سوره هود آیات 61 تا 68 - سرگذشت قوم ثمود و دوری آنان از رحمت الهی
در این مطلب سوره هود آیات 61 تا 68 از قرآن کریم درباره دعوت پیامبر خدا صالح (ع) به توحید و پرهیز از بت پرستی و سرنوشت تلخ قوم ثمود بیان شده است. . قوم ثمود، با وجود هشدارهای مکرر پیامبرشان، از دستورات الهی عصیان کردند و در نتیجه مجازات سختی را تحمل کردند. این آیات، به عنوان درس عبرتی برای انسانهای غافل و بیتوجه به رحمت خداوند، بیان شده است. این داستان نشان میدهد که برای رسیدن به رستگاری و خوشبختی، باید اوامر الهی را اطاعت کرده و از بت پرستی و گناه دوری کرد. انسان باید از تجربههای گذشته و مجازاتهای سختی که برای دیگران اعمال شده است، عبرت بگیرد و از سرکشی و تکبر خودداری کند. این آیات همچنین به ما یادآوری میکنند که خداوند همواره به عبادت و اطاعت ما نظارت دارد و تنها منبع قدرت و محبت الله است و تنها اوست که میتواند ما را از مشکلات و سختیهای زندگی نجات دهد.
| وَ اِلیٰ ثَمودَ اَخاهُمْ صالِحًا | و به سوی ثمود، برادرشان، «صالح» را فرستادیم؛ |
| قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللّهَ ما لَكُمْ مِنْ اِلٰهٍ غَيْرُهو | گفت: «ای قوم من، خدا را بپرستید هیچ خدایی جز او ندارید؛ |
| هُوَ اَنْشَاَكُمْ مِنَ الْاَرْضِ وَ اسْتَعْمَرَكُمْ فيها | او شما را از زمین پدید آورد و شما را به آباد کردن آن مأمور نمود؛ |
| فَاسْتَغْفِروهُ ثُمَّ توبوا اِلَيْهِ | پس از او آمرزش بخواهید؛ سپس به درگاهش توبه کنید ؛ |
| اِنَّ رَبّى قَريبٌ مُجيبٌ (61) | که خدای من، نزدیک و اجابتکننده است». |
| قالوا ياصالِحُ قَدْ كُنْتَ فينا مَرْجُوًّا قَبْلَ هٰذا | گفتند: «ای صالح پیش از این، ما به تو امیدوار بودیم؛ |
| اَتَنْهانا اَنْ نَعْبُدَ ما يَعْبُدُ آباؤُنا | آیا ما را از عبادت آنچه پدران ما میپرستیدند، باز میداری؟ |
| وَ اِنَّنا لَفى شَكٍّ مِمّا تَدْعونا اِلَيْهِ مُريبٍ (62) | ما از آنچه ما را بدان میخوانی، در تردید هستیم» |
| قالَ يا قَوْمِ اَرَاَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلیٰ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبّى | صالح گفت: «ای قوم، ببینید، اگر دلیل روشنی از خدایم داشته باشم ؛ |
| وَ آتانى مِنْهُ رَحْمَةً | و رحمتی از جانب خود به من داده باشد ؛ |
| فَمَنْ يَنْصُرُنى مِنَ اللّهِ اِنْ عَصَيْتُهو | چه کسی مرا در برابر خدا یاری میکند، اگر از او سرپیچی کنم؟ |
| فَما تَزيدونَنى غَيْرَ تَخْسيرٍ (63) | در نتیجه شما جز زیان و خسران بر من نمیافزایید |
| وَ يا قَوْمِ هٰذِهى ناقَةُ اللّهِ لَكُمْ آيَةً فَذَروها | ای قوم، این شتر نشانهای الهی برای شما است، رهایش کنید؛ |
| تَأْكُلْ فى اَرْضِ اللّهِ وَلاتَمَسّوها بِسوءٍ | تا در زمین خدا، از علفزارها بخورد و به او آسیبی نرسانید؛ |
| فَيَأْخُذَكُمْ عَذابٌ قَريبٌ (64) | که فوراً گرفتار مجازات میشوید» |
| فَعَقَروها فَقالَ | ولی پاهای شتر را قطع کردند و آن را کشتند. آنگاه صالح گفت: |
| تَمَتَّعوا فى دارِكُمْ ثَلاثَةَ اَيّامٍ | «در خانههایتان سه روز بهره ببرید تا مجازات برسد؛ |
| ذٰلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذوبٍ (65) | این وعدهای بی دروغ است»[i] |
| فَلَمّا جاءَ اَمْرُنا | آنگاه چون فرمان مجازات آمد، |
| نَجَّيْنا صالِحًا وَ الَّذينَ آمَنوا مَعَهو | صالح و مؤمنان همراهش را نجات دادیم ؛ |
| بِرَحْمَةٍ مِنّا وَ مِنْ خِزْیِ يَوْمِئِذٍ | با رحمتی از جانب خود، از مجازات و رسوایی آن روز |
| اِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِیُّ الْعَزيزُ (66) | زیرا خدای تو نیرومند و تواناست |
| وَ اَخَذَ الَّذينَ ظَلَموا الصَّيْحَةُ | و آن صدای مرگبار، ستمکاران را گرفتار کرد؛ |
| فَاَصْبَحوا فى دِيارِهِمْ جاثِمينَ (67) | سه روز بعد، هنگام صبح در خانههای خود، از پای درآمدند |
| كَاَنْ لَمْ يَغْنَوْا فيها | چنان شدند که گویی هرگز در آن خانهها سکونت نداشتند! |
| اَلا اِنَّ ثَمودَ كَفَروا رَبَّهُمْ | آگاه باشید، به راستی قوم ثمود به خدای خود کفر ورزیدند؛ |
| اَلا بُعْدًا لِثَمودَ (68) | بدانید، قوم ثمود از رحمت حق دور شدند. |
[i] نتیجه توهین به آیات الهی یا قرآن، پس از یک مهلت کوتاه، عذاب است. در آن قوم فقط یک نفر آن حیوان را کشت ولی چون بقیه راضی بودند خداوند همه ی آن قوم را، مجازات می کند.
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است به شرطی که:
- خداوند شما را از زمین پدید آورد و شما را به آباد کردن آن مأمور نمود؛ از او آمرزش بخواهید تا شما را یاری کند