سوره ياسین آیات 13 تا 30 - نمونه ای از هدایت شدگان و گمراهان
در این مقاله به بررسی سوره ياسین آیات 13 تا 30 از کلام الله مجید میپردازیم که ماجرای پیامبرانی را بیان می کند که به سوی مردم شهر انطاکیه فرستاده شدند. این آیات داستان تکذیب و آزار پیامبران توسط مردم این شهر و ایمان آوردن یکی از اهالی شهر و شهادت او را بیان میکند. همچنین این آیات به صبر و استقامت پیامبران و پاسخگویی آنها به تهدیدها و تکذیبهای مردم اشاره دارد. امید است با مطالعه این آیات بتوانیم الگوهایی از ایمان و صبر را برای زندگی خود بیابیم.
| وَ اضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا | و برایشان مثالی بزن: |
| اَصْحابَ الْقَرْيَةِ اِذْ جاءَهَا الْمُرْسَلونَ (13) | مردم شهری به نام انطاکیه را که پیامبران به آنجا آمدند |
| اِذْ اَرْسَلْنا اِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبوهُما | آنگاه که دو تن را به سویشان فرستادیم ولی آنها را دروغگو شمردند، |
| فَعَزَّزْنا بِثالِثٍ | پس آنان را با سومین فرستاده تقویت کردیم |
| فَقالوا اِنّا اِلَيْكُمْ مُرْسَلونَ (14) | پیامبران گفتند: «ما به سویتان فرستاده شدهایم» |
| قالوا ما اَنْتُمْ اِلّا بَشَرٌ مِثْلُنا | کافران گفتند: «شما جز انسانهایی مانند ما نیستید |
| وَ ما اَنْزَلَ الرَّحْمٰنُ مِنْ شَىْءٍ | و خدای رحمان هیچ چیزی را نازل نکرده، |
| اِنْ اَنْتُمْ اِلّا تَكْذِبونَ (15) | شما فقط دروغ میگویید» |
| قالوا رَبُّنا يَعْلَمُ اِنّا اِلَيْكُمْ لَمُرْسَلونَ (16) | پیامبران گفتند: «خدا میداند که ما به سویتان فرستاده شدهایم |
| وَ ما عَلَيْنا اِلَّا الْبَلاغُ الْمُبينُ (17) | و بر عهدهی ما، جز رساندنِ آشکارِ پیام وحی نیست» |
| قالوا اِنّا تَطَيَّرْنا بِكُمْ | کافران گفتند: «ما واقعاً به شما فال بد زدهایم |
| لَئِنْ لَمْ تَنْتَهوا لَنَرْجُمَنَّكُمْ | اگر از دعوت دست برندارید، حتماً سنگسارتان میکنیم |
| وَ لَيَمَسَّنَّكُمْ مِنّا عَذابٌ اَليمٌ (18) | و قطعاً شکنجهای دردناک، از ما به شما میرسد» |
| قالوا طائِرُكُمْ مَعَكُمْ اَئِنْ ذُكِّرْتُمْ | پیامبران گفتند: «فال بد، باخودتان است، اگر شما را توجّه دهند، |
| بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفونَ (19) | بلکه شما گروهی اسراف کارید» |
| وَ جاءَ مِنْ اَقْصَا الْمَدينَةِ رَجُلٌ يَسْعیٰ | و از دورترین نقطهی شهر، مردی شتابان آمد |
| قالَ يا قَوْمِ ا تَّبِعُوا الْمُرْسَلينَ (20) | که می گفت: «ای قوم من، از این پیامبران، پیروی کنید؛ |
| اِتَّبِعوا مَنْ لايَسْاَلُكُمْ اَجْرًا | از کسانی پیروی کنید که از شما پاداشی نمیخواهند؛ |
| وَ هُمْ مُهْتَدونَ (21) | و خودشان، هدایت شدهاند |
| وَ ما لِیَ لااَعْبُدُ الَّذى فَطَرَنى | چرا کسی را نپرستم که مرا آفرید؟ |
| وَ اِلَيْهِ تُرْجَعونَ (22) | همان کسی که به سوی او بازگشت داده میشوید؟ |
| اَ اَتَّخِذُ مِنْ دونِهى آلِهَةً | آیا به جای او خدایانی را بپرستم |
| اِنْ يُرِدْنِ الرَّحْمٰنُ بِضُرٍّ | که اگر خدای رحمان، گزندی را برایم بخواهد، |
| لاتُغْنِ عَنّى شَفاعَتُهُمْ شَيْئًا وَ لايُنْقِذونِ (23) | شفاعتشان هرگز به کارم نمیآید و نمیتوانند نجاتم دهند؟ |
| اِنّى اِذًا لَفى ضَلالٍ مُبينٍ (24) | آنگاه، من قطعاً در گمراهی آشکاری خواهم بود |
| اِنّى آمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعونِ (25) | من به خداوند ایمان آوردهام، پس به سخنم توجّه کنید» |
| قيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ | ولی سرانجام آن مؤمن را کشتند. گفته شد: «وارد بهشت شو» |
| قالَ يا لَيْتَ قَوْمى يَعْلَمونَ (26) | گفت: «ای کاش قوم من میدانستند |
| بِما غَفَرَ لى رَبّى وَ جَعَلَنى مِنَ الْمُكْرَمينَ(27) | که خداوند مرا بخشید، و از عزیزان، قرارم داد» |
| وَ ما اَنْزَلْنا عَلیٰ قَوْمِهى مِنْ بَعْدِهى مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّماءِ وَ ما كُنّا مُنْزِلينَ (28) | و پس از شهادتِ او، هیچ سپاهی را، برای عذاب قومش از آسمان فرود نیاوردیم، همانگونه که قبل از آن نیز چنین نمیکردیم |
| اِنْ كانَتْ اِلّا صَيْحَةً واحِدَةً | عذاب، جز یک غرّش آسمانی نبود |
| فَاِذا هُمْ خامِدونَ (29) | و آنگاه خاموشی کامل |
| يا حَسْرَةً عَلَى الْعِبادِ مايَأْتيهِمْ مِنْ رَسولٍ | افسوس بر این بندگان! برایشان فرستادهای نمیآمد، |
| اِلّا كانوا بِهى يَسْتَهْزِئونَ (30) | مگر آنکه او را مسخره میکردند. |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است به شرطی که:
- از پیامبران الهی، پیروی کنید، از کسانی که از شما پاداشی نمیخواهند و خودشان، هدایت شدهاند؛ چرا کسی را نپرستیم که مرا آفرید و به سوی او بازگشت میکنیم؟