سوره صاد آیات 17 تا 29 - سرگذشت حضرت داوود
این مقاله شامل سوره صاد آیات 17 تا 29 از قرآن مجید و درباره سرگذشت حضرت داوود علیه السلام می باشد. در این آیات، خداوند به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله دستور میدهد که بر آزارهای مشرکان صبر کند و سرگذشت حضرت داوود را به یاد آورد. سپس به برخی ویژگیهای حضرت داوود از جمله قدرت، توبه و حکمت اشاره میکند و قصه داوری ایشان میان دو نفر را تعریف میکند. در ادامه، خداوند حضرت داوود را مورد عتاب قرار میدهد و از او میخواهد که در قضاوت میان مردم، هوای نفس خود را پیروی نکند. در پایان نیز به اهمیت تفکر در آیات قرآن تأکید میشود.
| اِصْبِرْ عَلیٰ ما يَقولونَ | ای محمّد، بر آنچه كه بر ضدّ تو میگویند، صبر کن؛ |
| وَاذْكُر عَبْدَنا داوودَ ذَا الْاَيْدِ اِنَّهو اَوّابٌ (17) | و در نظر آور بنده ما، داوُد را که قدرتمند و بسیار اهل توبه بود |
| اِنّا سَخَّرْنَا الْجِبالَ مَعَهو | حقیقتاً ما کوهها را به همراهی او رام ساختیم؛ |
| يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِیِ وَ الْاِشْراقِ (18) | که هر شامگاه و بامداد با او تسبیح میگفتند |
| وَ الطَّيْرَ مَحْشورَةً كُلٌّ لَهو اَوّابٌ (19) | و پرندگان نیز گردآمده، همه با او به درگاه الهی، مراجعه میکردند |
| وَ شَدَدْنا مُلْكَهو | و حکومت او را پایدار کردیم |
| وَ آتَيْناهُ الْحِكْمَةَ وَ فَصْلَ الْخِطابِ (20) | و حکمت و بیانی به او دادیم که سخنش، سخن آخر بود |
| وَ هَلْ اَتاكَ نَبَاُ الْخَصْمِ | آیا حکایت آن شاکیان به تو رسیده، |
| اِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرابَ (21) | هنگامیکه از دیوار نمازخانه ی داوُد بالا رفتند؟ |
| اِذْ دَخَلوا عَلیٰ داوودَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ | و ناگهان بر داوُد وارد شدند، او هم ترسید؛ |
| قالوا لاتَخَفْ | گفتند: «نترس، ما شاکیانی هستیم که یکی از ما بر دیگری ستم کرده؛ |
| خَصْمانِ بَغیٰ بَعْضُنا عَلیٰ بَعْضٍ | ما دو شاکی هستیم که یکی از ما بر دیگری ستم کرده؛ |
| فَاحْكُمْ بَيْنَنا بِالْحَقِّ وَ لاتُشْطِطْ | پس بین ما به حق قضاوت کن و ستم نکن |
| وَ اهْدِنا اِلیٰ سَواءِ الصِّراطِ (22) | و ما را به راه راست هدایت نما |
| اِنَّ هٰذا اَخى لَهو تِسْعٌ وَ تِسْعونَ نَعْجَةً | این برادرم است که نود و نه میش دارد، |
| وَ لِیَ نَعْجَةٌ واحِدَةٌ | ولی من فقط یک میش دارم. |
| فَقالَ اَكْفِلْنيها وَ عَزَّنى فِى الْخِطابِ (23) | برادرم میگوید: آن یکی را هم به من بده و زورگویی میکند» |
| قالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ | داوود قبل از شنیدن دفاع متّهم گفت: «قطعاً بر تو ستم کرده |
| بِسُؤالِ نَعْجَتِكَ اِلیٰ نِعاجِهى | که میخواهد میش تو را به گلّهی خودش اضافه کند، |
| وَ اِنَّ كَثيرًا مِنَ الْخُلَطاءِ لَيَبْغى بَعْضُهُمْ عَلیٰ بَعْضٍ | و مسلّماً بسیاری از شریکان به یکدیگر تجاوز میکنند[i] |
| اِلَّا الَّذينَ آمَنوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ | مگر اهلایمان که کار شایسته انجام میدهند |
