سوره منافقون آیات 1 تا 8 - رفتار منافقان
این مقاله شامل سوره منافقون آیات 1 تا 8 از کلام الله مجید است که به بیان رفتار و ویژگیهای منافقان و دورویی آنان میپردازد. در این آیات، خداوند متعال از زبان حضرت محمد (ص) منافقان را مورد خطاب قرار میدهد و آنان را به دلیل دورویی و دوگانگی در گفتار و کردارشان سرزنش میکند. همچنین بیان میدارد که آنان هرگز از سوی خداوند مورد آمرزش قرار نخواهند گرفت. امید است با مطالعه این ترجمه بتوانیم درسهایی از این آیات بیاموزیم و رفتار خود را با آموزههای قرآن هماهنگ سازیم.
| بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحيمِ | به نام خدایی که مهرش بسیار است و همیشگی |
| اِذا جاءَكَ الْمُنافِقونَ | ای محمّد، هنگامی که منافقان نزد تو آیند، |
| قالوا نَشْهَدُ اِنَّكَ لَرَسولُ اللّهِ | میگویند: «گواهی میدهیم که تو واقعاً فرستادهی خدا هستی» |
| وَ اللّهُ يَعْلَمُ اِنَّكَ لَرَسولُهو | ولی خدا میداند که تو فرستادهی اویی ؛ |
| وَ اللّهُ يَشْهَدُ اِنَّ الْمُنافِقينَ لَكاذِبونَ (1) | و خدا گواهی میدهد که این منافقان، بسیار دروغگویند |
| اِتَّخَذوااَيْمانَهُمْجُنَّةًفَصَدّواعَنْسَبيلِاللّهِ | سوگندشان را سپر کردهاند تا مردم را از راه خدا بازدارند، |
| اِنَّهُمْ ساءَ ما كانوا يَعْمَلونَ (2) | واقعاً چه بد عمل میکنند |
| ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ آمَنوا ثُمَّ كَفَروا | این بدان سبب است که آنان ایمان آورده، سپس کافر شدند |
| فَطُبِعَ عَلیٰ قُلوبِهِمْ فَهُمْ لايَفْقَهونَ (3) | در نتیجه بر دلهایشان مُهر زده شد، پس نمیفهمند |
| وَ اِذا رَاَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ اَجْسامُهُمْ | هر گاه آنان را ببینی، از ظاهر با ایمان آنها، شگفتزده میشوی؛ |
| وَ اِنْ يَقولوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ | و اگر سخنرانی کنند، به سخن آنان، گوش میکنی؛ |
| كَاَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ | گویا آنان چوبهایی خشکیده اند، که انعطاف ندارند؛ |
| يَحْسَبونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ | هر فریادی را به زیان خود میپندارند؛ |
| هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ | آنان دشمن هستند، پس از آنان دوری کن؛ |
| قاتَلَهُمُ اللّهُ اَنّیٰ يُؤْفَكونَ (4) | خدا آنان را بکشد، چگونه منحرف میشوند! |
| وَ اِذا قيلَ لَهُمْ | و هنگامیکه به آنان گفته شود: |
| تَعالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسولُ اللّهِ | «بیایید تا پیامبر برایتان آمرزش بخواهد»، |
| لَوَّوْا رُئوسَهُمْ | از روی غرور سرهایشان را برمیگردانند؛ |
| وَ رَاَيْتَهُمْ يَصُدّونَ وَ هُمْ مُسْتَكْبِرونَ (5) | و آنان را میبینی که از حق باز میدارند و تکبّر میورزند |
| سَواءٌ عَلَيْهِمْ اَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ | برایشان یکسان است چه برای آنها آمرزش بخواهی |
| اَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَنْ يَغْفِرَ اللّهُ لَهُمْ | یا آمرزش نخواهی، هرگز خدا آنها را نخواهد آمرزید؛ |
| اِنَّ اللّهَ لايَهْدِى الْقَوْمَ الْفاسِقينَ (6) | واقعاً که خدا، مردم بدکار را هدایت نمیکند |
| هُمُ الَّذينَ يَقولونَ | آنان کسانی هستند که میگویند: |
| لا تُنْفِقوا عَلیٰ مَنْ عِنْدَ رَسولِ اللّهِ | «برای کسانی که نزد فرستادهی خدا هستند، هزینه نکنید ! |
| حَتّیٰ يَنْفَضّوا | تا پراکنده شوند» |
| وَ لِلّهِ خَزائِنُ السَّماواتِ وَ الْاَرْضِ | در حالی که گنجینههای آسمانها و زمین مالِ خداست |
| وَ لٰكِنَّ الْمُنافِقينَ لايَفْقَهونَ (7) | ولی منافقان، توجّهی ندارند |
| يَقولونَ لَئِنْ رَجَعْنا اِلَى الْمَدينَةِ | میگویند: «اگر به مدینه برگردیم |
| لَيُخْرِجَنَّ الْاَعَزُّ مِنْهَا الْاَذَلَّ | قطعاً قدرتمندان، ذلیلترها را از آنجا بیرون میکنند». |
| وَ لِلّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسولِهى وَ لِلْمُؤْمِنينَ | ولی عزّت، مخصوص خدا وفرستادهاش و برای مؤمنان است ؛ |
| وَ لٰكِنَّ الْمُنافِقينَ لايَعْلَمونَ (8) | ولی منافقان، این حقیقت را نمیدانند |
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است :
- هنگامی که منافقان نزد تو آیند، میگویند: «گواهی میدهیم که تو واقعاً فرستادهی خدا هستی» ولی خدا میداند که تو فرستادهی اویی و خدا گواهی میدهد که این منافقان، بسیار دروغگویند ؛ سوگندشان را سپر کردهاند تا مردم را از راه خدا بازدارند، واقعاً چه بد عمل میکنند ؛ این بدان سبب است که آنان ایمان آورده، سپس کافر شدند در نتیجه بر دلهایشان مُهر زده شد، پس نمیفهمند؛ هر گاه آنان را ببینی، از ظاهر با ایمان آنها، شگفتزده میشوی؛ و اگر سخنرانی کنند، به سخن آنان، گوش میکنی؛ گویا آنان چوبهایی خشکیده اند، که انعطاف ندارند؛ هر فریادی را به زیان خود میپندارند؛ آنان دشمن هستند، پس از آنان دوری کن؛