سوره شعراء آیات 34 تا 51 - سرگذشت حضرت موسی- مقابله با فرعون و ساحران
این مطلب، سوره شعراء آیات 34 تا 51 از قرآن کریم و داستان مواجه حضرت موسی (ع) با فرعون و ساحران را بازگو می کند. این آیات بیان میکنند که چگونه حضرت موسی(ع) برای هدایت قوم خود به مصر آمد و با فرعون مواجه شد. فرعون او را ساحر خواند و ساحران را فراخواند تا با او مبارزه کنند، اما ساحران شکست خوردند و به حضرت موسی (ع) ایمان آوردند. این آیات شگفتیهای زندگی و رسالت حضرت موسی (ع) را بیان میکنند و نشان میدهند که چگونه حق بر باطل پیروز شد.
| قالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهو | فرعون به بزرگان دربارش گفت: |
| اِنَّ هٰذا لَساحِرٌ عَليمٌ (34) | «بی شک این، مرد جادوگری داناست» |
| يُريدُ اَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهى | میخواهد که با جادویش شما را از سرزمینتان بیرون کند |
| فَماذا تَأْمُرونَ (35) | اینک، چه دستور میدهید[i]؟ |
| قالوا اَرْجِهْ وَ اَخاهُ | گفتند: «تصمیم دربارهی او و برادرش را به تأخیر بینداز |
| وَ ابْعَثْ فِى الْمَدائِنِ حاشِرينَ (36) | و مأموران خود را به شهرها روانه کن |
| يَأْتوكَ بِكُلِّ سَحّارٍ عَليمٍ (37) | تا هر ساحر و جادوگر دانایی را به نزدت بیاورند» |
| فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِميقاتِ يَوْمٍ مَعْلومٍ (38) | سپس آن ساحران در همان روز معیّن در وعدهگاه جمع شدند |
| وَ قيلَ لِلنّاسِ هَلْ اَنْتُمْ مُجْتَمِعونَ (39) | و به مردم گفته شد: «آیا شما هم جمع میشوید؟ |
| لَعَلَّنا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ اِنْكانواهُمُ الْغالِبينَ(40) | تا اگر ساحران پیروز شدند، از آنان پیروی کنیم» |
| فَلَمّا جاءَ السَّحَرَةُ قالوا لِفِرْعَوْنَ | وقتی ساحران آمدند به فرعون گفتند: |
| اَئِنَّ لَنا لَاَجْرًا اِنْ كُنّا نَحْنُ الْغالِبينَ (41) | «آیا اگر ما پیروز شویم، برایمان پاداشی هست؟» |
| قالَ نَعَمْ وَ اِنَّكُمْ اِذًا لَمِنَ الْمُقَرَّبينَ (42) | فرعون گفت: «آری و شما از نزدیکان من، خواهید شد» |
| قالَ لَهُمْ موسیٰ اَلْقوا ما اَنْتُمْ مُلْقونَ (43) | موسیٰ بهساحران گفت: «شما هر چه را میخواهید، بیندازید» |
| فَاَلْقَوْا حِبالَهُمْ وَ عِصِيَّهُمْ وَ قالوا | آنها هم طنابها و عصاهای خود را انداختند و گفتند: |
| بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ اِنّا لَنَحْنُ الْغالِبونَ (44) | «به عزّت فرعون سوگند، ما حتماً پیروز میشویم» |
| فَاَلْقیٰ موسیٰ عَصاهُ | در این هنگام، موسیٰ عصای خود را انداخت؛ |
| فَاِذا هِیَ تَلْقَفُ ما يَأْفِكونَ (45) | و ناگاه، آنچه را ساحران به دروغ ساخته بودند، بلعید[ii] |
| فَاُلْقِیَ السَّحَرَةُ ساجِدينَ (46) | آنگاه، ساحران به حالت سجده افتادند |
| قالوا آمَنّا بِرَبِّ الْعالَمينَ (47) | گفتند: «به خدای جهانیان، ایمان آوردیم |
| رَبِّ موسیٰ وَ هارونَ (48) | همان خدای موسیٰ و هارون» |
| قالَ آمَنْتُمْ لَهو قَبْلَ اَنْ آذَنَ لَكُمْ | فرعون گفت: «قبل از اجازه من، به او ایمان آوردید؟ |
| اِنَّهو لَكَبيرُكُمُ الَّذى عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ | قطعاً او بزرگ شماست که به شما جادوگری آموخته؛ |
| فَلَسَوْفَ تَعْلَمونَ | خواهید دانست چه مجازاتی در انتظارتان است! |
| لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَ اَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلافٍ | حتماً دست وپاهایتان را از چپ و راست میبُرم؛ |
| وَ لَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعينَ (49) | و همه شما را به صلیب میکشم؛ » |
| قالوا لاضَيرَ اِنّا اِلیٰ رَبِّنا مُنْقَلِبونَ (50) | ساحران گفتند: «مهم نیست، ما به سوی خدا باز میگردیم |
| اِنّا نَطْمَعُ اَنْ يَغْفِرَ لَنا رَبُّنا خَطايانا | ما امید داریم که خدا، گناهانمان را ببخشاید |
| اَنْ كُنّا اَوَّلَ الْمُؤْمِنينَ (51) | زیرا ما از نخستین ایمانآورندگان هستیم» |
[i] از این آیه معلوم میشود که فرعون کاملاً در تنگنا گرفتار شده، او که چندی قبل ادّعای خدایی میکرد، اکنون حتّیٰ نمیتواند فرمانی بر علیه موسی صادر کند و این کار را از درباریان تقاضا میکند!
[ii] هر بار که موسی عصایش را بر زمین میانداخته، تبدیل به ماری بزرگتر از مرحلهی قبل میشده است. زیرا در مرتبه اول در کوه طور، عصا به ماری تبدیل میشود که میجنبد (سوره نمل آیه 10 و سوره قصص آیه 31)، در مرحله بعد که واقعه در قصر فرعون و با حضور درباریان او تکرار میشود، قرآن از کلمهی «ثعبان» به معنی اژدها استفاده نموده است (در سورهی اعراف و شعراء). در مرحله سوم که این کار با حضور جادوگران و همهی مردم تکرار میشود، این موجود آنچنان بزرگ و وحشتناک میگردد که قرآن، نامی به آن نمیدهد و فقط توصیفش میکند که هر چه را جادوگران آورده بودند، یک جا میبلعد! با آنکه این ماجرا در سورههای متعددی از قرآن بیان شده، ولی این روش معرفی برای نشانهی موسی در همه جا مشابه است. این آیات را مطالعه نمائید: اعراف/115 ، يونس/80 ، طه/70 شعراء/45
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است به شرطی که:
- واقعاً به خدای جهان، ایمان آورید و اگر مشکلاتی پیش آمد، بگوئید: «مهم نیست، ما به سوی خدا باز میگردیم، ما امید داریم که خدا، گناهانمان را ببخشاید، زیرا ما از نخستین ایمانآورندگان هستیم»