سوره هود آیات 74 تا 76 - دلسوزی حضرت ابراهیم نسبت به قوم حضرت «لوط»
در این مقاله به بررسی سوره هود آیات 74 تا 76 از قرآن کریم با موضوع دلسوزی و شفاعت حضرت ابراهیم (ع) برای نجات قوم لوط و پاسخ الهی به ایشان میپردازیم. در این آیات، خداوند متعال به حضرت ابراهیم (ع) میفرماید که از شفاعت برای قوم لوط دست بردارند، زیرا عذاب الهی برای آنان قطعی و غیرقابل بازگشت است. این آیات درسهایی در باب صبر و بردباری ایشان و نیز قاطعیت در اجرای مجازات الهی بر گناهکاران دارد.
| فَلَمّا ذَهَبَ عَنْ اِبْراهيمَ الرَّوْعُ | هنگامی که ترس از دل ابراهیم رفت ، |
| وَ جاءَتْهُ الْبُشْریٰ | و آن مژده به او رسید، |
| يُجادِلُنا فى قَوْمِ لوطٍ (74) | با ما دربارهی مجازات قوم «لوط» مجادله نمود |
| اِنَّ اِبْراهيمَ لَحَليمٌ اَوّاهٌ مُنيبٌ (75) | واقعاً ابراهیم بردبار و دلسوز بود و همواره به خدا توجّه داشت |
| يا اِبْراهيمُ اَعْرِضْ عَنْ هٰذا | فرشتگان گفتند: «ای ابراهیم از این درخواست، صرف نظر کن |
| اِنَّهو قَدْ جاءَ اَمْرُ رَبِّكَ | زیرا فرمان قطعی خدایت آمده ؛ |
| وَ اِنَّهُمْ آتيهِمْ عَذابٌ غَيْرُ مَرْدودٍ (76) | و آنان واقعاً مجازاتی بی بازگشت دارند». |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است، توجه داشته باشد:
- بردباری و دلسوزی همیشه خوب نیست، گاهی باید مجازات کرد. برای اینکه بدانیم کجا محبّت کنیم و کجا سختی نشان دهیم، باید حکمت بیاموزیم. برای یافتن حکمت، قرآن را مطالعه کنید، آیات 151 تا 153 انعام، و آیات سوره لقمان، شما را با حکمت آشنا میکند