سوره نحل آیات 101 تا 110 - نشانه های ایمان و کفر
این مقاله سوره نحل آیات 101 تا 110 از کلام الله مجید را دربرمیگیرد که به مباحث مهمی همچون نشانههای ایمان و کفر و نیز وضعیت مؤمنانی که هجرت کرده و در راه خدا مجاهدت نمودهاند، میپردازد. در این آیات آمده کسانی که قلب هایشان را به روی حق و حقیقت می بندند و راه کفر را در پیش می گیرند ، مورد خشم و غضب الهی قرار می گیرند، چرا که دنیا را بر آخرت ترجیح داده اند و الله مهر غفلت بر جان آن ها زده و هرگز هدایت نمی شوند. خوانندگان محترم میتوانند با مطالعه این مقاله، با ترجمه فارسی این آیات از قرآن کریم و پیامهای آن بیشتر آشنا شوند.
| وَ اِذا بَدَّلْنا آيَةً مَكانَ آيَةٍ | هر گاه حکم آیهای را با آیهای دیگر، جایگزین کنیم، |
| وَ اللّهُ اَعْلَمُ بِما يُنَزِّلُ | -و خدا به آنچه نازل میکند داناتر است - |
| قالوا اِنَّما اَنْتَ مُفْتَرٍ | مشرکان میگویند: «تو، فقط دروغ میبافی»؛ |
| بَلْ اَكْثَرُهُمْ لايَعْلَمونَ (101) | بلکه بیشترشان نمیدانند |
| قُلْ نَزَّلَهو روحُ الْقُدُسِ مِنْ رَبِّكَ بِالْحَقِّ | بگو: «روحالقُدُس آنها را از جانب خدای تو به حق نازل کرده |
| لِيُثَبِّتَ الَّذينَ آمَنوا | تا کسانی را که ایمان آوردند ثابت قدم نماید |
| وَ هُدًى وَ بُشْریٰ لِلْمُسْلِمينَ (102) | و هدایت و بشارتی برای مسلمانان باشد» |
| وَ لَقَدْ نَعْلَمُ اَنَّهُمْ يَقولونَ اِنَّمَا يُعَلِّمُهو بَشَرٌ | و البتّه میدانیم که آنان میگویند: «اینها را بشری به او میآموزد» |
| لِسانُ الَّذى يُلْحِدونَ اِلَيْهِ اَعْجَمیٌّ | ولی زبان کسی که قرآن را به او نسبت میدهند، غیر عربی است! |
| وَ هٰذا لِسانٌ عَرَبِیٌّ مُبينٌ (103) | امّا این قرآن، به زبان عربی روشن است |
| اِنَّ الَّذينَ لايُؤْمِنونَ بِآياتِ اللّهِ | قطعاً کسانی که به آیات خدا ایمان نمیآورند |
| لا يَهْديهِمُ اللّهُ وَ لَهُمْ عَذابٌ اَليمٌ (104) | خدا هدایتشان نمیکند و مجازاتی دردناک دارند |
| اِنَّما يَفْتَرِى الْكَذِبَ | تنها کسانی تهمت میزنند و دروغ میبافند، |
| الَّذينَ لايُؤْمِنونَ بِآياتِ اللّه | که به آیات خدا ایمان ندارند؛ |
| وَ اُولٰئِكَ هُمُ الْكاذِبونَ (105) | و آنان دروغگویان هستند |
| مَنْ كَفَرَ بِاللّهِ مِنْ بَعْدِ ايمانِهى | هرکس که به خدا کافر شد بعد از اینکه ایمان آورد |
| اِلّا مَنْ اُكْرِهَ وَ قَلْبُهو مُطْمَئِنٌّ بِالايمانِ | نه آن که مجبور شده در حالی که قلبش به ایمان آرامش دارد |
| وَ لٰكِنْ مَنْ شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْرًا | بلکه کسی که به اختیارسینه اش را برای کفر گشود |
| فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِنَ اللّهِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظيمٌ (106) | خشم خدا بر آنان است و مجازاتی بزرگ دارند |
| ذٰلِكَ بِاَنَّهُمُ اسْتَحَبُّوا الْحَياةَ الدُّنْيا عَلَى الْـآخِرَةِ | زیرا آنان دنیا را بر آخرت ترجیح دادند |
| وَ اَنَّ اللّهَ لايَهْدِى الْقَوْمَ الْكافِرينَ (107) | و خدا گروه کافران را هدایت نمیکند |
| اُولٰئِكَ الَّذينَ طَبَعَ اللّهُ عَلیٰ قُلوبِهِمْ وَ سَمْعِهِمْ وَ اَبْصارِهِمْ وَ اُولٰئِكَ هُمُ الْغافِلونَ (108) | آنان کسانی هستند که خدا بر دلها و گوشها و چشمانشان مهر غفلت نهاده و آنانند که غافلند |
| لا جَرَمَ اَنَّهُمْ فِى الْـآخِرَةِ هُمُ الْخاسِرونَ (109) | هیچ شکّی نیست که آنان در آخرت زیانکارانند |
| ثُمَّ اِنَّ رَبَّكَ لِلَّذينَ هاجَروا | خدای تو نسبت به کسانی که هجرت کردند |
| مِنْ بَعْدِ ما فُتِنوا ثُمَّ جاهَدوا وَ صَبَروا | بعد از آنکه شکنجه شدند، سپس جهاد نموده و پایداری کردند؛ |
| اِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِها لَغَفورٌ رَحيمٌ (110) | خداوند پس از این مراحل، آمرزنده و مهربان است. |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است :
- خداوند روحالقُدُس را به حق نازل کرده تا کسانی را که ایمان آوردند ثابت قدم نماید و هدایت و بشارتی برای نیکوکاران باشد؛ خدای تو نسبت به کسانی که جهاد نموده و پایداری کردند، آمرزنده و مهربان است.