سوره نحل آیات 111 تا 113 - هشدار پیامبران: کفران نکردن نعمتهای الهی
در این نوشتار سوره نحل آیات 111 تا 113 را بررسی می کنیم. این سوره ارزشمند قرآن کریم، به هشدارهای پیامبران الهی به قومشان درباره کفران نعمتهای خداوند میپردازد. در این آیات خداوند متعال متذکر میشود که روز قیامت هرکس پاسخگوی اعمال خویش است و کسی ستم نمیبیند. سپس مثالی از شهری میزند که با وجود برخورداری از روزی فراوان، نعمتهای الهی را ناسپاسی کردند و در نتیجه به مجازات گرسنگی و ترس دچار شدند. این آیات، یادآور اهمیت شکرگزاری نعمتهای خداوند برای تمام انسان ها است.
| يَوْمَ تَأْتى كُلُّ نَفْسٍ تُجادِلُ عَنْ نَفْسِها | روزی که هر کس به دفاع از خویش برآید ، |
| وَ تُوَفّیٰ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ | و نتیجهی اعمال همه، بیکم وکاست داده شود ، |
| وَ هُمْ لايُظْلَمونَ (111) | در حالی که آنها ستم نمیبینند |
| وَ ضَرَبَ اللّهُ مَثَلًا قَرْيَةً كانَتْ آمِنَةً مُطْمَئِنَّةً | و خدا مثلی زد: شهری را که امن و آرام بود، |
| يَأْتيها رِزْقُها رَغَدًا مِنْ كُلِّ مَكانٍ | روزی فراوان از هر جا به سوی آن شهر سرازیر بود |
| فَكَفَرَتْ بِاَنْعُمِ اللّهِ | ولی نعمتهای خدا را کفران کردند |
| فَاَذاقَهَا اللّهُ لِباسَ الْجوعِ وَ الْخَوْفِ | در نتیجه، خدا لباس گرسنگی و ترس را به آنها چشانید[i] |
| بِما كانوا يَصْنَعونَ (112) | به سبب اعمالشان |
| وَ لَقَدْ جاءَهُمْ رَسولٌ مِنْهُمْ | البتّه فرستادهای از خودشان برای آنها آمد |
| فَكَذَّبوهُ فَاَخَذَهُمُ الْعَذابُ | ولی او را دروغگو شمردند در نتیجه مجازات شدند، |
| وَ هُمْ ظالِمونَ (113) | در حالی که ستمکار بودند |
[i] هر خانواده، شهر یا مملکتی که فساد و ظلم کنند، مبتلا به بلایایی مانند گرسنگی، فقر و ترس میشوند.
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است :
- روز قیامت، هر کس به دفاع از خویش برآید، و نتیجهی اعمال مردم، بیکم و کاست داده شود، در حالی که آنها ستم نمیبینند