سوره ابراهیم آیات 23 تا 27 - سرانجام كافران و مؤمنان
در این مطلب سوره ابراهیم آیات 23 تا 27 از کلام الله مجید که درباره مقایسه سرنوشت مؤمنان و کافران است را بررسی می کنیم. این آیات به توصیف بهشتی که نصیب مؤمنان میشود و عاقبت نامطلوب کافران میپردازد. همچنین با ذکر مثالهایی، به تفاوت کلام خوب و بد و اثر آن بر مؤمنان و کافران اشاره میکند. در مجموع، این آیات تصویری از سرانجام اعمال و گفتار انسانها برحسب ایمان و کفرشان ارائه میدهد.
| وَ اُدْخِلَ الَّذينَ آمَنوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ | و کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دادند، |
| جَنّاتٍ تَجْرى مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهارُ | در باغهایی که از زیر آنها نهرها جاری است، وارد میشوند ؛ |
| خالِدينَ فيها بِاِذْنِ رَبِّهِمْ | در حالی که به اجازهی خدای خود در آن ماندگارند؛ |
| تَحِيَّتُهُمْ فيها سَلامٌ (23) | درودشان در آنجا، «سلام» است |
| اَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللّهُ مَثَلًا | آیا ندیدهای خدا چگونه مثال زده است؟ |
| كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ | سخن پاک، مانند درختی پاک است؛ |
| اَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِى السَّماءِ (24) | ریشهاش ثابت و شاخهاش در آسمان است[i] |
| تُؤْتى اُكُلَها كُلَّ حينٍ بِاِذْنِ رَبِّها | هر زمان به اجازهی خدای خود میوه اش را میدهد؛ |
| وَ يَضْرِبُ اللّهُ الْاَمْثالَ لِلنّاسِ | و خدا برای مردم مثلهایی میزند، |
| لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرونَ (25) | تا متوجّه حقایق شوند |
| وَ مَثَلُ كَلِمَةٍ خَبيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبيثَةٍ | و مثال سخن ناپاک، مانند درختی ناپاک است |
| اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْاَرْضِ ما لَها مِنْ قَرارٍ (26) | که از روی زمین کنده شده و بر آن هیچ ثباتی ندارد |
| يُثَبِّتُ اللّهُ الَّذينَ آمَنوا بِالْقَوْلِ الثّابِتِ | خداوند با سخن استوار قرآن، مومنان را ثابت قدم میکند[ii] |
| فِى الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِى الْـآخِرَةِ | در زندگی دنیا و در آخرت . |
| وَ يُضِلُّ اللّهُ الظّالِمينَ | و خدا ستمگران را گمراه میکند ؛ |
| وَ يَفْعَلُ اللّهُ ما يَشاءُ (27) | و خداست که هر چه را بخواهد، انجام میدهد. |
[i] «کلمهی طیبة» همان توحید است، نسل خوب هم نسل انسانهای موحد مثل حضرت ابراهیم است.
[ii] بر اساس آیه 102 نحل معلوم میشود منظور از قول ثابت در این آیه همان قرآن کریم است.
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است به شرطی که:
- کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دادند، در باغهایی که از زیر آنها نهرها جاری است، وارد میشوند؛ در حالی که به اجازهی خدای خود در آن ماندگارند؛ درودشان در آنجا، «سلام» است
- خداوند با سخن استوار قرآن، در زندگی دنیا و در آخرت، مومنان را استوار میکند و خداست که ستمگران را گمراه میکند؛