سوره اسراء آیات 90 تا 95 - پاسخ به مشرکان
این نوشتار شامل سوره اسراء آیات 90 تا 95 از کلام الله مجید است که به پاسخ حضرت محمد (ص) به مشرکانی که از ایمان آوردن سر باز میزدند، میپردازد. در این آیات، خداوند متعال خطاب به پیامبر اکرم (ص) میفرماید که به مشرکان بگوید او فقط انسانی مثل خود آن ها و پیامبری از جانب خدا است که برای هدایت مردم فرستاده شده و نمیتواند معجزاتی همچون جاری کردن چشمهها از زمین یا پدیدار کردن خدا و فرشتگان انجام دهد. این آیات دربردارنده پاسخی روشن و منطقی به شبهات مشرکان است.
| وَ قالوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ | گفتند: «هرگز به تو ایمان نخواهیم آورد |
| حَتّیٰ تَفْجُرَ لَنا مِنَ الْاَرْضِ يَنْبوعًا (90) | مگر اینکه برای ما از زمین چشمهای را جاری سازی |
| اَوْ تَكونَ لَكَ جَنَّةٌ مِنْ نَخيلٍ وَ عِنَبٍ | یا باغی از درختان خرما و انگور داشته باشی |
| فَتُفَجِّرَ الْاَنْهارَ خِلالَها تَفْجيرًا (91) | سپس جویبارها را از میانش جاری سازی |
| اَوْ تُسْقِطَ السَّماءَ كَما زَعَمْتَ عَلَيْنا كِسَفًا | یا سنگهای آسمان را چنانکه میپنداری، بر سرِ ما اندازی |
| اَوْ تَأْتِیَ بِاللّهِ وَ الْمَلائِكَةِ قَبيلًا (92) | یا خدا و فرشتگان را در مقابل ما بیاوری |
| اَوْ يَكونَ لَكَ بَيْتٌ مِنْ زُخْرُفٍ | یا خانهای پر از زیور و نقش و نگار داشته باشی |
| اَوْ تَرْقیٰ فِى السَّماءِ وَ لَنْ نُؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ | یا در آسمان بالا روی، و هرگز بالارفتن تو را قبول نخواهیم کرد، |
| حَتّیٰ تُنَزِّلَ عَلَيْنا كِتابًا نَقْرَاُهو | مگر آنکه بر ما کتابی فرود آوری که آن را بخوانیم» |
| قُلْ سُبْحانَ رَبّى | بگو: «خدای من مُنزّه است |
| هَلْ كُنْتُ اِلّا بَشَرًا رَسولًا (93) | آیا جز بشری هستم که به رسالت فرستاده شدهام؟» |
| وَ مامَنَعَ النّاسَ اَنْ يُؤْمِنوا اِذْ جاءَهُمُ الْهُدیٰ | چیزی بعد از آمدن هدایت، مانع ایمان مردم نشد، |
| اِلّا اَنْ قالوا اَ بَعَثَ اللّهُ بَشَرًا رَسولًا (94) | جز این که گفتند: «آیا خدا بشری را برای پیامبری فرستاده؟» |
| قُلْ لَوْ كانَ فِى الْاَرْضِ مَلائِكَةٌ | بگو: «اگر روی زمین به جای بشر، فرشتگانی بودند، |
| يَمْشونَ مُطْمَئِنّينَ | که با آرامش قدم میزدند، |
| لَنَزَّلْنا عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ مَلَكًا رَسولًا (95) | برای پیام رسانی به آنان، از آسمان فرشته میفرستادیم». |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است، توجه داشته باشد:
- بهانه گرفتند و گفتند: « به تو ایمان نخواهیم آورد مگر اینکه برای ما از زمین چشمهای را جاری سازی یا باغی از درختان خرما و انگور داشته باشی سپس جویبارها را از میانش جاری سازی یا سنگهای آسمان را چنانکه میپنداری، بر سرِ ما اندازی یا خدا و فرشتگان را در مقابل ما بیاوری »؛ بگو: «خدای من مُنزّه است مگر من، جز بشری هستم که به رسالت فرستاده شدهام؟»