سوره صاد آیات 30 تا 40 - سرگذشت حضرت سلیمان
این صفحه شامل سوره صاد آیات 30 تا 40 از قرآن کریم است که به بخشی از داستان حضرت سلیمان (ع) و نعمتهای الهی به ایشان میپردازد. در این آیات، خداوند متعال از بندگی و بازگشت حضرت سلیمان (ع) به درگاه الهی و نعمتهای فراوانی که خداوند متعال به ایشان ارزانی داشت، از جمله تسخیر باد و جنیان، و جایگاه ویژه این پیامبر نزد خداوند سخن گفته است. مطالعه این آیات درک عمیقتری از زندگی این پیامبر بزرگ الهی به دست میدهد.
| وَ وَهَبْنا لِداوودَ سُلَيْمانَ | و به داوُد، سلیمان را بخشیدیم |
| نِعْمَ الْعَبْدُ اِنَّهو اَوّابٌ (30) | نیکو بندهای بود؛ او بسیار توبهکننده بود |
| اِذْعُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِیِ الصّافِناتُ الْجِيادُ(31) | هنگامیکه تا شب، صف اسبان به خوبی به او عرضه شدند |
| فَقالَ اِنّى اَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبّى | او گفت: «از اینکه شیفتهی آنها بودم، از یاد خدایم غافل شدم |
| حَتّیٰ تَوارَتْ بِالْحِجابِ (32) | تا آفتاب در پردهی شب، پنهان شد» |
| رُدّوها عَلَیَّ | سپس سلیمان گفت: «آنها را نزد من بازگردانید؛ |
| فَطَفِقَ مَسْحًا بِالسّوقِ وَ الْاَعْناقِ (33) | پس شروع به دست کشیدن بر ساقها و گردنهایشان کرد» |
| وَ لَقَدْ فَتَنّا سُلَيْمانَ | و ما سلیمان را آزمودیم |
| وَ اَلْقَيْنا عَلیٰ كُرْسيِّهى جَسَدًا ثُمَّ اَنابَ (34) | و برتختش جسدی را انداختیم؛ سپس توبه نمود و بازگشت |
| قالَ رَبِّ اغْفِرْ لى وَ هَبْ لى مُلْكًا | گفت: «خداوندا ، مرا بیامرز و به من فرمانروایی ببخش |
| لايَنْبَغى لِاَحَدٍ مِنْ بَعْدى | که برای هیچکس پس از من سزاوار نباشد؛ |
| اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهّابُ (35) | که فقط تو، بسیار بخشنده هستی» |
| فَسَخَّرْنا لَهُ الرّيحَ | ما هم، «باد» را برایش رام کردیم |
| تَجْرى بِاَمْرِهى رُخاءً حَيْثُ اَصابَ (36) | که به فرمان او نرم وآهسته، هرجا میخواست روان میشد |
| وَ الشَّياطينَ كُلَّ بَنّاءٍ وَ غَوّاصٍ (37) | و شیطانها همه برای او بنّایی و غوّاصی میکردند |
| وَ آخَرينَ مُقَرَّنينَ فِى الْاَصْفادِ (38) | و دیگر شیاطین را نیز، در زنجیرها بسته، و مسخّر او نمودیم |
| هٰذا عَطاؤُنا فَامْنُنْ اَوْ اَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسابٍ (39) | این بخشش بی شمار ماست؛ پس میتوانی به دیگران ببخشی یا نبخشی، از لطف ما به تو چیزی کم نمیشود |
| وَ اِنَّ لَهو عِنْدَنا لَزُلْفیٰ وَ حُسْنَ مَآبٍ (40) | و برای او نزد ما جایگاهی نزدیک و سرانجامی خوش است. |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است به شرطی که:
- اگر از نعمتهای دنیا هم میخواهید، از خداوند طلب کنید، همچو حضرت سلیمان که نیکو بندهای بود؛ ما سلیمان را آزمودیم، او هم توبه نمود و گفت: «خداوندا، مرا بیامرز و به من فرمانروایی ببخش که برای کسی پس از من سزاوار نباشد، که فقط تو، بسیار بخشنده هستی»؛ و برای او نزد ما جایگاهی نزدیک و سرانجامی خوش است.