سوره حشر آیات 20 تا 24 - اهمیت قرآن و معرفی اسماء الحسنای الهی
در این مقاله، سوره حشر آیات 20 تا 24 از قرآن کریم و ترجمه فارسی آنها آمده است. این آیات درباره اهمیت و جایگاه والای قرآن، قدرت الهی و اسماء الحسنی و صفات خداوند متعال سخن میگویند. خداوند در این آیات خود را معرفی میکند و از صفاتی همچون دانای غیب و شهادت، رحمان و رحیم، حاکم مطلق، پاک و منزه از هرگونه عیب، ایمنیبخش، توانا و جبرانکننده نام میبرد. در پایان این آیات آمده که هر چه در آسمان ها و زمین است، همگی تسبیحگوی خداوند حکیم و توانا است.
| لَوْ اَنْزَلْنا هٰذَا الْقُرْآنَ عَلیٰ جَبَلٍ | اگر این قرآن را بر کوهی نازل میکردیم |
| لَرَاَيْتَهو خاشِعًا مُتَصَدِّعًا مِنْ خَشْيَةِ اللّهِ | میدیدی که از ترسِ عظمت الهی، کوه متلاشی و فروتن شده؛ |
| وَ تِلْكَ الْاَمْثالُ نَضْرِبُها لِلنّاسِ | و این مثلها را برای مردم میزنیم، |
| لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرونَ (21) | تا آنان اندیشه خود را به کار گیرند |
| هُوَ اللّهُ الَّذى لااِلٰهَ اِلّا هُوَ | اوست اللّه، که هیچ خدایی جز او نیست. |
| عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ | دانای پنهان و آشکار، |
| هُوَ الرَّحْمٰنُ الرَّحيمُ (22) | رحمت او بی اندازه است و همیشگی |
| هُوَ اللّهُ الَّذى لااِلٰهَ اِلّا هُوَ | اوست اللّه، کسی که هیچ خدایی جز او نیست؛ |
| اَلْمَلِكُ الْقُدّوسُ اَلسَّلامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ | حاکم و مالک، پاک، بیعیب، ایمنیبخش، مراقب همه چیز؛ |
| اَلْعَزيزُ الْجَبّارُ الْمُتَكَبِّرُ | توانا ، جبران کننده، صاحب عظمت ؛ |
| سُبْحانَ اللّهِ عَمّا يُشْرِكونَ (23) | واقعاً خدا، از آنچه شریک او قرار میدهند، مُنزّه است |
| هُوَ اللّهُ الْخالِقُ الْبارِىءُ الْمُصَوِّرُ | او خدایی است هستی بخش، پدید آورنده، شکل میدهد؛ |
| لَهُ الْاَسْماءُ الْحُسْنیٰ | بهترین نامها برای اوست؛ |
| يُسَبِّحُ لَهو ما فِى السَّماواتِ وَ الْاَرْضِ | آنچه در آسمانها و زمین است تسبیح او را میگویند؛ |
| وَ هُوَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ (24) | و اوست که توانایی حکیم است. |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
خوب است به شرطی که:
- اوست اللّه، که هیچ خدایی جز او نیست. دانای پنهان و آشکار، رحمت او بی اندازه است و همیشگی اوست اللّه، کسی که هیچ خدایی جز او نیست؛ حاکم و مالک، پاک، بیعیب، ایمنیبخش، مراقب همه چیز؛ پیروزمند، جبران کننده، صاحب عظمت؛ واقعاً خدا، از آنچه شریک او قرار میدهند، مُنزّه است؛ او خدایی است هستی بخش، پدید آورنده، شکل میدهد؛ بهترین نامها برای اوست؛ آنچه در آسمانها و زمین است تسبیح او را میگویند؛ و اوست که پیروزمندی حکیم است.