سوره صافات آیات 27 تا 39 - گفتگو بین رهبران و پیروان جهنمی آنها
در این مقاله، سوره صافات آیات 27 تا 39 از قرآن کریم و ترجمه فارسی آن آمده است. این آیات به بحث و مجادله بین رهبران و پیروان جهنمی آنها میپردازد. رهبران ابتدا پیروان را مقصر میدانند که خودشان اهل ایمان نبودند، اما سپس پذیرفته و اعتراف میکنند که خودشان هم گمراه بودهاند و پیروان را گمراه کردهاند. در پایان آمده است که مجازات دردناکی در انتظار هر دو گروه است.
| وَ اَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلیٰ بَعْضٍ يَتَساءَلونَ (27) | و به هم رو میکنند، و یکدیگر را بازخواست میکنند |
| قالوا | پیروان به پیشوایانِ گمراهِ خود میگویند: |
| اِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتونَناعَنِ الْيَمينِ (28) | «شما با ظاهری خوب به سوی ما می آمدید» |
| قالوا بَلْ لَمْ تَكونوا مُؤْمِنينَ (29) | پیشوایان میگویند: «نه، شما خودتان اهل ایمان نبودید؛ |
| وَ ما كانَ لَنا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطانٍ | ما بر شما هیچ تسلّطی نداشتیم؛ |
| بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طاغينَ (30) | شما خودتان مردمی سرکش بودید. |
| فَحَقَّ عَلَيْنا قَوْلُ رَبِّنا اِنّا لَذائِقونَ (31) | و اکنون فرمان الهی بر ما معلوم شد و مجازات را میچشیم |
| فَاَغْوَيْناكُمْ اِنّا كُنّا غاوينَ (32) | گمراهتان کردیم، زیرا خودمان هم گمراه بودیم» |
| فَاِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِى الْعَذابِ مُشْتَرِكونَ (33) | پس در آن روز، مجازات برای هر دو گروه، مشترک است |
| اِنّا كَذٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمينَ (34) | ما با گنهکاران، چنین رفتار میکنیم |
| اِنَّهُمْ كانوا اِذا قيلَ لَهُمْ لااِلٰهَ اِلَّا اللّهَ | زیرا هنگامیکه به آنان گفته میشد: «هیچ خدایی جز اللّه نیست»، |
| يَسْتَكْبِرونَ (35) وَ يَقولونَ | تکبّر میورزیدند (35) و میگفتند: |
| اَ اِنّا لَتارِكوا آلِهَتِنا لِشاعِرٍ مَجْنونٍ (36) | «آیا برای خیالپردازیِ یک دیوانه، خدایان خود را رها کنیم؟» |
| بَلْ جاءَ بِالْحَقِّ وَ صَدَّقَ الْمُرْسَلينَ (37) | با آنکه پیامبر حقیقت را آورده و پیامبران گذشته را قبول کرده |
| اِنَّكُمْ لَذائِقُوا الْعَذابِ الْاَليمِ (38) | ولی شما، حتماً آن مجازات دردناک را خواهید چشید |
| وَ ما تُجْزَوْنَ اِلّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلونَ (39) | و جزا نمییابید جز متناسب با همان کاری که انجام میدادید. |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است، توجه داشته باشد:
- به این گفتگو، بین اهل جهنّم توجّه داشته باشید که: پیروان به پیشوایانِ گمراهِ خود میگویند: «شما با ظاهری خوب به سوی ما می آمدید» پیشوایان میگویند: «نه، شما خودتان اهل ایمان نبودید؛ ما بر شما هیچ تسلّطی نداشتیم؛ شما خودتان مردمی سرکش بودید؛ و اکنون فرمان الهی بر ما معلوم شد و مجازات را میچشیم گمراهتان کردیم، زیرا خودمان هم گمراه بودیم» پس در آن روز، مجازات برای هر دو گروه، مشترک است