سوره نور آیات 2 تا 10 - احکام مربوط به حفظ پاکدامنی
در این مطلب به سوره نور آیات 2 تا 10 از قرآن مجید میپردازیم که دستورالعملهای مهمی درباره حفظ پاکدامنی و مجازات زناکاران و افترازنندگان را بیان میکند. این آیات، ضمن تأکید بر حفظ عفت و پاکدامنی، راهکارهایی برای جلوگیری از افترا و تهمتزدن ناروا ارائه میدهد و نشان میدهد که در اجرای احکام الهی، نباید ترحم و ملاطفت بیجا صورت گیرد. این آیات، هشداری برای کسانی است که مرتکب زنا یا تهمتزدن میشوند و درعینحال، راه بازگشت و توبه را برای آنها باز نگه میدارد.
| اَلزّانِيَةُ وَالزّانى فَاجْلِدوا كُلَّواحِدٍ مِنْهُما مِئَةَ جَلْدَةٍ | زن و مرد زناکار ، به هر یک از آنان، صد تازیانه بزنید؛ |
| وَ لاتَأْخُذْكُمْ بِهِما رَأْفَةٌ فى دينِ اللّه | و در اجرای احکام دین الهی، دلتان به حال آنها نسوزد؛ |
| اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنونَ بِاللّهِ وَ الْيَوْمِ الْـآخِرِ | اگر به خدا و روز قیامت ایمان دارید ؛ |
| وَلْيَشْهَدْ عَذابَهُما طائِفَةٌ مِنَ الْمُؤْمِنينَ(2) | و باید گروهی از مؤمنان بر مجازات آنها، شاهد باشند |
| اَلزّانى لايَنْكِحُ اِلّا زانِيَةً اَوْ مُشْرِكَةً | مرد زناکار نباید جز با زنی زناکار یا مشرک ازدواج کند |
| وَ الزّانِيَةُ لايَنْكِحُها اِلّا زانٍ اَوْ مُشْرِكٌ | و زن زناکار نباید جز با مرد زناکار یا مشرک، ازدواج کند |
| وَ حُرِّمَ ذٰلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنينَ (3) | و ازدواج با این افراد، برای مؤمنان حرام است |
| وَ الَّذينَ يَرْمونَ الْمُحْصَناتِ | و کسانی که به زنان شوهردار[i] نسبت زنا میدهند |
| ثُمَّ لَمْ يَأْتوا بِاَرْبَعَةِ شُهَداءَ | سپس چهار شاهد نمیآورند |
| فَاجْلِدوهُمْ ثَمانينَ جَلْدَةً | به آنان هشتاد تازیانه بزنید |
| وَ لاتَقْبَلوا لَهُمْ شَهادَةً اَبَدًا | و هرگز از آنها شهادتی را نپذیرید |
| وَ اُولٰئِكَ هُمُ الْفاسِقونَ (4) | چرا که آنان، خودشان بدکارند |
| اِلَّاالَّذينَ تابوا مِنْ بَعْدِ ذٰلِكَ وَ اَصْلَحوا | مگر کسانی که بعد از آن ادّعا، توبه کرده و جبران نمایند؛ |
| فَاِنَّ اللّهَ غَفورٌ رَحيمٌ (5) | که خدا آمرزندهای مهربان است |
| وَ الَّذينَ يَرْمونَ اَزْواجَهُمْ | و کسانی که زنان خود را به زنا متّهم میکنند[ii] |
| وَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَداءُ اِلّا اَنْفُسُهُمْ | و شاهدانی جز خودشان ندارند، |
| فَشَهادَةُ اَحَدِهِمْ اَرْبَعُ شَهاداتٍ بِاللّهِ | هر یک از آنان باید چهار بار به خدا سوگند بخورد |
| اِنَّهو لَمِنَ الصّادِقينَ (6) | و بگوید: «خودش از راستگویان است» |
| وَ الْخامِسَةُ اَنَّ لَعْنَةَ اللّهِ عَلَيْهِ | و بار پنجم بگوید که «لعنت خدا بر او باد |
| اِنْ كانَ مِنَ الْكاذِبينَ (7) | اگر از دروغگویان باشد» |
| وَ يَدْرَاُ عَنْهَا الْعَذابَ | و کیفر از آن زن برداشته میشود، |
| اَنْ تَشْهَدَ اَرْبَعَ شَهاداتٍ بِاللّهِ | در صورتی که چهار مرتبه، با سوگند به خدا، گواهی دهد |
| اِنَّهو لَمِنَ الْكاذِبينَ (8) | و بگوید: «بیشک شوهرم از دروغگویان است» |
| وَ الْخامِسَةَ اَنَّ غَضَبَ اللّهِ عَلَيْها | و بار پنجم بگوید: «خشم خدا بر من باد، |
| اِنْ كانَ مِنَ الصّادِقينَ (9) | اگر شوهرم ، در این اتّهام، از راستگویان باشد» |
| وَ لَوْلا فَضْلُ اللّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهو | و اگر لطف خدا و رحمتش بر شما نبود، حتماً مجازاتمیشدید؛ |
| وَ اَنَّ اللّهَ تَوّابٌ حَكيمٌ (10) | ولی خداوند توبهپذیر وحکیم است. |
[i] کلمه «محصنات» در قرآن به دو معنای متفاوت به کار رفته، (1) زنان پاکدامن (2) زنان شوهردار، امّا در اینجا، منظور زنان پاکدامن نیست، چون اگر کسی به زنان پاکدامن تهمت بزند، عذاب خواهد شد و صحیح نیست که قرآن از چنین کسانی شاهد بخواهد، پس در اینجا منظور زنان شوهر دار است.
[ii] این تأکید قرآن نیز نشان میدهد که منظور از افراد زانی، فقط زنان شوهردار هستند، اصولاً زنا برای زنی که شوهر ندارد، بی معناست و ارتباط جنسی برای چنین زنانی، حکم ازدواج (دائم یا موقت) را دارد.
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است، توجه داشته باشد:
- کسانی که به زنان شوهردار نسبت زنا میدهند سپس چهار شاهد نمیآورند، به آنان هشتاد تازیانه بزنید و هرگز از آنها شهادتی را نپذیرید چرا که آنان، خودشان بدکارند ؛ مگر کسانی که بعد از آن ادّعا، توبه کرده و جبران نمایند؛ که خدا آمرزندهای مهربان است