سوره أعراف آیات 148 تا 153 - امتحان نوادگان حضرت یعقوب
در این مطلب، به بررسی و ترجمه فارسی سوره أعراف آیات 148 تا 153 خواهیم پرداخت. این بخش از سوره، روایتی است از داستان موسی و قوم او که در غیاب موسی، صنمی ساختند و آن را پرستش کردند. در این آیات، رحمت خداوند برای کسانی که بعد از ارتکاب گناه، توبه و بازگشت به راه درست را انتخاب میکنند، تاکید شده است. با ما همراه باشید تا به تفسیر و ترجمه این آیات پرداخته و پیامهای آن را درک کنیم.
| وَ اتَّخَذَ قَوْمُ موسیٰ مِنْ بَعْدِهى مِنْ حُلِيِّهِمْ | قوم موسیٰ در غیبت او، از زیورهایشان، |
| عِجْلًا جَسَدًا لَهو خُوارٌ | مجسّمهی گوسالهای ساختند که صدای گاو داشت؛ |
| اَلَمْ يَرَوْا اَنَّهو لايُكَلِّمُهُمْ | آیا ندیدند که آن مجسّمه، با ایشان سخن نمیگوید |
| وَ لايَهْديهِمْ سَبيلًا | و به هیچ راهی هدایتشان نمیکند؟ |
| اِتَّخَذوهُ وَ كانوا ظالِمينَ (148) | با این حال آن را به خدایی گرفتند؛ زیرا ستمکار بودند |
| وَ لَمّا سُقِطَ فى اَيْديهِمْ وَ رَاَوْا اَنَّهُمْ قَدْ ضَلّوا | و چون گرفتار و پشیمان شدند و دیدند که واقعاً گمراه شدهاند |
| قالوا لَئِنْ لَمْ يَرْحَمْنا رَبُّنا وَ يَغْفِرْ لَنا | گفتند: «اگر خداوند بر ما رحم نکند و ما را نبخشد، |
| لَنَكونَنَّ مِنَ الْخاسِرينَ (149) | قطعاً از زیانکاران خواهیم بود» |
| وَ لَمّا رَجَعَ موسیٰ اِلیٰ قَوْمِهى | وقتی موسیٰ، به سوی قومش بازگشت |
| غَضْبانَ اَسِفًا | -در حالی که بسیار خشمناک و اندوهگین بود- |
| قالَ بِئْسَما خَلَفْتُمونى مِنْ بَعْدى | گفت: «پس از من، چه بد جانشینانی برای من بودید! |
| اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْ وَ اَلْقَى الْاَلْواحَ | آیا بر فرمان خدای خود پیشی گرفتید؟» آنگاه آن الواح را انداخت |
| وَ اَخَذَ بِرَأْسِ اَخيهِ يَجُرُّهو اِلَيْهِ | و سر برادرش را گرفت و به سوی خود کشید |
| قالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفونى | هارون گفت:«ای پسر مادرم، این قوم، ضعیفم کردند ؛ |
| وَ كادوا يَقْتُلونَنى | و نزدیک بود مرا بکشند! |
| فَلا تُشْمِتْ بِیَ الْاَعْداءَ | پس دشمنان را، با سرزنش کردن من، شاد مکن ؛ |
| وَ لاتَجْعَلْنى مَعَ الْقَوْمِ الظّالِمينَ (150) | و مرا در ردیف ستمکاران قرار مده» |
| قالَ رَبِّ اغْفِرْ لى وَ لِاَخى | موسیٰ گفت: «خدایا من و برادرم را بیامرز |
| وَ اَدْخِلْنا فى رَحْمَتِكَ | و ما را در رحمت خود وارد کن |
| وَ اَنْتَ اَرْحَمُ الرّاحِمينَ (151) | که تو از هر مهربانی، مهربانتری» |
| اِنَّ الَّذينَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ | کسانی که گوساله را به خدایی گرفتند، |
| سَيَنالُهُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّهِمْ | به زودی گرفتار خشم الهی میشوند |
| وَ ذِلَّةٌ فِى الْحَياةِ الدُّنْيا | در زندگی دنیا، ذلیل و خوار میگردند |
| وَ كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُفْتَرينَ (152) | و اینگونه، ما تهمت زنندگان را، کیفر میدهیم |
| وَ الَّذينَ عَمِلُوا السَّيِّئاتِ | کسانی که اعمال بدی انجام دادند، |
| ثُمَّ تابوا مِنْ بَعْدِها وَ آمَنوا | و بعد از آن توبه کرده و ایمان آوردند. |
| اِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِها لَغَفورٌ رَحيمٌ (153) | خدای تو، پس از توبه، خطا بخش و مهربان است. |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است به شرطی که:
- بگویید: «اگر خداوند بر ما رحم نکند و ما را نبخشد، قطعاً از زیانکاران خواهیم بود»؛ و نیز بگویید: «خدایا من و عزیزانم را بیامرز و ما را در رحمت خود وارد کن که تو از هر مهربانی، مهربانتری» ، کسانی که اعمال بدی انجام دادند، سپس توبه کرده، خدای تو، خطا بخش و مهربان است.