سوره هود آیات 40 تا 44 - رسیدن مجازات الهی و نجات حضرت نوح و همراهانش
در این مطلب به بررسی سوره هود آیات 40 تا 44 از قرآن کریم می پردازیم که از فرا رسیدن مجازات الهی و نجات حضرت نوح و همراهانش سخن میگوید. حضرت نوح و پیروانش و یک جفت از هر حیوان اهلی سوار بر کشتی شدند و آب سیل آسا از دهانه تنور فوران کرد، کشتی بر روی آب شناور بود و کافران و مشرکان در حال غرق شدن... حضرت نوح پسرش را در آن میانه دید و از او خواست تا به وحدت الله ایمان بیاورد و بر کشتی سوار شود، او گفت به کوهی پناه می برم و نجات می یابم، اما در همان لحظه موجی از راه رسید و پسر نوح نیز غرق شد. پس از به هلاکت رسیدن شدن تمام کافران و مشرکان و فروکش کردن طوفان، کشتی آنان بر کوه جودی فرود آمد و به امر خداوند تمام آن آب ها فروکش کرد.
| حَتّیٰ اِذا جاءَ اَمْرُنا وَ فارَ التَّنّورُ | تا آنگاه که فرمان ما آمد و آب از دهانهی تنور هم، فوران کرد |
| قُلْنَا احْمِلْ فيها مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ | گفتیم: «در آن کشتی از هرگونه حیوان اهلی یک جفت، سوار کن |
| وَ اَهْلَكَ اِلّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ | و خانوادهی خود را، مگر آن که حكم مجازاتش، قطعی شده |
| وَ مَنْ آمَنَ | و مؤمنان را هم سوار کن»، |
| وَ ما آمَنَ مَعَهو اِلّا قَليلٌ (40) | ولی جز اندکی با او ایمان نیاورده بودند |
| وَ قالَ ارْكَبوا فيها | نوح گفت: «در آن کشتی سوار شوید، |
| بِسْمِ اللّهِ مَجْراها وَ مُرْساها | حرکت و توقّفش به نام الهی است[i] |
| اِنَّ رَبّى لَغَفورٌ رَحيمٌ (41) | بیشک صاحب اختیار من، آمرزندهای مهربان است» |
| وَ هِیَ تَجْرى بِهِمْ فى مَوْجٍ كَالْجِبالِ | و کشتی در میان موجی همچون کوه، آنان را به حرکت در آورد |
| وَ نادیٰ نوحٌ ابْنَهو وَ كانَ فى مَعْزِلٍ يا بُنَیَّ | و نوح، پسرش را که در کناری بود، صدا زد: «پسرم، |
| ارْكَبْ مَعَنا وَ لاتَكُنْ مَعَ الْكافِرينَ (42) | با ما سوار شو و با کافران نباش» |
| قالَ سَآوى اِلیٰ جَبَلٍ يَعْصِمُنى مِنَ الْماءِ | پسرگفت: «فوراً به کوهی پناه میبرم تا مرا از آب حفظ کند»؛ |
| قالَ لاعاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ اَمْرِ اللّهِ | نوح گفت: «امروز هیچ محافظی در برابر امر الهی نیست، |
| اِلّا مَنْ رَحِمَ وَ حالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ | مگر کسی که خدا به او، رحم کند»؛ و میان آن دو، موج حایل شد، |
| فَكانَ مِنَ الْمُغْرَقينَ (43) | آنگاه او نیز غرق شد |
| وَ قيلَ يا اَرْضُ ابْلَعى ماءَكِ | و گفته شد: «ای زمین آبت را فرو ببر ؛ |
| وَ يا سَماءُ اَقْلِعى | و ای آسمان بارانت را قطع کن» ؛ |
| وَ غيضَ الْماءُ وَ قُضِیَ الْاَمْرُ | و آب فرو رفت و کار تمام شد؛ |
| وَ اسْتَوَتْ عَلَى الْجودِیِّ | و کشتی بر تپهی«جودی»[ii] قرار گرفت؛ |
| وَ قيلَ بُعْدًا لِلْقَوْمِ الظّالِمينَ (44) | و گفته شد: «گروه ستمکاران از رحمت دور باد». |
[i] در شروع هر سفری ، «بسم اللّه» بگوئید، مانند حضرت نوح و همراهانش، شما نیز حفظ می شوید.
[ii] جودی نام محلّی است، کشتی حضرت نوح، پس از پایان سیل، در آنجا فرود آمد، میتواند با «جواد» به معنای بخشنده ، همریشه باشد.
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است به شرطی که:
- اهل تقوا و خویشتن داری باشید، به نماز و انفاق اهمّیّت دهید، بدانید که همه وعده های الهی،عملی میشود، بخصوص مهمترین آنها، برپایی روز جزا