سوره طاها آیات 37 تا 41 - دوران کودکی حضرت موسی
این نوشتار درباره سوره طاها آیات 37 تا 41 از قرآن کریم است که به دوران کودکی و جوانی حضرت موسی (ع) میپردازد. در این آیات، خداوند به نعمتها و مواهبی که بر حضرت موسی (ع) ارزانی داشته اشاره میکند؛ از جمله اینکه بعد از تولد حضرت موسی به مادر ایشان الهام شد که وی را در صندوقی قرار داده و در آب بیندازد تا از دست ماموران فرعون که تمام نوزادان پسر را می کشتند، نجات یابد. پس از اینکه فرعون حضرت موسی را از آب گرفت، خواهرش را به سمت او هدایت کرد تا مادرش را به عنوان دایه نوزاد به فرعون معرفی کند. و در نهایت خداوند متعال با نظر احسان و عنایت خود، حضرت موسی (ع) را به پیامبری برگزید. این آیات بخشی از داستان زندگی ایشان را بیان میکند که نشان از لطف ویژه خداوند بر ایشان دارد.
| وَ لَقَدْ مَنَنّا عَلَيْكَ مَرَّةً اُخْریٰ (37) | و بار دیگر بر تو احسان کردیم و منّت نهادیم |
| اِذْ اَوْحَيْنا اِلیٰ اُمِّكَ ما يوحیٰ (38) | هنگامی که آنچه باید وحی میشد، به مادرت وحی کردیم |
| اَنِ اقْذِفيهِ فِى التّابوتِ فَاقْذِفيهِ فِى الْيَمِّ | که فرزندت را در صندوقی بگذار؛ آنگاه او را به دریا انداز؛ |
| فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسّاحِلِ | و باید دریا او را به ساحل بَرَد؛ |
| يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لى وَ عَدُوٌّ لَهو | تا فرعون، دشمن من و او، وی را از آب بگیرد؛ |
| وَ اَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِنّى | و محبّت و محبوبیّتی را از جانب خودم، بر تو انداختم؛ |
| وَ لِتُصْنَعَ عَلیٰ عَيْنى (39) | تا زیر نظر من، پرورش یابی |
| اِذْ تَمْشى اُخْتُكَ فَتَقولُ | در آن هنگام که خواهرت میرفت و میگفت: |
| هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلیٰ مَنْ يَكْفُلُهو | «آیا شما را به کسی که او را سرپرستی کند، راهنمایی کنم؟» |
| فَرَجَعْناكَ اِلیٰ اُمِّكَ | سپس تو را به مادرت بازگرداندیم؛ |
| كَىْ تَقَرَّ عَيْنُها وَ لاتَحْزَنَ | تا دیدهاش روشن شود و غم نخورد؛ |
| وَ قَتَلْتَ نَفْسًا | و چون جوان شدی، ناخواسته شخصی را کُشتی و اندوهناک بودی ؛ |
| فَنَجَّيْناكَ مِنَ الْغَمِّ وَ فَتَنّاكَ فُتونًا | ولی تو را از غم نجات دادیم و سخت تو را امتحان کردیم؛ |
| فَلَبِثْتَ سِنينَ فى اَهْلِ مَدْيَنَ | آنگاه چند سالی را در بین اهل شهر «مَدیَن» ماندی؛ |
| ثُمَّ جِئْتَ عَلیٰ قَدَرٍ يا موسیٰ (40) | سپس ای موسیٰ: «بر اساس تقدیر الهی به اینجا آمدی |
| وَ اصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِى (41) | و تو را برای خودم مخصوصاً، انتخاب کردم و برگزیدم». |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است :
- و بار دیگر بر تو احسان کردیم و منّت نهادیم و محبّت و محبوبیّتی را از جانب خودم، بر تو قرار دادم. تا زیر نظر من، پرورش یابی و چون جوان شدی، ناخواسته گناهانی کردی و اندوهناک بودی ولی تو را از غم نجات دادیم و سخت تو را امتحان کردیم؛ تو را برای خودم مخصوصاً، انتخاب کردم و برگزیدم