سوره حج آیات 42 تا 48 - نتیجه ستم کردن، نابودی ستمکاران است
در این نوشتار، سوره حج آیات 42 تا 48 از قرآن کریم که دربارهٔ نتیجه ستمکاری و نابودی ستمگران است، همراه با ترجمه فارسی آنها آمده . این آیات به سرنوشت گذشتگانی چون قوم نوح، عاد، ثمود، قوم ابراهیم، قوم لوط و اصحاب مدین اشاره دارد که به دلیل ستمکاریشان مجازات و نابود شدند. همچنین به تحقق حتمی وعده الهی درباره مجازات ستمگران و کوتاه بودن عمر دنیا در برابر آخرت اشاره شده است.
| وَ اِنْ يُكَذِّبوكَ فَقَدْ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ | واگر تو را دروغگو دانستند، گذشتکان آنان نیز، چنین کردند؛ |
| قَوْمُ نوحٍ وَ عادٌ وَ ثَمودُ (42) | «قوم نوح» و «عاد» و «ثمود» ، |
| وَ قَوْمُ اِبْراهيمَ وَ قَوْمُ لوطٍ (43) | و «قوم ابراهیم» و «قوم لوط» |
| وَ اَصْحابُ مَدْيَنَ وَ كُذِّبَ موسیٰ | و «ساکنان مَدیَن».[i] و «موسیٰ» نیز دروغگو شمرده شد. |
| فَاَمْلَيْتُ لِلْكافِرينَ ثُمَّ اَخَذْتُهُمْ | امّا به منکرانِ حقیقت مهلت دادم؛ آنگاه آنان را گرفتار کردم؛ |
| فَكَيْفَ كانَ نَكيرِ (44) | پس بنگر مجازات من چگونه بود؟ |
| فَكَاَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْناها | و چه بسیار شهرهایی که مردمش را نابود کردیم، |
| وَ هِیَ ظالِمَةٌ فَهِیَ خاوِيَةٌ عَلیٰ عُروشِها | زیرا ستمکار بودند، و اکنون سقفهایش فرو ریخته ؛ |
| وَ بِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ وَ قَصْرٍ مَشيدٍ (45) | و چه چاههای متروک و کاخهای گچکاری شده، که ویران شده! |
| اَفَلَمْ يَسيروا فِى الْاَرْضِ | آیا در زمین سیر و سفر نکردند؟ |
| فَتَكونَ لَهُمْ قُلوبٌ يَعْقِلونَ بِها | تا دلهایی پیدا كنند كه با آن بیندیشند؛ |
| اَوْ آذانٌ يَسْمَعونَ بِها فَاِنَّها لاتَعْمَى الْاَبْصارُ | یا گوشهایی که با آن بشنوند؛ که البتّه چشمها کور نیست؛ |
| وَلٰكِنْ تَعْمَى الْقُلوبُ الَّتى فِى الصُّدورِ (46) | ولی آنها کور دل هستند |
| وَ يَسْتَعْجِلونَكَ بِالْعَذابِ | از تو میخواهند که مجازات زودتر بیاید ؛ |
| وَ لَنْ يُخْلِفَ اللّهُ وَعْدَهو | با آنکه هرگز خدا، از وعدهاش تخلّف نخواهد کرد. |
| وَ اِنَّ يَوْمًا عِنْدَ رَبِّكَ | یک روز نزد خدای تو، |
| كَاَلْفِ سَنَةٍ مِمّا تَعُدّونَ (47) | مانند هزار سال است که شما میشمارید |
| وَ كَاَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ اَمْلَيْتُ لَها | و چه بسیار شهرهایی که به آنها مهلت دادم، |
| وَ هِیَ ظالِمَةٌ ثُمَّ اَخَذْتُها | در حالی که ستمکار بودند، سپس آنها را گرفتار کردم؛ |
| وَ اِلَیَّ الْمَصيرُ (48) | و بازگشت تحوّلات، به سوی من است. |
[i] مدین همان محل سکونت قوم شعیب بود.
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است، توجه داشته باشد:
- و چه بسیار شهرهایی که مردمش را نابود کردیم، زیرا ستمکار بودند، آیا در زمین سیر و سفر نکردند؟ تا دلهایی پیدا كنند كه با آن بیندیشند؛ یا گوشهایی که با آن بشنوند؛ که البتّه چشمها کور نیست ولی آنها کور دل هستند؛ چه بسیار شهرهایی که به آنها مهلت دادم، در حالی که ستمکار بودند، سپس آنها را گرفتار کردم و بازگشت تحوّلات، به سوی من است.