سوره أحقاف آیات 17 تا 20 - وای بر چنین فرزندانی!
نوشتار پیش رو شامل سوره أحقاف آیات 17 تا 20 از کلام الله مجید و ترجمه فارسی آن میباشد. این آیات درباره سرنوشت آنانی است که به وعدههای الهی ایمان نمیآورند و به پدر و مادر خود بیاحترامی میکنند. خداوند در این آیات به کافران و منکران معاد هشدار میدهد که در آخرت جزای اعمال خود را خواهند دید چرا که در دنیا به ناحق، مغرور و متکبر بودهاند. نتیجهگیری که از این آیات میشود این است که انسان باید به وعدههای الهی ایمان آورد و به پدر و مادر خود احترام گذاشته و از فرمان خدا پیروی کند.
| وَ الَّذى قالَ لِوالِدَيْهِ | امّا کسی هم هست که به پدر و مادرش میگوید: |
| اُفٍّ لَكُما اَتَعِدانِنى اَنْ اُخْرَجَ | «اف بر شما، وعدهام میدهید که از قبر بیرون آورده شوم، |
| وَ قَدْ خَلَتِ الْقُرونُ مِنْ قَبْلى | حال آنکه نسلهای قبلی رفتهاند و برنگشته اند؟» |
| وَ هُما يَسْتَغيثانِ اللّهَ | و آن دو، به درگاه خدا استغاثه میکنند و به فرزند میگویند: |
| وَيْلَكَ آمِنْ اِنَّ وَعْدَ اللّهِ حَقٌّ | وای بر تو، ایمان بیاور که وعدهی الهی دُرست است؛ |
| فَيَقولُ ما هٰذا اِلّا اَساطيرُ الْاَوَّلينَ (17) | ولی او میگوید: «اینها جز افسانههای گذشتگان نیست» |
| اُولٰئِكَ الَّذينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ | آنان کسانی هستند که آن وعده مجازات برایشان قطعی شده، |
| فى اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْاِنْسِ | در میان امّتهایی از جنّ و آدمیان، که پیش از آنان بودند؛ |
| اِنَّهُمْ كانوا خاسِرينَ (18) | واقعاً که آنان زیانکار بودند |
| وَ لِكُلٍّ دَرَجاتٌ مِمّا عَمِلوا | و برای هر یک، بر اساس آنچه کردند، مراتبی است |
| وَ لِيُوَفِّيَهُمْ اَعْمالَهُمْ وَ هُمْ لايُظْلَمونَ (19) | تا کاملاً جزای کارهایشان را بدهد و آنان ستم نمیبینند |
| وَ يَوْمَ يُعْرَضُ الَّذينَ كَفَروا عَلَى النّارِ | و روزی که کافران بر آتش عرضه میشوند، به آنان گویند: |
| اَذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ فى حَياتِكُمُ الدُّنْيا | «از امکانات پاکیزه و خوبی در زندگی دنیا استفاده کردید؛ |
| وَ اسْتَمْتَعْتُمْ بِها | و از آنها بهرهمند شدید؛ |
| فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهونِ | اینک امروز به مجازات خوار کننده، کیفر مییابید؛ |
| بِما كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرونَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ | زیرا در زمین به ناحق گرفتار غرور و تکبّر بودید، |
| وَ بِما كُنْتُمْ تَفْسُقونَ (20) | و به سبب آنکه نافرمانی میکردید». |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است، توجه داشته باشد:
- کسی هست که به پدر و مادرش میگوید: «اف بر شما، وعدهام میدهید که از قبر بیرون آورده شوم، حال آنکه نسلهای قبلی رفتهاند و برنگشته اند؟» والدین او، به درگاه خدا استغاثه میکنند و به فرزند میگویند: وای بر تو، ایمان بیاور که وعدهی الهی دُرست است؛ ولی او میگوید: «اینها جز افسانههای گذشتگان نیست»؛ روزی که کافران بر آتش عرضه میشوند، به آنان گویند: «از امکانات پاکیزه و خوبی در زندگی دنیا استفاده کردید؛و از آنها بهرهمند شدید؛ اینک امروز به مجازات خوار کننده، کیفر مییابید زیرا در زمین به ناحق گرفتار غرور و تکبّر بودید، و به سبب آنکه نافرمانی میکردید».