سوره حاقه آیات 1 تا 8 - اهمیت و توصیف روز قیامت
این نوشتار شامل سوره حاقه آیات 1 تا 8 از کلام الله مجید میباشد که به توضیح روز قیامت و سرنوشت اقوام ثمود و عاد میپردازد. در این آیات، خداوند از روز قیامت به عنوان روزی یاد میکند که همه چیز در آن فرو میریزد و مردم در آن روز دچار سختی و بلا خواهند شد. همچنین، سرنوشت دو قوم طغیانگر ثمود و عاد یادآوری میشود که به دلیل انکار روز قیامت، با بلاهای سخت الهی مواجه شدند و از بین رفتند. خواننده محترم میتواند با مطالعه این آیات و ترجمه فارسی آنها، از اهمیت روز قیامت و سرانجام کسانی که آن را انکار میکنند، بیشتر آگاه شود.
| بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحيمِ | به نام خدایی که مهرش بسیار است و همیشگی | |
| اَلْحاقَّةُ (1) مَا الْحاقَّةُ (2) | آن «واقعشونده» (1) آن «واقعشونده» چیست؟ | |
| وَ ما اَدْراكَ مَا الْحاقَّةُ (3) | و چه دانی که آن «واقعشونده» چیست؟ | |
| كَذَّبَتْ ثَمودُ وَ عادٌ بِالْقارِعَةِ (4) | ثمود و عاد آن حادثهی در هم کوبنده را دروغ شمردند | |
| فَاَمّا ثَمودُ فَاُهْلِكوا بِالطّاغِيَةِ (5) | پس قوم ثمود، به خاطر سرکشی، به هلاکت رسیدند | |
| وَاَمّا عادٌ فَاُهْلِكوا بِريحٍ صَرْصَرٍ عاتِيَةٍ (6) | و امّا قوم عاد، با تندبادی بنیانکَن، به هلاکترسیدند | |
| سَخَّرَها عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيالٍ وَثَمانِيَةَ اَيّامٍ حُسومًا | هفت شب و هشت روز پیاپی، آن باد را بر آنان چیره کرد؛ | |
| فَتَرَى الْقَوْمَ فيها صَرْعیٰ | و آن گروه را، در آن حال از پا افتاده میدیدی؛ | |
| كَاَنَّهُمْ اَعْجازُ نَخْلٍ خاوِيَةٍ (7) | گویا آنان تنههای درختان خرمای[i] پوسیدهاند | |
| فَهَلْ تَریٰ لَهُمْ مِنْ باقِيَةٍ (8) | اینک بنگر، آیا از آنان هیچ اثری باقیمانده است؟ | |
[i] قوم عاد مردمی درشت اندام و غولپیکر بودند، لذا خدای متعال آنها را به درختان خرما، تشبیه فرموده است. امروزه باستانشناسان استخوانهای بزرگ آنان را کشف کردهاند، دلیل بزرگی آنها به وضعیت آب و هوایی و نوع تغذیه آنها مربوط بوده است.
تعبیر این آیات در استخاره با قرآن
بد است، توجه داشته باشد:
- قیامت چیست؟ و تو چه میدانی که آن حادثه مهم، چیست؟ اقوام «ثمود» و «عاد» آن حادثهی مهم را دروغ شمردند؛ پس قوم ثمود، به خاطر سرکشی، به هلاکت رسیدند و قوم عاد، با تندبادی بنیانکَن، به هلاکت رسیدند ، هفت شب و هشت روز پیاپی، آن باد را بر آنان چیره کرد و آن گروه را، در آن حال از پا افتاده میدیدی؛ اینک بنگر، آیا از آنان هیچ اثری باقیمانده است؟