سوره ياسین آیات 31 تا 47 - اهمیت قیامت و یادآوری نشانه های الهی، در طبیعت
این مقاله شامل سوره ياسین آیات 31 تا 47 از کلام الله مجید است که به اهمیت قیامت و یادآوری نشانههای الهی در طبیعت میپردازد. در این آیات، خداوند با ذکر مثالهایی از زمین، آسمان، شب و روز، خورشید و ماه، دریا و کشتیرانی، به انسانها یادآوری میکند که او خالق هستی و صاحب اختیار مطلق است و روزی همه به سوی او باز خواهند گشت. امید است مطالعه این آیات موجب تفکر و تأمل بیشتر در نشانههای الهی و لزوم آمادگی برای قیامت گردد.
| اَلَمْ يَرَوْا كَمْ اَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرونِ | مگر مشرکان ندیدند که پیش از آنان چه نسلهایی را هلاک کردیم ؛ |
| اَنَّهُمْ اِلَيْهِمْ لايَرْجِعونَ (31) | که آنها به سویشان باز نمیگردند؟ |
| وَ اِنْ كُلٌّ لَمّا جَميعٌ لَدَيْنا مُحْضَرونَ (32) | و قطعاً همه آنان در پیشگاه ما حاضر میشوند |
| وَ آيَةٌ لَهُمُ الْاَرْضُ الْمَيْتَةُ اَحْيَيْناها | و زمین مرده، برای آنها نشانهای است؛ که آن را زنده کردیم |
| وَ اَخْرَجْنا مِنْها حَبًّا فَمِنْهُ يَأْكُلونَ (33) | و از آن دانهای خارج کردیم، که از آن میخورند |
| وَ جَعَلْنا فيها جَنّاتٍ مِنْ نَخيلٍ وَ اَعْنابٍ | و در آن باغهایی از درختان خرما و انگور، قرار دادیم |
| وَ فَجَّرْنا فيها مِنَ الْعُيونِ (34) | و در آن چشمههایی روان کردیم |
| لِيَأْكُلوا مِنْ ثَمَرِهى وَ ما عَمِلَتْهُ اَيْديهِمْ | تا از میوهاش که حاصل تلاش آنها نیز هست، بخورند |
| اَفَلا يَشْكُرونَ (35) | آیا باز هم، شکر نمیکنند؟ |
| سُبْحانَ الَّذى خَلَقَ الْاَزْواجَ كُلَّها | منزّه است کسی که انواع گونههای موجودات را آفریده؛ |
| مِمّا تُنْبِتُ الْاَرْضُ وَ مِنْ اَنْفُسِهِمْ | از گیاهانی که از زمین میروید و از انسانها |
| وَ مِمّا لايَعْلَمونَ (36) | و نیز مخلوقاتی که شما از آن آگاه نمیباشید |
| وَ آيَةٌ لَهُمُ الْلَيْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهارَ | و شب، برای آنها نشانهای است، که روز را از آن جدا میکنیم؛ |
| فَاِذا هُمْ مُظْلِمونَ (37) | که ناگاه آنان در تاریکی فرو میروند |
| وَ الشَّمْسُ تَجْرى لِمُسْتَقَرٍّ لَها | و خورشید به سوی قرارگاهی که دارد، روان است |
| ذٰلِكَ تَقْديرُ الْعَزيزِ الْعَليمِ (38) | این، اندازهگیری آن خدای توانای داناست |
| وَ الْقَمَرَ قَدَّرْناهُ مَنازِلَ | و ماه که منازل و جایگاههایی را برایش معیّن کردهایم ، |
| حَتّیٰ عادَ كَالْعُرْجونِ الْقَديمِ (39) | تا به شکل اوّل، مانند شاخهای خشک، خمیده و کهنه، برگردد |
| لَا الشَّمْسُ يَنْبَغى لَها اَنْ تُدْرِكَ الْقَمَرَ | نه برای خورشید ممکن است که ماه را در خود بگیرد، |
| وَ لَاالْلَيْلُ سابِقُ النَّهارِ | و نه شب، که بر روز پیشی گیرد، |
| وَ كُلٌّ فى فَلَكٍ يَسْبَحونَ (40) | و همه در مداری -در مسیر خود- شناورند. |
| وَ آيَةٌ لَهُمْ اَنّا حَمَلْنا ذُرِّيَّتَهُمْ | و برای آنها نشانهای است که ما فرزندانشان را در دریا منتقل کردیم |
| فِى الْفُلْكِ الْمَشْحونِ (41) | با آن کشتی که پر از بار بود. |
| وَ خَلَقْنا لَهُمْ مِنْ مِثْلِهى ما يَرْكَبونَ (42) | و برای آنها وسایل سواری دیگری شبیه به آن هم آفریدیم |
| وَ اِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلا صَريخَ لَهُمْ | اگر بخواهیم آنان را غرق میکنیم و فریادرسی نخواهند داشت |
| وَ لاهُمْ يُنْقَذونَ (43) | و روی نجات را نخواهند دید |
| اِلّا رَحْمَةً مِنّا | مگر اینکه رحمتی از جانب ما شامل حالشان شود |
| وَ مَتاعًا اِلیٰ حينٍ (44) | و برای مدّتی برخوردار شوند. |
| وَ اِذا قيلَ لَهُمُ | و هنگامیکه به آنان گفته میشود: |
| اتَّقوا ما بَيْنَ اَيْديكُمْ وَ ما خَلْفَكُمْ | «از کارهای گذشته و آینده خود بترسید |
| لَعَلَّكُمْ تُرْحَمونَ (45) | تا مورد رحمت قرار گیرید»، توجّه نمیکنند |
| وَ ما تَأْتيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آياتِ رَبِّهِمْ | و برای آنها هیچ نشانهای از نشانههای الهی نیامد، |
| اِلّا كانوا عَنْها مُعْرِضينَ (46) | مگر آنکه از آن رو میگرداندند |
| وَ اِذا قيلَ لَهُمْ اَنْفِقوا مِمّا رَزَقَكُمُ اللّه | وقتی گفته میشود: «از آنچه خدا روزی شما کرده، انفاق کنید»، |
| قالَ الَّذينَ كَفَروا لِلَّذينَ آمَنوا | منکرانِ حقیقت به مؤمنان میگویند: |
| اَنُطْعِمُ مَنْ لَوْ يَشاءُ اللّهُ اَطْعَمَهو | «آیا به کسی غذا دهیم که اگر خدا بخواهد، خودش به او میدهد؟ |
| اِنْ اَنْتُمْ اِلّا فى ضَلالٍ مُبينٍ (47) | واقعاً که شما در گمراهی آشکار هستید». |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است به شرطی که:
- و زمین مرده، نشانهای است که ما آن را زنده کردیم و از آن دانهای خارج کردیم، که از آن میخورید و در آن باغهایی از درختان خرما و انگور، قرار دادیم، و در آن چشمههایی روان کردیم تا از میوهاش که حاصل تلاش آنها نیز هست، بخورید، آیا شکر نمیکنید؟ منزّه است کسی که انواع گونههای موجودات را آفریده؛ از گیاهانی که از زمین میروید و از انسانها و نیز مخلوقاتی که شما از آن آگاه نمیباشید