سوره أعراف آیات 163 تا 167 - ناسپاسی اصحاب «سبت» و مجازات آنها
در این مقاله به بررسی سوره أعراف آیات 163 تا 167 خواهیم پرداخت که در آن به ناسپاسی اصحاب «سبت» و مجازات آنها اشاره شده است. این آیات بازتابی است از داستان یهودیانی که در ساحل دریا زندگی میکردند و در روز شنبه، از دستور خدا نافرمانی کردند. خداوند از طریق این آیات، به ما نشان میدهد که چگونه او این گروه نافرمان را امتحان و نهایتاً آنها را به سبب نافرمانیهایشان مجازات کرد. این آیات به ما یادآوری میکنند که نه تنها خودمان نباید از دستورات خداوند متعال نافرمانی کنیم، بلکه باید کسانی که نافرمانی میکنند را نیز نهی کنیم. یادگیری از آموزههای این آیات میتواند به ما کمک کند تا در زندگی روزمره خود از خدا پروا کنیم و راه درست را در پیش گیریم.
| وَسْاَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتى كانَتْ حاضِرَةَ الْبَحْرِ | از یهودیانی که در ساحل دریا بودند، دربارهی آن شهر بپرس[i] |
| اِذْ يَعْدونَ فِى السَّبْتِ | آنگاه که در روز شنبه، حکم خدا را نافرمانی میکردند. |
| اِذْ تَأْتيهِمْ حيتانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا | هنگامی که ماهیها، در روز شنبه به روی آب میآمدند |
| وَ يَوْمَ لايَسْبِتونَ لاتَأْتيهِمْ | ولی روزهای دیگر نزدیک آنها نمیآمدند |
| كَذٰلِكَ نَبْلوهُمْ بِما كانوا يَفْسُقونَ (163) | ما این گونه آنان را آزمودیم، زیرا نافرمانی میکردند |
| وَ اِذْ قالَتْ اُمَّةٌ مِنْهُمْ لِمَ تَعِظونَ قَوْمًا | آنگاه که گروهی از آنها گفتند: «چرا قومی را نصیحت میکنید |
| اللّهُ مُهْلِكُهُمْ اَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذابًا شَديدًا | که خدا آنها را هلاک یا به سختی مجازات میکند؟» |
| قالوا مَعْذِرَةً اِلیٰ رَبِّكُمْ | و گروهی گفتند: «میخواهیم به درگاه الهی عذر داشته باشیم |
| وَ لَعَلَّهُمْ يَتَّقونَ (164) | شاید آنان بترسند و اهل تقوا شوند» |
| فَلَمّا نَسوا ما ذُكِّروا بِهى | وقتی آنچه را به آنان تذکّر داده شد ، فراموش کردند |
| اَنْجَيْنَا الَّذينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السّوءِ | کسانی را که از بدی نهی میکردند، نجات دادیم |
| وَ اَخَذْنَا الَّذينَ ظَلَموا بِعَذابٍ بَئيسٍ | و ستمگران را به مجازاتی شدید، گرفتار کردیم؛ |
| بِما كانوا يَفْسُقونَ (165) | زیرا نافرمانی میکردند |
| فَلَمّا عَتَوْا عَمّا نُهوا عَنْهُ | آنگاه وقتی از آنچه که از آن نهی شده بودند، سرپیچی کردند |
| قُلْنا لَهُمْ كونوا قِرَدَةً خاسِئينَ (166) | به آنان گفتیم: «بوزینگانی رانده شده باشید» |
| وَ اِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكَ | و آنگاه که خدایت اعلام کرد که |
| لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ اِلیٰ يَوْمِ الْقِيامَةِ | «حتماً تا روز قیامت، کسی را مأمور آنان میکند |
| مَنْ يَسومُهُمْ سوءَ الْعَذابِ | کسی که مجازات سخت را به ایشان بچشاند» |
| اِنَّ رَبَّكَ لَسَريعُ الْعِقابِ | قطعاً خدای تو بعضی از گناهان را زود کیفر میدهد |
| وَ اِنَّهو لَغَفورٌ رَحيمٌ (167) | و البتّه او نسبت به گناهان دیگر آمرزنده و مهربان است. |
[i] در آیات 163 تا 166 قرآن مردم یک آبادی را به سه گروه تقسیم می کند: گروهی ستمگر که فرمان الهی را نادیده گرفته و ستم کردند، گروه دوم کسانی که نسبت به گروه اول ساکت بوده و آنان را نصیحت نکردند و گروه سوم کسانی که به کار ستمگران اعتراض کرده و آنان را نصیحت می کردند. آنگاه خداوند فقط گروهی را نجات می دهد که دیگران را از بدی نهی می کردند و گروه دوم که ستمگر نبودند ولی نسبت به ستمگران ساکت بودند را نیز عذاب می کند. این مطلب مهم است، چه زیبا امام حسین(ع) فرمودند «نه ظالم باش و نه مظلوم و نه مشاهده گر ظلم».
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است، توجه داشته باشد:
- چنان رفتار کنید که درگاه الهی عذری داشته باشید، اهل تقوا باشید