سوره طاها آیات 100 تا 112 - نماز، ذکر خدا و قیامت را فراموش نکنیم
در این مقاله، سوره طاها آیات 100 تا 112 از کلام الله مجید که به موضوعات مهم نماز، ذکر خدا و قیامت میپردازند، به همراه ترجمه فارسی آنها آمده است. این آیات ضمن تأکید بر اهمیت نماز و ذکر خدا، به توصیف صحنههایی از روز قیامت مانند نفخ صور، حشر مردم، سؤال از کوهها و بیاثر بودن شفاعت میپردازند. این آیات همچنین بیان میکنند که روز قیامت، تنها کسانی که در دنیا ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دادهاند، از ترس و اندوه در امان خواهند بود.
| مَنْ اَعْرَضَ عَنْهُ | هر کس از آن رو بگرداند، |
| فَاِنَّهو يَحْمِلُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وِزْرًا (100) | مسلّماً روز قیامت، بار سنگین مجازات را حمل خواهد کرد |
| خالِدينَ فيهِ | در آن حال ماندگار است؛ |
| وَ ساءَ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ حِمْلًا (101) | و چه بار بدی، در روز قیامت دارند |
| يَوْمَ يُنْفَخُ فِى الصّورِ | روزی که در شیپور دمیده میشود ، |
| وَ نَحْشُرُ الْمُجْرِمينَ يَوْمَئِذٍ زُرْقًا (102) | و مجرمان را در آن روز، کبودچشم و نابینا، جمع میکنیم |
| يَتَخافَتونَ بَيْنَهُمْ اِنْ لَبِثْتُمْ اِلّا عَشْرًا (103) | آهسته با هم میگویند:«گویا فقط ده روزی مُرده بودیم» |
| نَحْنُ اَعْلَمُ بِما يَقولونَ | ما به آنچه میگویند، داناتریم. |
| اِذْ يَقولُ اَمْثَلُهُمْ طَريقَةً | آنگاه که عاقلترین آنها میگوید: |
| اِنْ لَبِثْتُمْ اِلّا يَوْمًا (104) | «جز یک روزی در حال مرگ، نماندید» |
| وَ يَسْاَلونَكَ عَنِ الْجِبالِ | از تو دربارهی «کوهها» میپرسند؛ |
| فَقُلْ يَنْسِفُها رَبّى نَسْفًا (105) | بگو: «واقعاً خدای من آنها را از جا درمیآورد |
| فَيَذَرُها قاعًا صَفْصَفًا (106) | و آن زمین را به صورت دشتی هموار، رها میکند |
| لا تَریٰ فيها عِوَجًا وَ لااَمْتًا (107) | که در آن پستی و بلندی نمیبینی |
| يَوْمَئِذٍ يَتَّبِعونَ الدّاعِیَ لاعِوَجَ لَهو | آن روز، از آن دعوتگرِ الهی پیروی میکنند، که هیچ انحرافی ندارد؛ |
| وَ خَشَعَتِ الْاَصْواتُ لِلرَّحْمٰنِ | و صداها به احترامِ خدای رحمان، پایین میآید؛ |
| فَلا تَسْمَعُ اِلّا هَمْسًا (108) | در نتیجه جز صدای آهستهای نمیشنوی |
| يَوْمَئِذٍ لاتَنْفَعُ الشَّفاعَةُ | در آن روز، شفاعت سودینبخشد؛ |
| اِلّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَ رَضِیَ لَهو قَوْلًا (109) | مگر به کسی که آن مهربان اجازه دهد و از سخنش راضی باشد |
| يَعْلَمُ ما بَيْنَ اَيْديهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ | خداوند به گذشته و آیندهی آنها آگاه است، |
| وَ لايُحيطونَ بِهى عِلْمًا (110) | ولی آنان بر او احاطه علمی ندارند |
| وَ عَنَتِ الْوُجوهُ لِلْحَیِ الْقَيّومِ | همهی چهرهها در پیشگاه خدای زنده و پایدار، ذلیل هستند. |
| وَ قَدْ خابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا (111) | و آن کس که بار ستم بر دوش کشید، زیانکار است |
| وَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصّالِحاتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ | و هر کس کار شایسته انجام دهد و در عین حال مؤمن باشد |
| فَلا يَخافُ ظُلْمًا وَ لاهَضْمًا (112) | از هیچ ستم و کمبودی نمیترسد». |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است، توجه داشته باشد:
- هر کس ستم کند، بار سنگین مجازات را حمل خواهد کرد و چه بار بدی، در روز قیامت دارند؛ در آن روز، شفاعت سودی نبخشد مگر به کسی که آن مهربان اجازه دهد و از سخنش راضی باشد؛ همهی چهرهها در پیشگاه خدای زنده و پایدار، ذلیل هستند. و آن کس که بار ستم بر دوش کشید، زیانکار است