سوره ابراهیم آیات 42 تا 47 - غافل نبودن خداوند از ستمكاران
در این مقاله، سوره ابراهیم آیات 42 تا 47 از قرآن کریم و ترجمه فارسی آنها آمده است. این آیات درباره غافل نبودن خداوند از اعمال ستمکاران و به تأخیر انداختن مجازات آنان تا روز قیامت سخن گفته و به مردم درباره فرا رسیدن عذاب الهی هشدار داده است. خداوند در این آیات پشیمانی ستمکاران در روز جزا و سوگندهای دروغین آنان را توصیف می کند، کسانی که در خانههای ستمکاران پیشین سکونت گزیدند و عاقبت نافرجام آنان را دیدند و باز هم عبرت نگرفتند. این آیات در پایان از مکرهای بیفایده ظالمان در برابر الله و پایبندی خداوند به وعدههایش به پیامبران سخن میگویند.
| وَ لاتَحْسَبَنَّ اللّهَ غافِلًا عَمّا يَعْمَلُ الظّالِمونَ | و هرگز گمان مبر که خدا از اعمال ستمکاران غافل است؛ |
| اِنَّما يُؤَخِّرُهُمْ | فقط مجازات آنان را به تأخیر میاندازد ؛ |
| لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فيهِ الْاَبْصارُ (42) | تا روزی که چشمها خیره میشود |
| مُهْطِعينَ مُقْنِعى رُئوسِهِمْ | ستمکاران، شتابزده، سرهایشان را بالا گرفته ، |
| لا يَرْتَدُّ اِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ وَ اَفْئِدَتُهُمْ هَواءٌ (43) | و از ترس پلک بر هم نمیزنند و دلهایشان خالی است |
| وَ اَنْذِرِ النّاسَ يَوْمَ يَأْتيهِمُ الْعَذابُ | و مردم را از روزی بترسان که مجازات به سراغشان میآید؛ |
| فَيَقولُ الَّذينَ ظَلَموا | آنگاه ظالمان از روی پشیمانی میگویند: |
| رَبَّنا اَخِّرْنا اِلیٰ اَجَلٍ قَريبٍ | «خداوندا ، مرگ ما را اندکی به تأخیر انداز؛ |
| نُجِبْ دَعْوَتَكَ وَ نَتَّبِعِ الرُّسُلَ | تا دعوت تو را پاسخ گوییم و از پیامبران پیروی کنیم»، ندا رسد که: |
| اَوَلَمْ تَكونوا اَقْسَمْتُمْ مِنْ قَبْلُ ما لَكُمْ مِنْ زَوالٍ(44) | آیا شما قبلاً قسم یاد نمیکردید که ما «از بین رفتنی نیستیم» |
| وَسَكَنْتُمْ فى مَساكِنِ الَّذينَ ظَلَموا اَنْفُسَهُمْ | شما در خانههای کسانی ساکن شدید، که بر خود ستم کردند؛ |
| وَ تَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنا بِهِمْ | در حالی که برایتان روشن شد که با آنان چه کردیم؛ |
| وَ ضَرَبْنا لَكُمُ الْاَمْثالَ (45) | و برایتان از حکایت گذشتگان مَثَلها زدیم |
| وَ قَدْ مَكَروا مَكْرَهُمْ وَ عِنْدَ اللّهِ مَكْرُهُمْ | آنان تا توانستند حیله زدند؛ ولی مکرشان نزد خدا معلوم است؛ |
| وَ اِنْ كانَ مَكْرُهُمْ لِتَزولَ مِنْهُ الْجِبالُ (46) | حتّی اگر از بزرگی آن مکر، کوهها ویران شود |
| فَلا تَحْسَبَنَّ اللّهَ مُخْلِفَ وَعْدِهى رُسُلَهو | گمان مبر که خدا، از وعدهای که به پیامبران داده، تخلف کند؛ |
| اِنَّ اللّهَ عَزيزٌ ذُو انْتِقامٍ (47) | خدا توانا و انتقامگیرنده است. |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است به شرطی که:
- هرگز گمان مبر که خدا از اعمال ستمکاران غافل است؛ او فقط مجازات آنان را به تأخیر میاندازد تا روزی که چشمها خیره میشود ؛ ستمکاران میگویند: «خداوندا، مرگ ما را اندکی به تأخیر انداز؛ تا دعوت تو را پاسخ گوییم و از پیامبران پیروی کنیم»، ندا رسد که: آیا شما قبلاً قسم یاد نمیکردید که ما «از بین رفتنی نیستیم» آنان تا توانستند حیله زدند؛ ولی مکرشان نزد خدا معلوم است؛ گمان مبر که خدا، از وعدهی خود، تخلف کند؛ خدا پیروزمند و انتقامگیرنده است.