سوره نمل آیات 59 تا 65 - یگانگی خداوند، اداره کننده ی جهان

در این مطلب به بررسی سوره نمل آیات 59 تا 65 از قرآن کریم درباره‌ی یگانگی خداوند به عنوان اداره کننده‌ی جهان می پردازیم. این آیات با بیان صفات منحصر به فرد خداوند متعال مانند آفریدگار مطلق آسمان‌ها و زمین، فرستنده‌ی روزی و باران، هدایت کننده و ...، یکتایی و برتری او را بر هر معبود دیگری اثبات می‌کنند. بنابراین این سوره با رویکرد توحیدی، اصل بنیادین توحید و یگانگی خدا را به عنوان تنها خالق و مدبر جهان هستی بیان می‌دارد.

قُلِ الْحَمْدُ لِلّهِبگو: «حمد و ستایش مخصوص خداست
وَ سَلامٌ عَلیٰ عِبادِهِ الَّذينَ اصْطَفیٰو سلام بر بندگان برگزیده‌اش».
آللّهُ خَيْرٌ اَ مّا يُشْرِكونَ (59)‏آیا خدا بهتر است یا شریکانی که برای او می‌گیرند؟
اَمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْاَرْضَخدایان شما بهترند یا کسی که آسمان‌ها و زمین را آفرید؟
وَ اَنْزَلَ لَكُمْ مِنَ السَّماءِ ماءًو برایتان از آسمان آب را فرود آورد؛
فَاَنْبَتْنا بِه‌ى حَدائِقَ ذاتَ بَهْجَةٍسپس به وسیله‌ی آن، باغ‌هایی شادی‌بخش را رویاندیم؟
ما كانَ لَكُمْ اَنْ تُنْبِتوا شَجَرَهاشما هرگز قدرت نداشتید که درختان آنها را برویانید
اَ اِلٰهٌ مَعَ اللّهِآیا خدایی به همراه خدای یکتا هست؟ هرگز
بَلْ هُمْ قَوْمٌ يَعْدِلونَ (60)‏امّا آنان گروهی هستند که برای خدا همتا قرار می‌دهند[i]
اَمْ مَنْ جَعَلَ الْاَرْضَ قَرارًایا آن کس که زمین را با همه‌ی تحرّکش، جایگاهی آرام قرار داد ؛
وَ جَعَلَ خِلالَها اَنْهارًاو در میان آن رودهایی جاری ساخت
وَ جَعَلَ لَها رَواسِیَو برای آن کوه‌هایی استوار قرار داد
وَ جَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حاجِزًاو میان دو دریا آب شور و شیرین مانعی گذاشت؛
اَ اِلٰهٌ مَعَ اللّهِ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لايَعْلَمونَ (61)‏آیا خدایی با اللّه هست؟ بلکه بیشتر مردم نمی‌دانند
اَمْ مَنْ يُجيبُ الْمُضْطَرَّ اِذا دَعاهُکیست آن‌که هرگاه درمانده‌ای او را بخواند، پاسخ می‌دهد
وَ يَكْشِفُ السّوءَو ناراحتی او را برطرف می‌‌کند؛
وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفاءَ الْاَرْضِو کیست آن که شما را در زمین جانشین گذشتگان قرار می‌دهد؟
اَ اِلٰهٌ مَعَ اللّهِ قَليلًا ما تَذَكَّرونَ (62)‏آیا با اللّه، خدایی دیگر هست؟چه اندک پند می‌گیرید
اَمَّنْ يَهْديكُمْ فى‌ظُلُماتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِیا کیست آن که شما را در تاریکی‌های خشکی و دریا راه نماید،
وَ مَنْ يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْرًا بَيْنَ يَدَىْ رَحْمَتِه‌ىو آن کس که بادها را بشارت دهنده‌ی باران رحمتش می‌فرستد.
اَ اِلٰهٌ مَعَ اللّهِآیا خدایی با خدای یکتا هست؟
تَعالَى اللّهُ عَمّا يُشْرِكونَ (63)‏خدا بالاتر است از آنچه شریک می‌گردانند
اَمْ مَنْ يَبْدَاُ الْخَلْقَیا کیست آن که آفرینش را، آغاز ‌کرد ؟
ثُمَّ يُعيدُهوسپس آن را به حال اوّل، باز می‌گرداند؟
وَ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْاَرْضِو کیست آن که، به شما از آسمان و زمین روزی می‌دهد؛
اَ اِلٰهٌ مَعَ اللّهِ آیا خدایی با خدای یکتا هست؟
قُلْ هاتوا بُرْهانَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صادِقينَ (64)‏بگو: «برهانتان را بیاورید، اگر راستگو هستید»
قُلْ لايَعْلَمُ مَنْ فِى السَّماواتِ وَ الْاَرْضِ الْغَيْبَبگو: «کسی در آسمان‌ها و زمین "غیب" نمی‌داند؛
اِلَّا اللّهُجز اللّه
وَ ما يَشْعُرونَ اَيّانَ يُبْعَثونَ (65)‏و خبر ندارند چه زمانی برانگیخته می‌شوند؟».

[i] کلمه‌ی «عِدل» یعنی همطراز و برابر.

تعبیر این آیات در استخاره با قرآن

خوب است :

  • حمد و ستایش مخصوص خداست و سلام بر بندگان برگزیده‌اش؛ آیا خدا بهتر است یا شریکانی که برای او می‌گیرند؟ ‏خدا کسی است که آسمان‌ها و زمین را آفرید و برایتان از آسمان آب را فرود آورد؛ ‌سپس با آن، باغ‌هایی شادی‌بخش را رویاند؛ شما هرگز قدرت نداشتید که درختان آنها را برویانید؛ کیست آن که هرگاه درمانده‌ای او را بخواند، پاسخ می‌دهد و ناراحتی او را برطرف می‌‌کند؛ کیست آن که شما را در زمین جانشین گذشتگان قرار ‌داد؟ ‌یا کیست آن که شما را در تاریکی‌های خشکی و دریا راه نماید، ‌و آن کس که بادها را بشارت دهنده‌ی باران رحمتش می‌فرستد. کیست آن که آفرینش را، با انفجاری بزرگ، آغاز ‌کرد سپس آن را به حال اوّل، باز می‌گرداند؟

استخاره با قرآن

دسترسی سریع به سایر سوره ها و آیات قرآن