سوره أنبیاء آیات 71 تا 77 - اشاره ای به دیگر پیامبران: لوط، اسحاق، یعقوب و نوح
این صفحه در مورد سوره أنبیاء آیات 71 تا 77 از کلام الله مجید و ترجمه فارسی آن است. در این آیات به رهاندن پیامبرانی چون ابراهیم و لوط و نوح از آزمایشها و بلایا، و گرفتاریهای قومشان پرداخته شده است. این آیات با اشاره به سرنوشت پیامبران گذشته، رحمت و عنایت الهی را به آنان یادآور میشود و درسهایی برای ما دارد. امید است با مطالعه ترجمه این آیات، از رحمت بی پایان خداوند بهرهمند شویم و الگوی صبر و ایمان پیامبران الهی را سرمشق خود قرار دهیم.
| وَ نَجَّيْناهُ وَ لوطًا اِلَى الْاَرْضِ | و ابراهیم و لوط را نجات دادیم با مهاجرت به سرزمین مکّه |
| الَّتى بارَكْنا فيها لِلْعالَمينَ (71) | جایی که در آن برای جهانیان، برکت نهاده بودیم |
| وَ وَهَبْنا لَهو اِسْحاقَ وَ يَعْقوبَ نافِلَةً | و به ابراهیم، اسحاق و افزون بر او، نوهاش یعقوب را بخشیدیم |
| وَ كُلًّا جَعَلْنا صالِحينَ (72) | و همه را از شایستگان قرار دادیم |
| وَ جَعَلْناهُمْ اَئِمَّةً يَهْدونَ بِاَمْرِنا | و آنان را پیشوایانی قرار دادیم که به امر ما هدایت میکردند |
| وَ اَوْحَيْنا اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ | و انجام دادن کارهای نیک را به ایشان وحی کردیم؛ |
| وَ اِقامَ الصَّلاةِ وَ ايتاءَ الزَّكاةِ | و برپاداشتن نماز و دادن زکات را ؛ |
| وَ كانوا لَنا عابِدينَ (73) | و این که تنها پرستش کنندهی ما باشند |
| وَ لوطًا آتَيْناهُ حُكْمًا وَ عِلْمًا | به لوط، حکمت و دانشی ارزشمند دادیم؛ |
| وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتى كانَتْ تَعْمَلُ الْخَبائِثَ | و او را از آن شهر، که مَردمش کارهای پلید میکردند، نجات دادیم ؛ |
| اِنَّهُمْ كانوا قَوْمَ سَوْءٍ فاسِقينَ(74) | زیرا آنان قومی بدکار بودند |
| وَ اَدْخَلْناهُ فى رَحْمَتِنا اِنَّهو مِنَ الصّالِحينَ (75) | و لوط را در رحمت خود وارد کردیم؛ زیرا او از صالحان بود |
| وَ نوحًا اِذْ نادیٰ مِنْ قَبْلُ | در نظر آور نوح را، آنگاه که قبل از این پیامبران، دعا کرد. |
| فَاسْتَجَبْنا لَهو | پس دعای او را اجابت نمودیم. |
| فَنَجَّيْناهُ وَ اَهْلَهو مِنَ الْكَرْبِ الْعَظيمِ (76) | سپس او و خانوادهاش را از آن بلای بزرگ نجات دادیم |
| وَ نَصَرْناهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذينَ كَذَّبوا بِآياتِنا | و او را در برابر قومی که آیاتمان را دروغ شمردند، یاری کردیم؛ |
| اِنَّهُمْ كانوا قَوْمَ سَوْءٍ فَاَغْرَقْناهُمْ اَجْمَعينَ (77) | آنان گروهی بدکار بودند؛ در نتیجه ، همه را غرق کردیم |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است :
- آنان را پیشوایانی قرار دادیم که به امر ما هدایت میکردند و انجام دادن کارهای نیک را به ایشان وحی کردیم؛ و برپا داشتن نماز و دادن زکات را و این که تنها پرستش کنندهی ما باشند