سوره زمر آیات 8 تا 16 - انسان ها دو گروه هستند
در این نوشتار به بررسی سوره زمر آیات 8 تا 16 از کلام الله مجید میپردازیم. این آیات درباره دو دسته انسانها است: دسته اول کسانی که در هنگام سختی به درگاه خدا روی میآورند ولی پس از دریافت نعمت، خدا را فراموش میکنند و دسته دوم آنان که در دلِ شب با خدای خود خالصانه نیایش میکند؛ به آخرت ایمان دارند و همیشه به رحمت الله امیدوارند. خداوند در ادامه این آیات، به پیامبر میفرماید تا مردم را به پرستش خالصانه او و پرهیز از شرک دعوت کند. در پایان نیز به عاقبت تلخ کسانی که خود و خانوادهشان را گمراه میکنند، اشاره شده است. امیدواریم مطالعه این آیات موجب تأمل و تفکر در خوانندگان گرامی شود.
| وَ اِذا مَسَّ الْاِنْسانَ ضُرٌّ | وقتی به انسان آسیبی برسد، |
| دَعا رَبَّهو مُنيبًا اِلَيْهِ | خدای خود را میخواند و به سوی او باز میگردد. |
| ثُمَّ اِذا خَوَّلَهو نِعْمَةً مِنْهُ | سپس چون نعمتی از جانب خود به او عطا کند، |
| نَسِیَ ما كانَ يَدْعو اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ | آن کس را که به درگاهش دعا میکرد، فراموش میکند؛ |
| وَ جَعَلَ لِلّهِ اَنْدادًا لِيُضِلَّ عَنْ سَبيلِهى | و برای اللّه همتایانی قرار میدهد تا دیگران را از راه او گمراه کند ؛ |
| قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَليلًا | بگو: «اندکی از ناسپاسی خود بهره بگیر؛ |
| اِنَّكَ مِنْ اَصْحابِ النّارِ (8) | اما بدان قطعاً تو اهل آتشی» حال، این بهتر است، |
| اَمْ مَنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِدًا وَ قائِمًا | یا آن که در دلِ شب، سجدهکنان و ایستاده، نیایش میکند؛ |
| يَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَ يَرْجوا رَحْمَةَ رَبِّهى | از آخرت میترسد و به رحمت خدا امید دارد؛ |
| قُلْهَلْيَسْتَوِى الَّذينَ يَعْلَمونَ وَ الَّذينَلايَعْلَمونَ | بگو: «آیا عالمان با نادانان یکسانند؟ |
| اِنَّما يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبابِ (9) | تنها خردمندان عبرت میگیرند» |
| قُلْ يا عِبادِ الَّذينَ آمَنوا اتَّقوا رَبَّكُمْ | بگو: «ای بندگان مؤمن من ! تقوای الهی داشته باشید |
| لِلَّذينَ اَحْسَنوا فى هٰذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةٌ | کسانی که نیکی کردند در این دنیا پاداش نیکویی دارند |
| وَ اَرْضُ اللّهِ واسِعَةٌ | و زمین خدا وسیع است، |
| اِنَّمايُوَفَّى الصّابِرونَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِحِسابٍ (10) | پاداش صابران بیحساب و بی نقص داده میشود» |
| قُلْ اِنّى اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّهَ | بگو: «به من فرمان داده شده که «اللّه» را بپرستم |
| مُخْلِصًا لَهُ الدّينَ (11) | در حالی که دینم را برای او خالص کردهام |
| وَ اُمِرْتُ لِاَنْ اَكونَ اَوَّلَ الْمُسْلِمينَ (12) | و مأمور شدهام که نخستین مسلمان باشم» |
| قُلْ اِنّى اَخافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبّى | بگو: «من واقعاً از نافرمانی صاحب اختیارم میترسم |
| عَذابَ يَوْمٍ عَظيمٍ (13) | بخاطر مجازات روزی بزرگ» |
| قُلِ اللّهَ اَعْبُدُ مُخْلِصًا لَهو دينى (14) | بگو: «من خدا را میپرستم و دینم را برای او خالص کردهام |
| فَاعْبُدوا ما شِئْتُمْ مِنْ دونِهى | پس شما، هر چه را میخواهید به جای او بپرستید». |
| قُلْ اِنَّ الْخاسِرينَ الَّذينَ | بگو: «در حقیقت زیانکاران، کسانی هستند |
| خَسِروا اَنْفُسَهُمْ وَ اَهْليهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ | که در روز قیامت، خود و خانوادهی آنها، گرفتار زیان باشند |
| اَلا ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبينُ (15) | آگاه باشید! که زیان آشکار همین است» |
| لَهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِنَ النّارِ | از بالای سر ، طبقاتی از آتش دارند؛ |
| وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ | و نیز از از زیر پایشان ؛ |
| ذٰلِكَ يُخَوِّفُ اللّهُ بِهى عِبادَهو | این آتشی است که اللّه، بندگانش را به آن هشدار میدهد |
| يا عِبادِ فَاتَّقونِ (16) | ای بندگان من! پس تقوای مرا در پیش گیرید. |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است به شرطی که:
- در دلِ شب، سجدهکنان و ایستاده، نیایش کنید؛ از مجازات آخرت بترسید و به رحمت خدا امیدوار باشید؛ کسانی که نیکی کردند در این دنیا پاداش نیکویی دارند و در آخرت نیز، پاداش صابران بیحساب و بی نقص داده میشود»