سوره توبه آیات 48 تا 59 - توصیف منافقان و توصیه هایی به آنها
در این مطلب به بررسی سوره توبه آیات 48 تا 59 از قرآن کریم که درباره نفاق و منافقان است می پردازیم. خداوند در ابتدای آیات، یادآور میشود که منافقان پیشتر نیز فتنهانگیزی میکردند و چهره دوگانه منافقان را برملا میسازد که از پیروزی مسلمانان ناراحت و از مصیبتهای آنان خوشحال می شوند. خداوند متعال در ادامه به توصیههایی به پیامبر (ص) در برخورد با منافقان و وعده عذاب الهی برای آنان اشاره میکند و برای اثبات حقانیت اسلام، به مسلمانان هوشیاری و اعتماد به الله را توصیه میکند. این آیات در پایان به بیمیلی منافقان به انجام واجبات دینی مانند نماز و انفاق میپردازند.
| لَقَدِ ابْتَغَوُا الْفِتْنَةَ مِنْ قَبْلُ | البتّه قبلاً نیز، فتنهجویی میکردند |
| وَ قَلَّبوا لَكَ الْاُمورَ حَتّیٰ جاءَ الْحَقُّ | و امور را برای تو وارونه و آشفته مینمودند تا آنکه حق آمد |
| وَ ظَهَرَ اَمْرُ اللّهِ وَ هُمْ كارِهونَ (48) | و امر خدا آشکار شد و آنان ناخشنود بودند |
| وَ مِنْهُمْ مَنْ يَقولُ ائْذَنْ لى وَ لاتَفْتِنّى | بعضی از آنان گویند: «اجازه مرخّصی بده و مرا به فتنه نینداز»؛ |
| اَلا فِى الْفِتْنَةِ سَقَطوا | آگاه باشید که اینان، هم اکنون در فتنه افتاده اند؛ |
| وَ اِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحيطَةٌ بِالْكافِرينَ (49) | و جهنّم، قطعاً بر منکرانِ حقیقت، احاطه دارد |
| اِنْ تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ | اگر به تو نیکی برسد، آنان ناراحت میشوند |
| وَ اِنْ تُصِبْكَ مُصيبَةٌ يَقولوا | و اگر به تو مصیبتی برسد، میگویند: |
| قَدْ اَخَذْنا اَمْرَنا مِنْ قَبْلُ | «ما در گذشته با دقّت و احتیاط کار میکردیم» |
| وَ يَتَوَلَّوْا وَ هُمْ فَرِحونَ (50) | آنان به حق پشت میکنند در حالی که شادمانند |
| قُلْ لَنْ يُصيبَنا اِلّا ما كَتَبَ اللّهُ لَنا | بگو: «هرگز جز آنچه خدا برای ما مقرّر کرده، به ما نمیرسد |
| هُوَ مَوْلانا | او سرپرست ما است |
| وَ عَلَى اللّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنونَ (51) | و مؤمنان فقط باید بر خدا توکّل کنند» |
| قُلْ هَلْ تَرَبَّصونَ بِنا اِلّا اِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ | بگو: آیا برای ما جز یکی از «دو خوبی» را انتظار میبرید؟ شهادت یا پیروزی، |
| وَ نَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ اَنْ يُصيبَكُمُ اللّهُ | در حالی که ما فقط انتظار داریم، خدا شما را مجازات کند؛ |
| بِعَذابٍ مِنْ عِنْدِهى اَوْ بِاَيْدينا | مجازاتی از جانب خودش، یا مجازاتی با دستان ما. |
| فَتَرَبَّصوا اِنّا مَعَكُمْ مُتَرَبِّصونَ (52) | پس منتظر باشید که ما هم با شما منتظریم» |
| قُلْ اَنْفِقوا طَوْعًا اَوْ كَرْهًا | بگو: «چه به میل خود و چه با بیمیلی انفاق کنید، |
| لَنْ يُتَقَبَّلَ مِنْكُمْ | هرگز از شما پذیرفته نخواهد شد |
| اِنَّكُمْ كُنْتُمْ قَوْمًا فاسِقينَ (53) | چرا که گروهی بدکار هستید» |
| وَ ما مَنَعَهُمْ اَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقاتُهُمْ | و آنچه مانع پذیرفته شدن انفاقهایشان شد، |
| اِلّا اَنَّهُمْ كَفَروا بِاللّهِ وَ بِرَسولِهى | جز این نبود که آنان به خدا و به پیامبرش کفر ورزیدند |
| وَ لايَأْتونَ الصَّلاةَ اِلّا وَ هُمْ كُسالیٰ | و اینکه جز با کسالت و سستی، به سراغ نماز نمیآمدند |
| وَ لايُنْفِقونَ اِلّا وَ هُمْ كارِهونَ (54) | و اینکه جز با ناراحتی و بی میلی انفاق نمیکردند |
| فَلا تُعْجِبْكَ اَمْوالُهُمْ وَ لا اَوْلادُهُمْ | پس اموال و فرزندانشان تو را شگفتزده نکند؛ |
| اِنَّما يُريدُ اللّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِها فِى الْحَياةِ الدُّنْيا | خدا فقط میخواهد تا با اینها در زندگی دنیا عذابشان کند |
| وَ تَزْهَقَ اَنْفُسُهُمْ وَ هُمْ كافِرونَ (55) | و در حال کفر، جانشان را بگیرد |
| وَ يَحْلِفونَ بِاللّهِ اِنَّهُمْ لَمِنْكُمْ | به خدا سوگند میخورند که همراه شما هستند، |
| وَ ما هُمْ مِنْكُمْ وَ لٰكِنَّهُمْ قَوْمٌ يَفْرَقونَ (56) | ولی چنین نیست، بلکه آنان از شما میترسند |
| لَوْ يَجِدونَ مَلْجَئًا اَوْ مَغاراتٍ اَوْ مُدَّخَلًا | اگر پناهگاه، غار یا هر سوراخی میافتند، |
| لَوَلَّوْا اِلَيْهِ وَ هُمْ يَجْمَحونَ (57) | به آن رو آورده و با شتاب به سوی آن میرفتند |
| وَ مِنْهُمْ مَنْ يَلْمِزُكَ فِى الصَّدَقاتِ | و بعضی از آنان در تقسیم صدقات بر تو ایراد میگیرند |
| فَاِنْ اُعْطوا مِنْها رَضوا | اگر از آن اموال به ایشان داده شود، راضی میشوند |
| وَ اِنْ لَمْ يُعْطَوْا مِنْها اِذا هُمْ يَسْخَطونَ (58) | و اگر داده نشود، ناگاه به خشم میآیند |
| وَ لَوْ اَنَّهُمْ رَضوا ما آتاهُمُ اللّهُ وَ رَسولُهو | خوب بود اگر به آنچه خدا و پیامبر به ایشان داده، راضی بودند |
| وَ قالوا حَسْبُنَا اللّهُ | و میگفتند: «خدا برای ما کافی است؛ |
| سَيُؤْتينَا اللّهُ مِنْ فَضْلِهى وَ رَسولُهو | به زودی خداوند و پیامبرش از فضل خود به ما میدهند؛ |
| اِنّا اِلَى اللّهِ راغِبونَ (59) | و ما به راستی، رضایت خداوند را میخواهیم». |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است، توجه داشته باشد:
- فریبکاران و افراد ریاکار، امور را برای تو وارونه و آشفته مینمایند. بگو: «جز آنچه خدا برای ما مقرّر کرده، به ما نخواهد رسید؛ او سرپرست ما است؛ و مؤمنان فقط باید بر خدا توکّل کنند