سوره أعراف آیات 59 تا 64 - سرگذشت حضرت نوح
در این مقاله، به بررسی سوره أعراف آیات 59 تا 64 خواهیم پرداخت که حاوی داستان حضرت نوح و قوم اوست. این آیات داستانی را روایت می کنند که در آن حضرت نوح پیامبر خدا، به قوم خود فرستاده شد تا آنها را به پرستش خدای یکتا دعوت کند و از عذاب روز بزرگ قیامت بیم دهد، اما سران قومش او را متهم به گمراهی کردند. نوح، در پاسخ، خود را به عنوان رسول خدای جهانیان معرفی می کند و ادعا می کند که او علوم الهی را در اختیار دارد که قوم او بی خبر از آن هستند. با این حال، قوم او باور نمی کنند و در نتیجه، خدا او و همراهانش را نجات می دهد و کسانی که به آیات نوح ایمان نمی آورند را غرق می کند. این آیات به ما نشان می دهد که عاقبت کسانی که پیامبران و آیات الهی را انکار می کنند چه خواهد بود.
| لَقَدْ اَرْسَلْنا نوحًا اِلیٰ قَوْمِهى | حقیقتاً، نوح را به سوی قومش فرستادیم؛ |
| فَقالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللّهَ | گفت: «ای قوم من، خدای یکتا را بپرستید، |
| ما لَكُمْ مِنْ اِلٰهٍ غَيْرُهو | خدایی جز او ندارید ؛ |
| اِنّى اَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ عَظيمٍ (59) | واقعاً من بر شما از عذاب روز بزرگ قیامت میترسم» |
| قالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِهى | ولی سران قومش گفتند: |
| اِنّا لَنَراكَ فى ضَلالٍ مُبينٍ (60) | «واقعاً ما تو را در گمراهی آشکاری میبینیم» |
| قالَ يا قَوْمِ لَيْسَ بى ضَلالَةٌ | نوح گفت: «ای قوم : من گمراه نیستم، |
| وَ لٰكِنّى رَسولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمينَ (61) | بلکه پیامبری از جانب خدای جهانیان هستم |
| اُبَلِّغُكُمْ رِسالاتِ رَبّى وَ اَنْصَحُ لَكُمْ | پیامهای خدایم را به شما میرسانم و برایتان خیرخواهی میکنم |
| وَ اَعْلَمُ مِنَ اللّهِ ما لاتَعْلَمونَ (62) | و علومی الهی دارم که شما نمیدانید [i] |
| اَوَ عَجِبْتُمْ اَنْ جاءَكُمْ ذِكْرٌ مِنْ رَبِّكُمْ | آیا تعجّب کردهاید که از جانب خدا، حقایقی یادآوری شده؛ |
| عَلیٰ رَجُلٍ مِنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ | برای مردی از خودتان، تا شما را هشدار دهد؛ |
| وَ لِتَتَّقوا وَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمونَ (63) | تا اهل تقوا شوید و مورد رحمت قرار بگیرید؟» |
| فَكَذَّبوهُ | امّا او را دروغگو شمردند، |
| فَاَنْجَيْناهُ وَ الَّذينَ مَعَهو فِى الْفُلْكِ | لذا ما، او و همراهانش در کشتی را، نجات دادیم ؛ |
| وَ اَغْرَقْنَا الَّذينَ كَذَّبوا بِآياتِنا | و کسانی که آیات ما را دروغ شمردند، غرق کردیم؛ |
| اِنَّهُمْ كانوا قَوْمًا عَمينَ (64) | چرا که در حقیقت آنان گروهی کوردل بودند. |
[i] منظور همان «انباء الغیب» یا «اخبار غیبی» است که آنان به وسیله وحی دریافت می کنند.
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است :
- کسانی که آیات ما را دروغ شمردند، مجازاتی سنگین دارند؛ آنان گروهی کوردل هستند.