سوره عنکبوت آیات 65 تا 69 - خطر فراگیر شرک

در این مقاله، سوره عنکبوت آیات 65 تا 69 از قرآن کریم و ترجمه فارسی آنها آمده است. این آیات به موضوع مهم شرک و کفران نعمت الهی می‌پردازند. خداوند در این آیات بیان می‌فرماید که انسان‌ها در هنگام گرفتاری، خدا را می‌خوانند اما همین‌که نجات یافتند، به شرک و ناسپاسی می‌پردازند. همچنین این آیات بر نعمت‌های الهی از جمله امنیت حرم مکه تأکید دارند و کفران این نعمت‌ها را نکوهش می‌کنند. در پایان، وعده هدایت و یاری خداوند به مجاهدان در راه حق آمده است.

فَاِذا رَكِبوا فِى الْفُلْكِهنگامی‌که سوار کشتی می‌شوند و گرفتار موج می‌گردند
دَعَوُا اللّهَ مُخْلِصينَ لَهُ الدّينَخدا را با اخلاص می‌خوانند
فَلَمّا نَجّاهُمْ اِلَى الْبَرِّامّا هنگامی که آنان را نجات داد و به خشکی رساند،
اِذا هُمْ يُشْرِكونَ (65)‏باز هم شرک می‌ورزند و دیگران را عامل نجات می‌دانند[i]
لِيَكْفُروا بِما آتَيْناهُمْتا آنچه را به آنان داده‌ایم انکار و ناسپاسی کنند
وَ لِيَتَمَتَّعوا فَسَوْفَ يَعْلَمونَ (66)‏و تا مدّتی بهره‌مند شوند، امّا به زودی خواهند دانست
اَوَ لَمْ يَرَوْا اَنّا جَعَلْنا حَرَمًا آمِنًاآیا ندیدند که ما حرم مکّه را جایگاه امنی قرار دادیم،
وَ يُتَخَطَّفُ النّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْولی مردم مناطق پیرامون آن ربوده می‌شوند و امنیّت ندارند؟
اَفَبِالْباطِلِ يُؤْمِنونَپس آیا به باطل ایمان می‌آورند
وَ بِنِعْمَةِ اللّهِ يَكْفُرونَ (67)‏و به نعمت خدا کفر می‌ورزند؟
وَ مَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَریٰ عَلَى اللّهِ كَذِبًاو چه کسی ستمکارترست از آن که بر خدا دروغ بست ؟
اَوْ كَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمّا جاءَهویا حقیقت را پس از آنکه به سویش آمد، دروغ شمرد ؟
اَلَيْسَ فى جَهَنَّمَ مَثْوًى لِلْكافِرينَ (68)‏آیا جهنّم، جایگاهِ منکرانِ حقیقت نیست؟
وَ الَّذينَ جاهَدوا فينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَناوکسانی که در راه ما تلاش کردند، به راه‌های الهی هدایتشان می‌کنیم
وَ اِنَّ اللّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنينَ (69)‏و خدا همراه نیکوکاران است.

[i] وقتی انسان در شرایط خطرناکی قرار می‌گیرد، بطور طبیعی متوجّه خالق خود می‌شود و این در زندگی اکثر ما اتفّاق افتاده است. قرآن همواره به ما یادآوری می‌کند که همیشه به یادخدا باشیم نه فقط در مصیبت‌ها و گرفتاری‌ها.

تعبیر این آیات در استخاره با قرآن

بد است :

  • هنگامی‌که سوار کشتی می‌شوند و گرفتار موج می‌گردند، خدا را با اخلاص می‌خوانند؛ امّا هنگامی که خدا آنان را نجات داد و به خشکی رساند، باز هم شرک می‌ورزند و دیگران را عامل نجات می‌دانند؛ کسانی که در راه ما تلاش کردند، به راه‌های الهی هدایتشان می‌کنیم و خدا همراه نیکوکاران است. ‏

استخاره با قرآن

دسترسی سریع به سایر سوره ها و آیات قرآن