سوره مریم آیات 30 تا 35 - خداوند آبروی مؤمن را حفظ می کند
در این نوشتار به بررسی سوره مریم آیات 30 تا 35 از کلام الله مجید می پردازیم. در این آیات از سوره مریم، داستان تولد معجزهآسای حضرت عیسی(ع) و سخن گفتن او در گهواره بیان شده است. با توجه به مضمون این آیات، میتوان چنین نتیجه گرفت که خداوند همواره از بندگان مؤمن و باایمان خود حمایت میکند و آنان را در برابر دشمنانشان یاری میدهد. همچنین این آیات بر ارزش نماز، زکات، احترام به والدین و توحید خالصانه تأکید دارند.
| قالَ اِنّى عَبْدُ اللّهِ | امّا ناگهان کودک، شروع به سخن کرد: «من بندهی خدا هستم، |
| آتانِیَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنى نَبِيًّا (30) | که به من، کتاب و پیامبری داده است |
| وَ جَعَلَنى مُبارَكًا اَيْنَ ما كُنْتُ | و هر جا باشم، خدا مرا مبارک نموده |
| وَ اَوْصانى بِالصّلاةِ وَ الزَّكاةِ ما دُمْتُ حَيًّا(31) | و تا زندهام، مرا به نماز و زکات سفارش کرده است |
| وَ بَرًّا بِوالِدَتى | و نیز، نیکی به مادر؛ |
| وَلَمْيَجْعَلْنى جَبّارًا شَقِيًّا(32) | و مرا زورگو و بدرفتار قرار نداده [i] |
| وَ السَّلامُ عَلَیَّ يَوْمَ وُلِدْتُ وَ يَوْمَ اَموتُ | سلام بر من! روزی که زاده شدم و روزی که میمیرم |
| وَ يَوْمَ اُبْعَثُ حَيًّا (33) | و روزی که برانگیخته و زنده میشوم» |
| ذٰلِكَ عيسَى ابْنُ مَرْيَمَ | این است ماجرای عیسیٰ، همان پسر مریم؛ |
| قَوْلَ الْحَقِّ الَّذى فيهِ يَمْتَرونَ (34) | سخن حقّی که در آن تردید میکنند |
| ما كانَ لِلّهِ اَنْ يَتَّخِذَ مِنْ وَلَدٍ سُبْحانَهو | شایسته نیست برای خدا که فرزندی بگیرد، او مُنزّه است[ii] |
| اِذا قَضیٰ اَمْرًا | هرگاه به کاری فرمان دهد، |
| فَاِنَّما يَقولُ لَهو كُنْ فَيَكونُ (35) | فقط میگوید: «باش»، آنگاه به وجود آید |
[i] راز مبارک بودن هر انسانی از این آیات معلوم میشود:
(اوّل) مردم را به نماز تشویق کند (دوّم) با دادن زکات و انفاق به نیازمندان کمک نماید
(سوّم) به پدر ومادر یاری و احترام نماید و اگر از دنیا رفتهاند، برای آنها دعا کند.
[ii] مُنزّه دانستن خدا یعنی اینکه او را بالاتر از تصورات خود بدانیم، زیرا آنچه در اندیشهی ما، به عنوان «خدا» ثبت شده، مخلوق ذهن ماست، سعدی میگوید: هر چه گویی آن خدا، آن «وهم» توست.
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است :
- هر جا باشم، خدا تو را مبارک نموده است، اگر همواره اهل نماز و زکات باشی و به والدین خود، نیکی کنی