرسید که در قرآن با «انباء الغیب» از آن نام برده میشود. تفاوت بین علم غیب با خبر از غیب در این است که علم غیب، با ارادهی صاحب آن قابل توسعه است، ولی خبر از غیب محدود است و صاحب خبر،جز همان خبر، چیزی را نمیداند.
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است، توجه داشته باشد:
- گنجینههای رحمت الهی، فقط نزد خداست، پس با این قرآن به کسانی هشدار بده که میترسند در پیشگاه الهی حاضر شوند تا خود را از مجازات الهی حفظ کنند . و مبادا کسانی را از خود دور کنی که در هر صبح و شب خدایشان را میخوانند، و در پی خشنودی او هستند چرا که تو، هیچ وظیفهای برای محاسبهی اعمال آنان نداری، و آنان نیز هیچ دخالتی در محاسبهی اعمال تو ندارند، که اگر آنان را طرد کنی، از ستمکاران خواهی شد .