سوره فرقان آیات 27 تا 29 - روزی که افسوس بی فایده است
در این مطلب به بررسی سوره فرقان آیات 27 تا 29 از قرآن کریم می پردازیم. سوره فرقان حاوی آیاتی است که به پشیمانی ستمکاران در روز قیامت و سرانجام دوری آنان از هدایت الهی میپردازد. این آیات بیان میکنند که چگونه در آن روز، ستمکار پشیمان میشود و آرزو میکند که کاش همراه پیامبران به راه راست میرفته است. او به دوستان گمراهکننده خود در دنیا لعنت میفرستد و میفهمد که شیطان او را فریب داده و تنها گذاشته است. این آیات هشداری است به انسانها تا پیش از فرا رسیدن آن روز تلخ، به فکر اصلاح خود باشند.
| وَ يَوْمَ يَعَضُّ الظّالِمُ عَلیٰ يَدَيْهِ يَقولُ | همان روزی که ستمکار دستهایش را میگزد و میگوید: |
| يا لَيْتَنِى اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسولِ سَبيلًا (27) | «ای کاش همراه با پیامبر به راهی درست، میرفتم |
| يا وَيْلَتیٰ لَيْتَنى لَمْ اَتَّخِذْ فُلانًا خَليلًا (28) | وای برمن، کاش فلانی را به دوستی نگرفته بودم |
| لَقَدْ اَضَلَّنى عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ اِذْ جاءَنى | مرا از پیروی آن بازداشت با آنکه قرآن به من رسیده بود» |
| وَ كانَ الشَّيْطانُ لِلْاِنْسانِ خَذولًا (29) | و همواره شیطان انسان را خوار کرده و تنها رهامیکند. |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است، توجه داشته باشد:
- روزی که ستمکار دستهایش را میگزد و میگوید: «ای کاش همراه با پیامبر به راهی درست، میرفتم ؛ وای بر من، کاش فلانی را به دوستی نگرفته بودم مرا از پیروی قرآن بازداشت با آنکه به من رسیده بود»