سوره اسراء آیات 96 تا 100 - خلاصه دعوت قرآن

این مقاله در مورد سوره اسراء آیات 96 تا 100 از قرآن کریم است که به بیان خلاصهای از دعوت قرآن میپردازد. در این آیات، خداوند به پیامبر اکرم دستور میدهد تا به مردم بگوید شهادت و گواهی خدا برای اثبات حقانیت کافی است. سپس بیان میکند که خداوند بر احوال بندگانش آگاه است و هر کس را او هدایت کند، راه راست را یافته و هر کس را گمراه سازد، یاوری نخواهد داشت. در ادامه، سرنوشت کافران در قیامت و عذاب الهی بیان شده و دلیل آن نیز انکار آیات خدا توسط آنان ذکر شده است. این آیات، خلاصهای از دعوت قرآن و پیام اصلی آن درباره یگانگی خدا، معاد و سرنوشت انسان است.
| قُلْ كَفیٰ بِاللّهِ شَهيدًا بَيْنى وَ بَيْنَكُمْ | بگو: «گواهی و شهادت خدا میان من و شما کافی است |
| اِنَّهو كانَ بِعِبادِهى خَبيرًا بَصيرًا (96) | که او همواره به حال بندگانش آگاه و بیناست» |
| وَ مَنْ يَهْدِ اللّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ | هر که را خدا هدایت کند، او هدایت شده است؛ |
| وَ مَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ اَوْلِياءَ مِنْ دونِهى | و کسی را که گمراه کند، هرگز جز او، برایش دوستانی نخواهی یافت. |
| وَ نَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ | آنان را در روز قیامت زنده میکنیم؛ |
| عَلیٰ وُجوهِهِمْ عُمْيًا وَ بُكْمًا وَ صُمًّا | درحالیکه چون خزندگان افتاده اند؛ وکور و لال و کرند؛ |
| مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ كُلَّما خَبَتْ | جایگاهشان جهنّم است، هربار که آتش فرو نشیند، |
| زِدْناهُمْ سَعيرًا (97) | شعلهای سوزان برآن بیفزائیم |
| ذٰلِكَ جَزاؤُهُمْ بِاَنَّهُمْ كَفَروا بِآياتِنا | جزایشان این است، زیرا آیات ما را انکار نمودند |
| وَ قالوا اَئِذا كُنّا عِظامًا وَ رُفاتًا | و گفتند: «وقتی استخوان شدیم و پوسیدیم، |
| اَئِنّا لَمَبْعوثونَ خَلْقًا جَديدًا (98) | آیا واقعاً با خلقتی جدید برانگیخته میشویم!؟» |
| اَوَ لَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّهَ الَّذى خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْاَرْضَ | آیا ندیدند، همان خدائی که آسمانها و زمین را آفریده |
| قادِرٌ عَلیٰ اَنْ يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ | قدرت دارد تا مانند آنها را بیافریند؟ |
| وَ جَعَلَ لَهُمْ اَجَلًا لارَيبَ فيهِ | و برایشان زمانی را قرار داده که تردیدی در آن نیست؟ |
| فَاَبَى الظّالِمونَ اِلّا كُفورًا (99) | ولی ستمکاران جز انکار، عکس العملی نداشتند |
| قُلْ لَوْ اَنْتُمْ تَمْلِكونَ خَزائِنَ رَحْمَةِ رَبّى | بگو: «اگر شما تمام خزائن رحمت خدا را مالک بودید |
| اِذًا لَاَمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ الْاِنْفاقِ | باز هم میترسیدید انفاق کنید که مبادا فقیر شوید |
| وَ كانَ الْاِنْسانُ قَتورًا (100) | و انسان، همواره تنگ نظر و بخیل است». |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است :
- هر که را خدا هدایت کند، او هدایت شده است؛ و کسی را که گمراه کند، هرگز جز او، برایش دوستانی نخواهی یافت.آنان را در روز قیامت زنده میکنیم؛ درحالیکه چون خزندگان افتاده اند؛ وکور ولال وکرند؛ جایگاهشان جهنّم است، هربار که آتش فرو نشیند، شعلهای سوزان بر آن بیفزاییم جزایشان این است، زیرا آیات ما را انکار نمودند و گفتند: «وقتی استخوان شدیم و پوسیدیم، آیا واقعاً با خلقتی جدید برانگیخته میشویم!؟» آیا ندیدند، همان خدائی که آسمانها و زمین را آفریده، قدرت دارد تا مانند آنها را بیافریند؟
