سوره نحل آیات 35 تا 40 - پاسخی به بهانه ی نادرست مشرکان

خداوند متعال در سوره نحل آیات 35 تا 40، پاسخی محکم و روشن به بهانه‌ها و شبهات نادرست مشرکان درباره انکار معاد و قدرت خداوند در زنده کردن مردگان ارائه می‌دهد. این آیات با استدلال‌های منطقی، کافران را به چالش می‌کشد تا حقانیت قیامت و قدرت مطلق خداوند را بپذیرند، اما اکثر آنها از روی لجاجت و خودخواهی، هدایت الهی را نمی‌پذیرند.

وَ قالَ الَّذينَ اَشْرَكوا لَوْ شاءَ اللّهُو مشرکان گفتند: «اگر خدا می‌خواست،
ماعَبَدْنا مِنْ دونِه‌ى مِنْ شَىْءٍ نَحْنُ وَلا آباؤُناما و اجداد ما، غیر از او چیزی را پرستش نمی‌کردیم
وَ لاحَرَّمْنا مِنْ دونِه‌ى مِنْ شَىْءٍو بدون خواست او چیزی را حرام نمی‌کردیم»
كَذٰلِكَ فَعَلَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْکسانی که پیش از آنان بودند نیز، این‌گونه عمل کردند
فَهَلْ عَلَى الرُّسُلِ اِلَّا الْبَلاغُ الْمُبينُ (35)‏ولی آیا پیامبران جز پیام رسانی، وظیفه‌ای دارند؟
وَ لَقَدْ بَعَثْنا فى كُلِّ اُمَّةٍ رَسولًاحقیقتاً در هر امّتی، فرستاده‌ای را برانگیختیم تا بگوید:
اَنِ اعْبُدُوا اللّهَ وَ اجْتَنِبُوا الطّاغوتَ«خدا را بپرستید و از طاغوت و طغیانگر دوری کنید»؛
فَمِنْهُمْ مَنْ هَدَى اللّهُآنگاه خدا بعضی از آنها را هدایت کرد
وَ مِنْهُمْ مَنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلالَةُو به خاطر لجاجت، گمراهی برای عدّه‌ای از ایشان قطعی شد
فَسيروا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرواپس در زمین بگردید تا بنگرید
كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُكَذِّبينَ (36)‏عاقبت آنانکه پیامبران را دروغگو ‌شمردند، چگونه بود
اِنْ تَحْرِصْ عَلیٰ هُداهُمْای پیامبر: «اگر به هدایت آنها مشتاق باشی،
فَاِنَّ اللّهَ لايَهْدى مَنْ يُضِلُّباز خدا کسی را که گمراه می‌کند، هدایت نخواهد کرد
وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرينَ (37)‏و هیچ‌ یاوری ندارند»
وَ اَقْسَموا بِاللّهِ جَهْدَ اَيْمانِهِمْبا تأکید و جدّیت به خدا قسم یاد کردند و گفتند:
لا يَبْعَثُ اللّهُ مَنْ يَموتُ«خدا کسی را که می‌میرد، دیگر زنده نمی‌کند»
بَلیٰ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّاآری، خیال باطلی دارند وعده‌ حقّی است از جانب او،
وَ لٰكِنَّ اَكْثَرَ النّاسِ لايَعْلَمونَ (38)‏ولی بیشتر مردم نمی‌دانند
لِيُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذى يَخْتَلِفونَ فيهِتا در قیامت آنچه را در آن اختلاف دارند، برایشان بیان کند
وَلِيَعْلَمَ الَّذينَ كَفَروا اَنَّهُمْ كانواكاذِبينَ(39)‏و کافران بدانند که آنها دروغگو بودند
اِنَّما قَوْلُنا لِشَىْءٍ اِذا اَرَدْناهُهمانا سخن ما ، زمانی که ما چیزی را بخواهیم، این است که
اَنْ نَقولَ لَهو كُنْ فَيَكونُ (40)‏فقط می‌گوئیم: «باش» پس فوراً «موجود می‌شود».

تعبیر این آیات در استخاره با قرآن

بد است، توجه داشته باشد:

  • مشرکان گفتند: «اگر خدا می‌خواست،‌ ما و اجداد ما، غیر از او چیزی را پرستش نمی‌کردیم» ما در هر امّتی، فرستاده‌ای را برانگیختیم تا بگوید: «خدا را بپرستید و از طاغوت و طغیانگر دوری کنید»؛ آنگاه خدا بعضی از آنها را هدایت کرد و به خاطر لجاجت، گمراهی برای عدّه‌ای از ایشان قطعی شد پس در زمین بگردید تا بنگرید عاقبت آنانکه پیامبران را دروغگو ‌شمردند، چگونه بود ‏

استخاره با قرآن

دسترسی سریع به سایر سوره ها و آیات قرآن