سوره فاطر آیات 9 تا 13 - در نشانه های الهی تفکّر کنیم
این مقاله درباره سوره فاطر آیات 9 تا 13 از قرآن کریم است. در این آیات، خداوند متعال به نشانههای خلقت اشاره میکند و انسانها را به تفکر در آنها دعوت مینماید. همچنین، به قدرت مطلق خود بر هستی و تواناییاش در زنده کردن مردگان اشاره میکند. این آیات، درسهایی درباره یگانگی خداوند و لزوم توکل و تفکر در آیات الهی را برای ما دارند. امید است با مطالعه این متن، بیش از پیش با معارف قرآن آشنا شوید.
| وَ اللّهُ الَّذى اَرْسَلَ الرِّياحَ فَتُثيرُ سَحابًا | و خداست که بادها را میفرستد؛ پس باد، ابرهایی را برمیانگیزند |
| فَسُقْناهُ اِلیٰ بَلَدٍ مَيِّتٍ | و آن ابرها را به سوی زمینی مرده میرانیم ؛ |
| فَاَحْيَيْنا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها | سپس آن سرزمین را پس از مرگش، به وسیله آن بارشها زنده میکنیم، |
| كَذٰلِكَ النُّشورُ (9) | برانگیختن مردگان نیز چنین است |
| مَنْ كانَ يُريدُ الْعِزَّةَ فَللّهِ الْعِزَّةُ جَميعًا | هر کس عزّت میخواهد، بداند هر عزّتی نزدِ خداست. |
| اِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ | سخنان پاکیزه به سوی او بالا میرود |
| وَ الْعَمَلُ الصّالِحُ يَرْفَعُهو | و کارِ نیک، شخص نیکوکار را بالا میبرد[i] |
| وَ الَّذينَ يَمْكُرونَ السَّيِّئاتِ لَهُمْ عَذابٌ شَديدٌ | و کسانی که نقشه های بد میکشند، مجازاتی سخت دارند؛ |
| وَ مَكْرُ اُولٰئِكَ هُوَ يَبورُ (10) | و مکر و نیرنگِ آنان است که نابود میشود |
| وَ اللّهُ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ | و خدا شما را از خاک آفرید؛ سپس از نطفهای، |
| ثُمَّ جَعَلَكُمْ اَزْواجًا | سپس شما را جفت جفت گردانید |
| وَماتَحْمِلُ مِنْ اُنْثیٰ وَ لاتَضَعُ اِلّابِعِلْمِهى | و هیچ موجود مادّهای، حامله نمیشود و نزاید، مگر با علم او؛ |
| وَ ما يُعَمَّرُ مِنْ مُعَمَّرٍ | و هیچ سالمندی، عمر طولانی نمییابد، |
| وَ لايُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهى اِلّا فى كِتابٍ | یا از عمر کسی کاسته نمیشود، مگر آنکه در کتابی معیّن است؛ |
| اِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّهِ يَسيرٌ (11) | البتّه این کارها، بر خدا آسان است |
| وَ ما يَسْتَوِى الْبَحْرانِ | و دو دریا از نظر خواص آب، یکسان نیستند؛ |
| هٰذا عَذْبٌ فُراتٌ سائِغٌ شَرابُهو | این شیرین و گوارا میباشد؛ |
| وَ هٰذا مِلْحٌ اُجاجٌ | و آن دیگر، شور و تلخمزه است؛ |
| وَ مِنْ كُلٍّ تَأْكُلونَ لَحْمًا طَرِيًّا | ولی از هر دو دریا گوشت تازه میخورید |
| وَ تَسْتَخْرِجونَ حِلْيَةً تَلْبَسونَها | و جواهراتی که در پوشاک به کار میبرید، از دریا میگیرید |
| وَ تَرَى الْفُلْكَ فيهِ مَواخِرَ | و کشتیها را در آن، میبینی که آب را میشکافند |
| لِتَبْتَغوا مِنْ فَضْلِهى وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرونَ (12) | تا روزی خود را از کرمش بجویید و شکر گزاری کنید |
| يولِجُ اللَّيْلَ فِى النَّهارِ وَ يولِجُ النَّهارَ فِى الْلَيْلِ | شب را در روز و روز را در شب وارد میکند |
| وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ | و خورشید و ماه را، مسخّر و رام کرده |
| كُلٌّ يَجْرى لِاَجَلٍ مُسَمًّى | که هر یک تا مهلتی معیّن، به حرکت خود ادامه میدهند. |
| ذٰلِكُمُ اللّهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ | این است خداوند، صاحب اختیار شما، حاکمیّت برای اوست |
| وَ الَّذينَ تَدْعونَ مِنْ دونِهى | و کسانی را که به جای او میخوانید، |
| ما يَمْلِكونَ مِنْ قِطْميرٍ (13) | مالک حتّیٰ یک پوست نازک هستهی خرما[ii] نیستند. |
[i] ضمیر در «یرفعهُ» هم میتواند به «کلم الطیب» برگردد و هم به «العمل الصالح» و هم به فاعل آن. در ترجمه فوق ما فاعل عمل صالح را مرجع ضمیر گرفتهایم ولی سایر نظرات نیز درست و زیباست.
[ii] اگر به هستهی خرما دقّت کنید، پوسته بسیار نازکی دارد که به آن «قطمیر» گویند و خداوند در آیه 13 سوره فاطر از این کلمه استفاده کرده. در بریدگی هسته خرما یک نخ نازک دیده میشود که به آن «فتیل» گویند و در آیه 77 سوره نساء آمده. هسته خرما روزنه کوچکی دارد که به آن «نقیر» گویند و در آیه 124 سوره نساء آمده که به اندازه آن «فتیل» هم به شما ظلم نمیشود.
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است به شرطی که:
- خداست که بادها را میفرستد؛ پس باد، ابرهایی را برمیانگیزند و آن ابرها را به سوی زمینی مرده میرانیم؛ سپس آن سرزمین را پس از مرگش، به وسیله آن بارش ها زنده میکنیم، برانگیختن مردگان نیز چنین است هر کس عزّت میخواهد، بداند هر عزّتی نزدِ خداست. سخنان پاکیزه به سوی او بالا میرود و کارِ نیک، شخص نیکوکار را بالا میبرد