سوره عنکبوت آیات 28 تا 35 - بخشی از سرگذشت حضرت لوط
این مقاله بخشی از داستان حضرت لوط و قوم گمراه او از سوره عنکبوت آیات 28 تا 35 را بازگو میکند. در این آیات قرآنی، سخنان انذار آمیز حضرت لوط به قومش، بیتوجهی آنان و درخواست یاری از خداوند توسط حضرت لوط آمده است. این آیات همچنین به مکالمه بین حضرت ابراهیم و فرشتگان الهی اشاره دارد، در آن هنگام که فرستادگان الله، بشارت فرزند را به حضرت ابراهیم دادند، خبر نابودی قوم گنهکار لوط و نجات دادن حضرت لوط و خانواده اش به جز همسرش را نیز برای ایشان بازگو کردند. این آیات حکایتگر سرنوشت تلخ گناهکاران و پایان کار ستمگران است.
| وَ لوطًا اِذْ قالَ لِقَوْمِهى | و لوط را فرستادیم، هنگامیکه به قومش گفت: |
| اِنَّكُمْ لَتَأْتونَ الْفاحِشَةَ | «واقعاً کار بسیار زشتی انجام میدهید |
| ما سَبَقَكُمْ بِها مِنْ اَحَدٍ مِنَ الْعالَمينَ (28) | و قبل از شما، مردم چنین کارهایی نمیکردند! |
| اَ اِنَّكُمْ لَتَأْتونَ الرِّجالَ وَ تَقْطَعونَ السَّبيلَ | آیا در ازدواج، سراغ مردها میروید و راه فرزند آوری را قطع میکنید! |
| وَ تَأْتونَ فى ناديكُمُ الْمُنْكَرَ | و در مراکز عمومی خود، کارهای پلید میکنید؟» |
| فَما كانَ جَوابَ قَوْمِهى اِلّا اَنْ قالُوا | امّا پاسخ قومش، جز این نبود که گفتند: |
| ائْتِنا بِعَذابِ اللّهِ اِنْكُنْتَ مِنَ الصّادِقينَ(29) | «مجازات خدا را برای ما بیاور، اگر راستگویی» |
| قالَ رَبِّ انْصُرْنى عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدينَ(30) | لوط گفت: «خداوندا، مقابل این قوم فاسد، یاریم کن» |
| وَ لَمّا جاءَتْ رُسُلُنا اِبْراهيمَ بِالْبُشْریٰ | وقتی که فرستادگانمان برای ابراهیم، مژدهی فرزند را آوردند |
| قالوا اِنّا مُهْلِكوا اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ | به او گفتند: «بیگمان ما ساکنان شهر لوط را، نابود خواهیم کرد |
| اِنَّ اَهْلَها كانوا ظالِمينَ (31) | زیرا ساکنان آن، ستمکار هستند» |
| قالَ اِنَّ فيها لوطًا | ابراهیم گفت: «ولی لوط در آن شهر است!» |
| قالوا نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَنْ فيها | فرستادگان گفتند: «ما بهتر می دانیم چه کسانی در آنجا هستند؛ |
| لَنُنَجِّيَنَّهو وَ اَهْلَهو | حتماً او و خانوادهاش را نجات میدهیم؛ |
| اِلَّا امْرَاَتَهو كانَتْ مِنَ الْغابِرينَ (32) | جز زنش، که از بازماندگان در عذاب است» |
| وَ لَمّا اَنْ جاءَتْ رُسُلُنا لوطًا | و هنگامی که فرستادگان ما نزد حضرت لوط آمدند، |
| سىءَ بِهِمْ وَ ضاقَ بِهِمْ ذَرْعًا | از حضور آنان بدحال و بیطاقت شد؛ |
| وَ قالوا لاتَخَفْ وَ لاتَحْزَنْ اِنّا مُنَجّوكَ وَ اَهْلَكَ | آنان گفتند: «نترس و غم مخور، تو و خانوادهات را نجات میدهیم، |
| اِلَّا امْرَاَتَكَ كانَتْ مِنَ الْغابِرينَ (33) | مگر همسرت را، او در عذاب خواهد ماند» |
| اِنّامُنْزِلونَ عَلیٰ اَهْلِهٰذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزًا مِنَ السَّماءِ بِما كانوا يَفْسُقونَ (34) | ما بر اهل این شهر، مجازاتی از آسمان نازل خواهیم کرد، زیرا نافرمانی میکنند |
| وَ لَقَدْ تَرَكْنا مِنْها آيَةً بَيِّنَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلونَ (35) | و از آن ماجرا نشانهای روشن باقی گذاشتیم، برای صاحبان اندیشه. |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است به شرطی که:
- خوب است، بگو: «خداوندا، مقابل این قوم فاسد، یاریم کن»؛ نترس و غم مخور، تو و خانوادهات را نجات میدهیم، ما بر بدکاران، مجازاتی نازل خواهیم کرد، زیرا نافرمانی میکنند