سوره توبه آیات 30 تا 32 - پیامبران و خوبان را در مقام خدایی نگذارید

این مقاله شامل بررسی سوره توبه آیات 30 تا 32 از قرآن کریم است. این آیات درباره اشتباه یهودیان و مسیحیان در الوهیت دادن به عزیر و عیسی (ع) و نیز گمراهی آنها در پرستش غیر خدا بحث می‌کند. این آیات توحید و یگانگی خدا را مورد تأکید قرار می‌دهند و کفر و شرک را محکوم می‌کنند. خواندن این مقاله برای درک بهتر مفاهیم ایمان و کفر و توحید در قرآن کریم مفید است.

وَ قالَتِ الْيَهودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللّهِیهودیان گفتند: «عُزَیر، پسر خداست»
وَ قالَتِ النَّصارَى الْمَسيحُ ابْنُ اللّهِو مسیحیان گفتند: «مسیح، پسر خداست»
ذٰلِكَ قَوْلُهُمْ بِاَفْواهِهِمْاین فقط سخن نادرست آنان است که به زبان آورند.
يُضاهِئونَ قَوْلَ الَّذينَ كَفَروا مِنْ قَبْلُو شبیه سخن کسانی است که قبلاً کافر شدند
قاتَلَهُمُ اللّهُ اَنّیٰ يُؤْفَكونَ (30)‏خدا آنان را بکشد. به کجا منحرف می‌شوند؟
اِتَّخَذوا اَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ اَرْبابًا مِنْ دونِ اللّهِ وَ الْمَسيحَ ابْنَ مَرْيَمَآنان روحانیون یهودی و مسیحی، و نیز «مسیح» پسر مریم را به جای اللّه، صاحب اختیار خود فرض کردند؛
وَ ما اُمِروا اِلّا لِيَعْبُدوا اِلٰهًا واحِدًادر حالی که به آنان امر شده که فقط خدای یکتا را بپرستند؛
لا اِلٰهَ اِلّا هُوَ سُبْحانَهو عَمّا يُشْرِكونَ (31)‏خدایی جز او نیست، مُنزّه است از آنچه شریک او می‌کنند
يُريدونَ اَنْ يُطْفِئوا نورَ اللّهِ بِاَفْواهِهِمْمی‌خواهند که نور خدا را با دهان‌ خود خاموش کنند
وَ يَأْبَى اللّهُ اِلّا اَنْ يُتِمَّ نورَهوولی خدا، جز اینکه نورش را کامل کند، نمی‌خواهد
وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرونَ (32)‏هر چند منکرانِ حقیقت، دوست نداشته باشند.

تعبیر این آیات در استخاره با قرآن

بد است، توجه داشته باشد:

  • فقط خدای یکتا را بپرستند؛ خدایی جز او نیست، مُنزّه است از آنچه شریک او می‌کنند؛ می‌خواهند که نور خدا را با دهان‌ خود خاموش کنند ولی خدا، جز اینکه نورش را کامل کند، نمی‌خواهد هر چند منکرانِ حقیقت، دوست نداشته باشند. ‏

استخاره با قرآن

دسترسی سریع به سایر سوره ها و آیات قرآن