سوره هود آیات 77 تا 83 - بارش عذاب الهی بر قوم لوط
این مقاله به بررسی سوره هود آیات 77 تا 83 از کلام الله مجید میپردازد که درباره عذاب الهی قوم لوط و بارش سنگریزه بر آنان است. در این آیات آمده که فرستادگان الهی به شکل جوانانی خوشرو، به نزد لوط آمدند ، مردمان بدکار قوم لوط با دیدن آن ها وسوسه شدند و با وجود هشدار حضرت لوط (ع) قصد و نیت باطل در سر پروراندند. پس خداوند توسط فرشتگانش دستور مهاجرت شبانه لوط و پیروانش به بیرون از شهر را صادر فرمود و در صبحگاه ، عذاب را بر قوم سرکش و نافرمان لوط نازل کرد . به فرمان الهی، سنگریزههایی از آسمان بر ایشان بارید و شهر زیر و زبر شد و آنان را نابود کرد.
| وَ لَمّا جاءَتْ رُسُلُنا لوطًا | هنگامی که فرستادگان ما، به شکل جوانانی خوشرو، نزد لوط آمدند، |
| سىءَ بِهِمْ وَ ضاقَ بِهِمْ ذَرْعًا | او از حضور آنان ناراحت و دلتنگ شد؛ |
| وَ قالَ هٰذا يَوْمٌ عَصيبٌ (77) | و گفت: «امروز، روز بسیار سختی است» |
| وَ جاءَهو قَوْمُهو يُهْرَعونَ اِلَيْهِ | و قوم لوط با دریافت این خبر، شتابان به نزد او آمدند |
| وَ مِنْ قَبْلُ كانوا يَعْمَلونَ السَّيِّئاتِ | -آنان پیش از این نیز مرتکب کارهای زشت میشدند- |
| قالَ يا قَوْمِ هٰؤُلاءِ بَناتى | لوط گفت: «ای قوم، اینها دختران منند؛ |
| هُنَّ اَطْهَرُ لَكُمْ | آنان برای شما پاکیزهترند؛ |
| فَاتَّقُوا اللّهَ وَ لاتُخْزونِ فى ضَيْفى | پس تقوای الهی داشته باشید و مرا نزد مهمانانم خوار نکنید؛ |
| اَلَيْسَ مِنْكُمْ رَجُلٌ رَشيدٌ (78) | آیا در میان شما آدم فهمیدهای نیست؟» |
| قالوا لَقَدْ عَلِمْتَ ما لَنا فى بَناتِكَ مِنْ حَقٍّ | آنها گفتند: «مسلّماً میدانی، به دخترانت، هیچ حقّی نداریم؛ |
| وَ اِنَّكَ لَتَعْلَمُ ما نُريدُ (79) | و قطعاً تو خوب میدانی ما چه میخواهیم»؛ |
| قالَ لَوْ اَنَّ لى بِكُمْ قُوَّةً | لوط گفت: «کاش در برابر شما قدرتی داشتم؛ |
| اَوْ آوى اِلیٰ رُكْنٍ شَديدٍ (80) | یا میتوانستم به تکیهگاهی استوار پناه برم»؛ |
| قالوا يا لوطُ اِنّا رُسُلُ رَبِّكَ | فرشتگان گفتند: «ای لوط ما فرستادگان خدای تو هستیم؛ |
| لَنْ يَصِلوا اِلَيْكَ | بدان که این مردم فاسد، هرگز به تو دست نخواهند یافت؛ |
| فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ | پس خانوادهات را در دل شب حرکت ده؛ |
| وَ لايَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ اِلَّا امْرَاَتَكَ | و هیچیک از ایشان را جا نگذار؛ امّا همسرت را همراه مبر؛ |
| اِنَّهو مُصيبُها ما اَصابَهُمْ | زیرا خدا همان مجازاتی را که به دیگران میرساند، به او هم میرساند؛ |
| اِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ | بیگمان، وعدهگاه عذاب آنان فردا صبح است؛ |
| اَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَريبٍ (81) | آیا صبح واقعاً نزدیک نیست؟» |
| فَلَمّا جاءَ اَمْرُنا جَعَلْنا عالِيَها سافِلَها | هنگامی که فرمان مجازات ما آمد، آنجا را زیر و رو کردیم؛ |
| وَ اَمْطَرْنا عَلَيْهاحِجارَةً مِنْ سِجّيلٍ مَنْضودٍ(82) | و بارانی از سنگِ «سِجّیل» بر آنها فرو ریختیم؛ |
| مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ | درحالی که سنگها نزد خداوند نشاندار بود که باید چه کسی را بکشد؛ |
| وَ ما هِیَ مِنَ الظّالِمينَ بِبَعيدٍ (83) | چنین مجازاتی از هیچ ستمگری دور نیست. |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است، توجه داشته باشد:
- امروز، روز بسیار سختی است؛ پس تقوای الهی داشته باشید و خود را برای آزمایش الهی آماده کنید. خدا مجازاتی را برای بدکاران آماده کرده است. وعدهگاه عذاب آنان نزدیک است