سوره قمر آیات 18 تا 32 - سرگذشت قوم عاد و ثمود
در این مقاله، سوره قمر آیات 18 تا 32 از قرآن کریم که به سرگذشت قوم عاد و ثمود و عذاب الهی که به سبب انکار پیامبران بر آنها نازل شد، همراه با ترجمه فارسی آن آمده است. این آیات، با زبانی رسا و الفاظی قاطع، سنت الهی در نابودی قومی را که پیامبران خود را تکذیب میکنند، به تصویر میکشد و انسان را به تفکر و تعقل در این آیات دعوت مینماید.
| كَذَّبَتْ عادٌ | قوم عاد پیامبران را دروغ شمردند، |
| فَكَيْفَ كانَ عَذابى وَ نُذُرِ (18) | پس عذاب و هشدارهایم چگونه بود؟ |
| اِنّا اَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ ريحًا صَرْصَرًا | ما بر آنان تند بادی وحشتناک فرستادیم؛ |
| فى يَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ (19) | در روزی که شوم که مجازات آن پایدار و مستمر بود[i] |
| تَنْزِعُ النّاسَ | مردم قوی هیکل را از جا برمیکَند، |
| كَاَنَّهُمْ اَعْجازُ نَخْلٍ مُنْقَعِرٍ (20) | گویی درختان خرمایی بودند که از ریشه درآمدهاند[ii] |
| فَكَيْفَ كانَ عَذابى وَ نُذُرِ (21) | پس مجازات و هشدارهایم چگونه بود؟ |
| وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ | و قطعاً این قرآن را برای تذکّر و بهره گیری، آسان کردهایم؛ |
| فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ (22) | پس آیا کسی هست که این نصیحت را پذیرا باشد؟ |
| كَذَّبَتْ ثَمودُ بِالنُّذُرِ (23) | قوم ثمود هشدارها را دروغ شمردند |
| فَقالوا اَبَشَرًا مِنّا واحِدًا نَتَّبِعُهو | و گفتند: «آیا از انسانی تک و تنها، از خودمان پیروی کنیم؟ |
| اِنّا اِذًا لَفى ضَلالٍ وَ سُعُرٍ (24) | در این صورت ما واقعاً در گمراهی و حماقت هستیم |
| اَ اُلْقِیَ الذِّكْرُ عَلَيْهِ مِنْ بَيْنِنا | آیا از بین ما، فقط بر او وحی شده است؟ |
| بَلْ هُوَ كَذّابٌ اَشِرٌ (25) | خیر بلکه او دروغگویی خودپسند است». |
| سَيَعْلَمونَ غَدًا | فردای قیامت، خواهند دانست، |
| مَنِ الْكَذّابُ الْاَشِرُ (26) | دروغگوی خودپسند کیست؟ |
| اِنّا مُرْسِلُوا النّاقَةِ فِتْنَةً لَهُمْ | ما آن «مادّه شتر» را، برای امتحان آنها فرستادیم؛ |
| فَارْتَقِبْهُمْ وَ اصْطَبِرْ (27) | پس به صالح پیامبر گفتیم: «مراقبشان باش و صبر کن» |
| وَ نَبِّئْهُمْ اَنَّ الْماءَ قِسْمَةٌ بَيْنَهُمْ | و به آنان خبر ده، که این آب میان آنها و«مادّه شتر»، تقسیم شده ؛ |
| كُلُّ شِرْبٍ مُحْتَضَرٌ (28) | در هر نوبت آب، باید صاحبش حاضر باشد |
| فَنادَوْا صاحِبَهُمْ فَتَعاطیٰ فَعَقَرَ (29) | پس یارشان را صدا کردند و او شمشیر برداشت و شتر را کشت |
| فَكَيْفَ كانَ عَذابى وَ نُذُرِ (30) | و مجازات و هشدارهایم چگونه بود؟ |
| اِنّا اَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ صَيْحَةً واحِدَةً | ما یک موج وحشتناک کوبنده بر آنان فرستادیم؛ |
| فَكانوا كَهَشيمِ الْمُحْتَظِرِ (31) | آنگاه همچون گیاه خُردشده ای، در آغل رمه ها شدند |
| وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ | و قطعاً این قرآن را برای تذکّر و بهره گیری آسان کردهایم؛ |
| فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ (32) | پس آیا کسی هست که این نصیحت را پذیرا باشد؟ |
[i] بعضی ها در ماه محرم و صفر ازدواج نمیکنند و میگویند نحس است. ولی قرآن فرموده «در انجام نیکیها شتاب کنید» (مؤمنون/61). زمان و مکان نحوست نمیآورد. نحسی از گناه است.
[ii] ریشهی درخت خرما وسیع و عمیق است و به سختی میتوان آن را با ریشه از جا کَند. این تعبیر زیبای قرآن، هم تنومندی و قدرت بدنی قوم عاد را نشان میدهد و هم شدت بادی که آنها را از پا در آورده است.
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است :
- قوم حضرت لوط، هشدارها را دروغ شمردند، ما نیز بر آنان طوفانی از شن فرو فرستادیم، مگر بر خانوادهی لوط، که سحرگاه آنان را نجات دادیم ؛ این نعمتی از جانب ما بود. این گونه، هرکس را که شکر کند؛ پاداش میدهیم؛ قطعاً این قرآن را برای تذکّر و بهره گیری آسان کردهایم؛ پس آیا کسی هست که این نصیحت را پذیرا باشد؟