سوره أنبیاء آیات 92 تا 103 - دو اصل دین: توحید و قیامت
این مقاله، سوره أنبیاء آیات 92 تا 103 از قرآن کریم را که به دو اصل بنیادین دین یعنی توحید و معاد اختصاص دارد، با ترجمه فارسی آنها ارائه میدهد. این آیات، گویاترین دلایل قرآنی برای اثبات یگانگی خداوند و روز قیامت و سرنوشت انسان در آن روز هستند. خواندن این مجموعه نقل قولهای قرآنی، دیدگاه روشنی درباره این دو محور اساسی اعتقادی به خواننده میدهد.
| اِنَّ هٰذِهى اُمَّتُكُمْ اُمَّةً واحِدَةً | این است امّت شما، که همگی بر یک مرام و آئین هستید |
| وَ اَنَا رَبُّكُمْ فَاعْبُدونِ (92) | و من خدای شما هستم، پس فقط مرا بپرستید |
| وَ تَقَطَّعوا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ | آنان امر الهی را میان خود پاره پاره کردند، و فرقه فرقه شدند. |
| كُلٌّ اِلَيْنا راجِعونَ (93) | همه، به سوی ما باز خواهند گشت |
| فَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصّالِحاتِ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ | پس هرکس کارهای شایسته انجام دهد و مؤمن باشد، |
| فَلا كُفْرانَ لِسَعْيِهى | تلاش او هرگز نادیده گرفته نمیشود |
| وَ اِنّا لَهو كاتِبونَ (94) | و ما اعمال او را مینویسیم |
| وَ حَرامٌ عَلیٰ قَرْيَةٍ اَهْلَكْناها | و برای هر آبادی که آن را بر اثر گناه نابود کردیم، زندگی حرام شد؛ |
| اَنَّهُمْ لايَرْجِعونَ (95) | آنها هرگز، به دنیا باز نخواهند گشت |
| حَتّیٰ اِذا فُتِحَتْ يَأْجوجُ وَ مَأْجوجُ | تا وقتی که سدّ «یأجوج» و «مأجوج» گشوده شود؛ |
| وَ هُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلونَ (96) | و آنها از هر سرزمین بلندی بشتابند |
| وَ اقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ | زمانی که وعدهی حق نزدیک گردد، |
| فَاِذا هِیَ شاخِصَةٌ اَبْصارُ الَّذينَ كَفَروا | ناگهان چشمانِ منکرانِ حقیقت خیره شود و میگویند: |
| يا وَيْلَنا قَدْ كُنّا فى غَفْلَةٍ مِنْ هٰذا | «ای وای بر ما ، واقعاً از این سرنوشت در غفلت بودیم، |
| بَلْ كُنّا ظالِمينَ (97) | بلکه ما از ستمگران بودیم» |
| اِنَّكُمْ وَ ما تَعْبُدونَ مِنْ دونِ اللّهِ | به یقین، شما و آنچه به جای خدا میپرستید، |
| حَصَبُ جَهَنَّمَ اَنْتُمْ لَها وارِدونَ (98) | هیزم جهنّم هستید، و در آن وارد خواهید شد |
| لَوْ كانَ هٰؤُلاءِ آلِهَةً ما وَرَدوها | اگر اینها، خدایانی حقیقی بودند، وارد دوزخ نمیشدند |
| وَ كُلٌّ فيها خالِدونَ (99) | حال آنکه همگی در آن ماندگارند |
| لَهُمْ فيها زَفيرٌ وَ هُمْ فيها لايَسْمَعونَ (100) | در آنجا فریاد دردناکی دارند ولی خودشان نمیشنوند |
| اِنَّ الَّذينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنیٰ | کسانی که قبلاً از جانب ما وعدهی نیکو دارند، |
| اُولٰئِكَ عَنْها مُبْعَدونَ (101) | از آن جهنّم دور نگه داشته میشوند |
| لا يَسْمَعونَ حَسيسَها | حتّی صدای جهنّم را نمیشنوند |
| وَ هُمْ فى مَا اشْتَهَتْ اَنْفُسُهُمْ خالِدونَ (102) | و آنان در بهشت با آنچه دلخواهشان است، ماندگارند |
| لا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْاَكْبَرُ | آن وحشت بزرگ، آنان را غمگین نمیکند؛ |
| وَ تَتَلَقّاهُمُ الْمَلائِكَةُ | و فرشتگان به استقبالشان میآیند و میگویند: |
| هٰذا يَوْمُكُمُ الَّذى كُنْتُمْ توعَدونَ (103) | «این همان روزی است که به شما وعده داده میشد». |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است به شرطی که:
- فقط مرا بپرستید ، زیرا فقط من خدا و صاحب اختیار شما هستم، و همه، به سوی من باز خواهند گشت . پس هرکس کارهای شایسته انجام دهد و مؤمن باشد، تلاش او هرگز نادیده گرفته نمیشود و ما اعمال او را مینویسیم . در قیامت در بهشت با آنچه دلخواهتان است، ماندگارید، فرشتگان به استقبالتان میآیند و میگویند: «این همان روزی است که به شما وعده داده میشد».