سوره نجم آیات 1 تا 18 - پیامبر هرگز از خودش سخنی نگفته است
این مقاله شامل سوره نجم آیات 1 تا 18 از قرآن کریم است که درباره وحی الهی به پیامبر اکرم (ص) و دیدار ایشان با جبرئیل (ع) و مشاهده آیات خداوند سخن میگوید. این آیات تأکید میکنند که پیامبر (ص) هرگز از روی هوای نفس سخن نگفته و تمامی سخنان ایشان وحی الهی بوده است. همچنین بیان میدارند که دل و زبان پیامبر (ص) هرگز از حق منحرف نشد و ایشان به دیدار جبرئیل (ع) و مشاهده برخی از آیات بزرگ الهی مشرف شدند.
| بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحيمِ | به نام خدایی که مهرش بسیار است و همیشگی |
| وَ النَّجْمِ اِذا هَویٰ (1) | سوگند به ستاره هنگامیکه در خود فرو میریزد! [i] |
| ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ وَ ما غَویٰ (2) | که هرگز دوست شما - پیامبر خدا- گمراه و منحرف نشده |
| وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَویٰ (3) | و به خاطر تمایلات شخصی خود، سخن نمیگوید |
| اِنْ هُوَ اِلّا وَحْىٌ يوحیٰ (4) | آنچه میگوید، فقط وحی الهی است |
| عَلَّمَهو شَديدُ الْقُویٰ (5) | جبرئیل امین، -فرشتهای پرتوان- به او آموخته است |
| ذو مِرَّةٍ فَاسْتَویٰ (6) | همان که توانایی زیادی دارد، پیامبر را استوار نمود |
| وَ هُوَ بِالْاُفُقِ الْاَعْلیٰ (7) | در حالی که او در افق بالاتری بود |
| ثُمَّ دَنا فَتَدَلّیٰ (8) | سپس به مقام قرب الهی نزدیک و نزدیکتر شد |
| فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ اَوْ اَدْنیٰ (9) | تا با جبرئیل به اندازهی دو کمان یا نزدیکتر گردید |
| فَاَوْحىٰ اِلیٰ عَبْدِهى ما اَوْحیٰ (10) | آنگاه آنچه را خدا باید به بندهاش وحی میکرد، وحی نمود |
| ما كَذَبَ الْفُؤادُ ما رَایٰ (11) | قلب پاک محمّد، نسبت به آنچه که دید، دروغ نگفت |
| اَفَتُمارونَهو عَلیٰ ما يَریٰ (12) | آیا با او دربارهی آنچه میبیند، جدال میکنید؟ |
| وَ لَقَدْ رَآهو نَزْلَةً اُخْریٰ (13) | و قطعاً او فرشته وحی را یک بار دیگر دیده |
| عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهیٰ (14) | در کنار آخرین درخت سِدرَه[ii] |
| عِنْدَها جَنَّةُ الْمَأْویٰ (15) | که جایگاه بهشت، در نزدیک آن است |
| اِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ ما يَغْشیٰ (16) | آنگاه که چیزی، «سدرة المنتهی» را، آنگونه که باید، پوشانده بود |
| ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طَغیٰ (17) | چشم پیامبر هرگز منحرف نشد و نلغزید |
| لَقَدْ رَایٰ مِنْ آياتِ رَبِّهِ الْكُبْریٰ (18) | به راستی او بعضی از آیات بسیار بزرگ الهی را دید. |
[i] معنای فرو ریختن یک ستاره برای گذشتگان که با علم نجوم جدید آشنا نبودند، مبهم بود. بعضی از مترجمین آن را «غروب کردن» معنی کردهاند. امّا «هوی» به معنی درون ریزی یک ستاره است و آخرین مرحله از عمر ستارگان محسوب میشود. همهی ستارگان و از جمله خورشید ما، وقتی سوخت اتمی آنها کاهش مییابد، شروع به بزرگ شدن میکنند و حجم آنها به هزاران برابر معمول میرسد. آنگاه در یک فرآیند ناگهانی، منفجر شده و بخشی از پوسته آنها به طرف خارج پخش میشود و بخش بزرگتری به طرف مرکز ستاره، درون ریز شده و ستاره به تدریج خاموش میگردد. این مرحله پایانی، همانی است که قرآن به آن سوگند یاد نمود.
[ii] سدر درختی است که در چهار فصل سال، سبز است و از برگ آن برای شستشو، شامپو میسازند.
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است :
- سوگند به ستاره هنگامیکه در خود فرو میریزد! که هرگز دوست شما - پیامبر خدا- گمراه و منحرف نشده و به خاطر تمایلات شخصی خود، سخن نمیگوید، آنچه میگوید، فقط وحی الهی است؛ چشم پیامبر هرگز منحرف نشد و نلغزید؛ به راستی او بعضی از آیات بسیار بزرگ الهی را دید.