سوره نمل آیات 7 تا 14 - بخشی از سرگذشت حضرت موسی
در این نوشتار سوره نمل آیات 7 تا 14 از قرآن کریم آمده که به بخشی از داستان حضرت موسی (ع) و ملاقات ایشان با خداوند می پردازد. در این آیات جریان گفتگوی حضرت موسی با خداوند در کنار آتش و پذیرفتن رسالت الهی توسط حضرت موسی (ع) و نشانههایی که خداوند به آن حضرت ارزانی داشت یادآور شده. در پایان نیز، بخشی از واکنش منفی فرعون تبهکار و قوم او نسبت به دعوت حضرت موسی (ع) بیان شده است.
| اِذْ قالَ موسیٰ لِاَهْلِهى اِنّى آنَسْتُ نارًا | یاد آور هنگامیکه موسیٰ به خانوادهاش گفت: «آتشی دیدم، |
| سَآتِيكُمْ مِنْها بِخَبَرٍ | اینجا بمانید به زودی خبری برایتان میآورم |
| اَوْ آتيكُمْ بِشِهابٍ قَبَسٍ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلونَ (7) | یا شعلهی آتشی از آن میگیرم تا گرم شوید» |
| فَلَمّا جاءَها نودِیَ اَنْ بورِكَ | وقتی به کنار آتش آمد، ندا برخاست که: پر برکت باد |
| مَنْ فِى النّارِ وَ مَنْ حَوْلَها | کسی که در آتش است و هرکه در کنار آن باشد، |
| وَ سُبْحانَ اللّهِ رَبِّ الْعالَمينَ (8) | منزّه است اللّه، که صاحب اختیار جهانیان است |
| يا موسیٰ اِنَّهو اَنَا اللّهُ الْعَزيزُ الْحَكيمُ (9) | ای موسیٰ، «حقیقتاً من اللّه هستم، توانای حکیم |
| وَ اَلْقِ عَصاكَ | اکنون عصایِ خود را بیفکن»، |
| فَلَمّا رَآها تَهْتَزُّ كَاَنَّها جانٌّ | آنگاه چون آن را دید که همچون ماری میجنبد، |
| وَلّیٰ مُدْبِرًا وَ لَمْ يُعَقِّبْ | پشت کرد و گریخت و به عقب بازنگشت. |
| يا موسیٰ لاتَخَفْ | خدا فرمود: «ای موسیٰ، نترس |
| اِنّى لا يَخافُ لَدَیَّ الْمُرْسَلونَ (10) | که پیامبران نزد من نمیترسند |
| اِلّا مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْنًا بَعْدَ سوءٍ | مگر کسی که ستم کرده ولی بعد، بدی را با نیکی جایگزین نموده، |
| فَاِنّى غَفورٌ رَحيمٌ (11) | بداند من آمرزندهای مهربان هستم |
| وَ اَدْخِلْ يَدَكَ فى جَيْبِكَ | و ای موسیٰ: «دستت را در گریبانت وارد کن، |
| تَخْرُجْ بَيْضاءَ مِنْ غَيْرِ سوءٍ | آنگاه سپید، بدون آنکه عیبی در آن باشد، بیرون آید؛ |
| فى تِسْعِ آياتٍ اِلیٰ فِرْعَوْنَ وَ قَوْمِهى | اینها از نشانه های نُه گانهاست برای فرعون و قومش ؛ |
| اِنَّهُمْ كانوا قَوْمًا فاسِقينَ (12) | زیرا آنان گروهی بدکار هستند» |
| فَلَمّا جاءَتْهُمْ آياتُنا مُبْصِرَةً | ولی هنگامیکه آیات روشنیبخش ما به سراغ آنها آمد |
| قالوا هٰذا سِحْرٌ مُبينٌ (13) | گفتند: «این سحری آشکار است» |
| وَ جَحَدوا بِها وَ اسْتَيْقَنَتْها اَنْفُسُهُمْ ظُلْمًا وَ عُلُوًّا | از روی ظلم و گردنکشی، آیات را انکارکردند، با آنکه خودشان به آن یقین داشتند، |
| فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدينَ (14) | پس بنگر، سرانجام تبهکاران، چگونه است؟ |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است :
- پر برکت است اللّه، که صاحب اختیار جهان است ، همان توانای حکیم؛ از چیزی جز مجازات الهی نترس، اگر کسی ستم کرد، ولی بعد، بدی را با نیکی جایگزین نمود، بداند که خداوند آمرزندهای مهربان است