سوره شورا آیات 27 تا 35 - چرا خدا رزق همه افراد را زیاد نمی کند؟

این مقاله شامل سوره شورا آیات 27 تا 35 از کلام الله مجید است که دربارهی حکمت الهی در تقسیم رزق و روزی میان مخلوقات و نیز نشانههای قدرت خداوند در آفرینش آسمانها و زمین و دریاها بحث میکند. این آیات توضیح میدهند که چرا خداوند رزق همه را به یک اندازه نمیدهد و اینکه خداوند بر همه چیز توانا و آگاه است. همچنین بیان میکنند که حوادث زندگی انسانها بر اساس اعمالشان است و خداوند از بسیاری از گناهان میگذرد. در مجموع این آیات ما انسان ها را به تفکر در آفرینش خداوند و حکمت الهی در نظام هستی دعوت میکند.
| وَ لَوْ بَسَطَ اللّهُ الرِّزْقَ لِعِبادِهى | و اگر خداوند، رزق را برای بندگانش، زیاد میگردانْد، |
| لَبَغَوْا فِى الْاَرْضِ | بیشک در زمین تجاوز و طغیان میکردند؛ |
| وَ لٰكِنْ يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ ما يَشاءُ | ولی به اندازهی آنچه میخواهد، فرو میفرستد؛ |
| اِنَّهو بِعِبادِهى خَبيرٌ بَصيرٌ (27) | به راستی که او، بر بندگانش آگاه و بیناست[i] |
| وَ هُوَ الَّذى يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِنْ بَعْدِ ما قَنَطوا | و اوست که باران را پس از ناامیدی مردم، میفرستد |
| وَ يَنْشُرُ رَحْمَتَهو | و رحمتش را میگستراند |
| وَ هُوَ الْوَلیُّ الْحَميدُ (28) | و سرپرست شایسته ستایش، اوست |
| وَ مِنْ آياتِهى خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْاَرْضِ | و آفرینش آسمانها و زمین از نشانههای اوست |
| وَ ما بَثَّ فيهِما مِنْ دابَّةٍ | و هر جنبندهای که در آنها پراکنده است[ii] |
| وَ هُوَ عَلیٰ جَمْعِهِمْ اِذا يَشاءُ قَديرٌ (29) | و او بر جمعْ کردن آنان هنگامی که بخواهد تواناست |
| وَ ما اَصابَكُمْ مِنْ مُصيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ اَيْديكُمْ | و هر مصیبتی به شما برسد، به سبب کارهای شماست |
| وَ يَعْفو عَنْ كَثيرٍ (30) | و خداوند از بسیاری از گناهان شما هم میگذرد |
| وَ ما اَنْتُمْ بِمُعْجِزينَ فِى الْاَرْضِ | و شما هرگز نمیتوانید در زمین از قدرت خدا فرار کنید. |
| وَ ما لَكُمْ مِنْ دونِ اللّهِ مِنْ وَلِىٍّ وَ لانَصيرٍ (31) | و غیر از خداوند هیچ سرپرست و یاوری ندارید |
| وَ مِنْ آياتِهِ الْجَوارِ فِى الْبَحْرِ كَالْاَعْلامِ (32) | و کشتیهای غول پیکر در دریا از نشانههای اوست |
| اِنْ يَشَأْ يُسْكِنِ الرّيحَ | اگر او بخواهد، باد را ساکن میگرداند |
| فَيَظْلَلْنَ رَواكِدَ عَلیٰ ظَهْرِهى | در نتیجه کشتیها بر روی دریا، متوقّف میمانند. |
| اِنَّ فى ذٰلِكَ لَآياتٍ لِكُلِّ صَبّارٍ شَكورٍ (33) | قطعاً در این نشانههایی است برای هرشکیبای شکرگزار |
| اَوْ يوبِقْهُنَّ بِما كَسَبوا | یا اگر بخواهد به سبب آنچه انجام میدادند، هلاکشان میکند، |
| وَ يَعْفُ عَنْ كَثيرٍ (34) | ولی از بسیاری از گناهان میگذرد |
| وَ يَعْلَمَ الَّذينَ يُجادِلونَ فى آياتِنا | و چنین میکند تا کسانی که در انکار آیات ما بحث میکنند، بدانند که |
| ما لَهُمْ مِنْ مَحيصٍ (35) | هیچ راه فراری ندارند. |
[i] اگر چاقوی تیزی را به دست کودکی بدهیم، خود را زخمی میکند؛ مال و ثروت زیاد نیز برای بسیاری از بندگان خدا همین گونه است، و این نشانهی لطف اوست که به ما ثروت زیاد نمیدهد تا طغیان نکنیم.
[ii] از این آیه معلوم میشود که خداوند در کرات آسمانی هم موجود زنده خلق نموده است. این یکی از پیشگوئیهای علمی قرآن است ولی هنوز کیهانشناسان در این خصوص به نتیجه قطعی نرسیدهاند.
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است، توجه داشته باشد:
- اگر خداوند، رزق را برای بندگانش، زیاد می گردانْد، بیشک در زمین تجاوز و طغیان میکردند؛ ولی به هر اندازه که بخواهد، فرو میفرستد؛ به راستی که او، بر بندگانش آگاه و بیناست؛ هر مصیبتی به شما برسد، به سبب کارهای شماست و خداوند از بسیاری از گناهان شما هم میگذرد