| وَ قَليلٌ ماهُمْ وَ ظَنَّ داوودُ اَنَّما فَتَنّاهُ | و ایشان اندکند» ولی ناگهان داوُد فهمید که ما او را آزمودیم، |
| فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهو | پس از خدایش آمرزش خواست |
| وَ خَرَّ راكِعًا وَ اَنابَ (24) | و رکوعکنان به خاک افتاد و از خطایش بازگشت |
| فَغَفَرْنا لَهو ذٰلِكَ | ما هم، آن خطای او را بخشیدیم |
| وَ اِنَّ لَهو عِنْدَنا لَزُلْفیٰ وَ حُسْنَ مَآبٍ (25) | و برای او نزد ما جایگاهی نزدیک و سرانجامی خوش است |
| ياداوودُ اِنّا جَعَلْناكَ خَليفَةً فِىالْاَرْضِ | ای داوود! ما تو را در زمین جانشین گذشتگانِ ستمگر، قرار دادیم |
| فَاحْكُمْ بَيْنَ النّاسِ بِالْحَقِّ | پس تو، بین مردم به حق قضاوت کن |
| وَ لاتَتَّبِعِ الْهَویٰ فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبيلِ اللّهِ | و از تمایلات خود پیروی نکن که تو را از راه خدا، گمراه میکند؛ |
| اِنَّ الَّذينَ يَضِلّونَ عَنْ سَبيلِ اللّهِ | به یقین، کسانی که از راه خدا منحرف میشوند، |
| لَهُمْ عَذابٌ شَديدٌ بِما نَسوا يَوْمَ الْحِسابِ (26) | مجازاتی سخت دارند، زیرا روز حساب را فراموش کردند |
| وَ ماخَلَقْنَا السَّماءَ وَالْاَرْضَ وَما بَيْنَهُما باطِلًا | و آسمان و زمین و آنچه بین آنهاست را به باطل نیافریدهایم |
| ذٰلِكَ ظَنُّ الَّذينَ كَفَروا | این گمان کسانی است که کفر ورزیدند |
| فَوَيْلٌ لِلَّذينَ كَفَروا مِنَ النّارِ (27) | پس وای بر منکرانِ حقیقت ! از آتش |
| اَمْ نَجْعَلُ الَّذينَ آمَنوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ | آیا کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند را |
| كَالْمُفْسِدينَ فِى الْاَرْضِ | مانند مفسدان در زمین قرار میدهیم؟ |
| اَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقينَ كَالْفُجّارِ (28) | یا مگر میشود اهل تقوا را همچون پلیدکاران قرار دهیم؟ |
| كِتابٌ اَنْزَلْناهُ اِلَيْكَ مُبارَكٌ لِيَدَّبَّروا آياتِهِ | کتابی که آن را به تو نازل کردهایم با برکت است تا در آیاتش بیندیشند |
| وَ لِيَتَذَكَّرَ اُولُواالْاَلْبابِ(29) | و خردمندان عبرت بگیرند. |
[i] در این آیه به نکته ظریفی در مورد مشارکت در کارهای اقتصادی اشاره شده است. نکته این است که فقط با «مؤمنان صالح» در کارهای اقتصادی شریک شوید تا حقوق شما ضایع نشود.
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است به شرطی که:
- هنگام قضاوت، به دقّت دفاعیات متّهم را بشنو و بین مردم به حق قضاوت کن؛ از تمایلات خود پیروی نکن که تو را از راه خدا، گمراه میکند؛ به یقین، کسانی که از راه خدا منحرف میشوند، مجازاتی سخت دارند، زیرا روز حساب را فراموش کردند ؛ آیا کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند را مانند مفسدان در زمین قرار میدهیم؟ یا مگر میشود اهل تقوا را همچون پلیدکاران قرار دهیم؟ کتابی که آن را به تو نازل کردهایم با برکت است تا در آیاتش بیندیشند و خردمندان عبرت بگیرند.